Linkse kwaliteitskrant steunt Albanese …

De persoon van Albanese leidt vooral tot polarisatie in Nederland. Links steunt kritiekloos Albanese, rechts valt haar zonder omwegen aan. Kennelijk is het onmogelijk geworden om het eens te worden over het waarheidsgehalte van de ‘feiten’ die Albanese over het Midden-Oostenconflict aanlevert. De historische vertekeningen van Albanese worden zelfs als zoete koek gegeten door een kwaliteitskrant als De Volkskrant. Voor iemand die al minstens 55 jaar abonnee van de krant is, is dat moeilijk te verteren.

Helemaal bont maakte journalist Rob Vreeken het op 24 februari jl. in de krant. Hij schreef toen dat een aantal landen om het aftreden van Francesca Albanese hadden gevraagd. De reden: een ‘lastercampagne’ van UN Watch. ‘UN Watch [is] een organisatie die regelmatig critici van Israël aan de schandpaal nagelt en het daarbij niet altijd even nauw neemt met de feiten’, zo schreef hij in zijn artikel. Albanese was volgens Vreeken dus één van die critici die UN Watch aan de schandpaal nagelt. Volgens Vreeken kennelijk ten onrechte. 

… en verzwijgt kritiek op Albanese

Vreeken vermeldde daarbij niet dat de VS onder president Joe Biden, bij monde van de vertegenwoordiger van de VS bij de mensenrechtenraad van de VN, al eerder om haar aftreden had gevraagd. Dat deden ook (18) leden van het Congres van de VS. Zelfs de vertegenwoordiger van Italië bij de VN, Maurizio Massari, vond dat de rapporten van Albanese niet langer geloofwaardig waren door haar partijdigheid. Deze critici van Albanese baseerden zich niet op UN Watch, maar op de uitlatingen van Albanese zelf. Ik heb overigens laten zien dat die uitlatingen van Albanese vaak geen feiten beschreven. Haar beschrijvingen zijn eerder voor meerderlei uitleg vatbaar.

Rob Vreeken laat de krantenlezer denken dat een door UN Watch verknipte video van een speech van Albanese de directe oorzaak was van de recente oproep aan de mensenrechtenraad van de VN om Albanese te ontslaan. Die oproep kwam van de Franse minister van buitenlandse zaken Jean-Noël Barrot. Zoals de in dit verband onverdachte nieuwsbron Al Jazeera meldde, had Barrot al in april 2025 de VN laten weten tegen de verlenging te zijn van haar aanstelling als rapporteur voor de Palestijnse gebieden. Barrot had het idee dat haar ‘vele tekortkomingen de geloofwaardigheid van VN-instituties zou verzwakken’. Vreeken noemde dit feit niet.

De krant: geweld van Israël is genocidaal

Ik begon me als abonnee  van De Volkskrant af te vragen of de redactie van de krant de stukken van Vreeken over Albanese niet beter naar de opiniepagina had kunnen verwijzen. Maar De Volkskrant heeft sinds november 2025 een ombudsvrouw. Daar kun je als lezer je klachten over de inhoud van de krant kwijt. De Ombudsvrouw begon haar functie als ombudsvrouw helaas – wat mij betreft – met een niet echt onpartijdige mededeling  over het Midden-Oostenconflict. Zij schreef over ‘het genocidale geweld in Gaza door Israël’. Dat liet zij wel volgen door de mededeling dat dat genocidale geweld ‘volgde op de terroristische aanval van Hamas op 7 oktober 2023’.

Waarom de acties van Israël genocidaal noemen, zonder enig bewijs, maar de aanval van Hamas niet? Overigens heb ik uit een betrouwbare bron begrepen dat er bij De Volkskrant een soort afspraak bestaat om het oorlogsgeweld dat Israël uitoefent altijd ‘genocidaal’ te noemen. Dat tekent de opvatting van de krant ten opzichte van het Midden-Oostenconflict: Israël is hoe dan ook schuldig. De beschuldiging van genocide is een zeer ernstige en moet daarom zorgvuldig worden onderbouwd. Die onderbouwing heb ik nog niet gezien. Dit alles gaf mij geen goed gevoel, maar ik besloot toch maar een klacht in te dienen bij de Ombudsvrouw.

Klacht ingediend bij de Ombudsvrouw

Die klacht was dus dat Vreeken een onvolledig en daarom misleidend stuk had geschreven over de kritiek op Albanese. Het leek mij een goede reden mijn beklag te doen bij de Ombudsvrouw van De Volkskrant. Ik deed dat op 26 februari 2026. Op 23 maart 2026 ontving ik een reactie, maar niet van de Ombudsvrouw. De journalist Rob Vreeken reageerde zelf op een tamelijk neerbuigende manier. Op 30 maart 2026 diende ik daarop een hernieuwde klacht in bij de Ombudsvrouw. Ik schreef haar:

‘Kortom, Vreeken gaat zeer selectief te werk bij zijn keuze van bronnen. Dat bevestigt mijn beeld dat hij in de krant geen objectief artikel geschreven heeft over Francesca Albanese, de VN-rapporteur voor de Palestijnse gebieden. Het lijkt mij gepast als u dat in uw rubriek aankaart en aangeeft dat voor een onafhankelijke en onpartijdige krant als De Volkskrant het geen pas geeft om een controversieel persoon als Francesca Albanese zo kritiekloos neer te zetten.’ (Bron: e-mail van Harrie Verbon aan de Ombudsvrouw van De Volkskrant d.d. 30 maart 2026.)

De Ombudsvrouw: kritiek op Albanese was niet relevant

Na enige e-mails heen en weer ontving ik op 20 april een finaal antwoord van de Ombudsvrouw. Zij vond het terecht dat Rob Vreeken alleen aandacht besteedde aan UN Watch. De ophef in februari jl. was immers ontstaan door die toespraak van Albanese die door UN Watch was verknipt. Door die verknipping leek het alsof Albanese Israël ‘de gemeenschappelijke vijand van de mensheid’ had genoemd. Dat kwam dan nog eens bovenop de ‘lastercampagne’ die UN Watch al tijden tegen Albanese aan het voeren was. De kritiek die op Albanese wellicht mogelijk was, was daarbij niet relevant.

Wat mij betreft is het toegestaan een artikel te wijden aan de stukken van UN Watch over Albanese. Het lijkt me echter in strijd met journalistieke codes om de lezer daarbij te doen geloven dat de ophef die in februari over Albanese ontstond helemaal aan de verknipte video en de zogenoemde lastercampagne van UN Watch was toe te schrijven. Er was al veel eerder ophef ontstaan door uitspraken van Albanese. Bovendien had de lezer dan meer informatie moeten krijgen over de verknipte video. In een PS bij deze post zal ik die video kort bespreken.

Kortom, uit haar antwoord blijkt dat de Ombudsvrouw van De Volkskrant de eigen journalisten niet (desnoods achteraf) corrigeert als zij een onvolledig en vertekend beeld geven van het Midden-Oostenconflict. In dit geval betrof het de zeer anti-Israel gezinde Francesca Albanese. Ik weet het natuurlijk niet zeker, maar ik vermoed dat dit het beleid van de hoofdredactie van De Volkskrant weerspiegelt. Uitlatingen ten nadele van Israël worden niet ontkend, ook niet als ze vertekend of geheel onjuist zijn.

PS: De verknipte video

De hierboven genoemde ‘verknipte video’ kwam uit de toespraak van Albanese bij een Al Jazeera-conferentie. De teksten van Albanese vragen meestal om tekstduiding. Zij verstaat namelijk de kunst vreselijke dingen te suggereren zonder het feitelijk ook te beweren. Het gaat om dit stuk tekst:

‘The fact that instead of stopping Israel, most of the world has armed, giving it political excuses, political sheltering, economic and financial support. This is a challenge. The fact that most of the media in the western world has been amplifying the pro-apartheid, the genocidal narrative is a challenge. And at the same time, here also lays the opportunity. Because if international law has been stabbed in the heart, it’s also true that never before the global community has seen the challenges that we all face. We who do not control large amounts of financial capitals, algorithms and weapons. We now see that we as a humanity have a common enemy.’

(Bron: x.com)

Wie nu precies die gemeenschappelijke vijand van de mensheid is, wordt hier niet uit duidelijk. Het kan ‘most of the world’ zijn, ‘most of the media’ of Israël. UN Watch heeft dit van de bovenstaande tekst overgenomen:

‘The fact that instead of stopping Israel, most of the world has armed, giving it political excuses, political sheltering, economic and financial support. We now see that we as a humanity have a common enemy.’

En inderdaad, de enig mogelijk conclusie is nu dat Israël de vijand van de mensheid is. Uit de volledige tekst van Albanese kun je die conclusie niet met zekerheid trekken. Wat bedoelde ze dan wel? Dit, zegt Albanese:

The common enemy of humanity is THE SYSTEM that has enabled the genocide in Palestine, including the financial capital that funds it, the algorithms that obscure it and the weapons that enable it.

(Bron: x.com)

Maar als dit is wat ze wilde zeggen, waarom zei ze dat dan niet? Mijn antwoord is: omdat zij altijd met een gespleten tong spreekt en schrijft. Ze wil voortdurend Israël zwart maken, maar schrijft het dan zo op dat ze het later altijd kan ontkennen. Daar zijn de door Vreeken genoemde factcheckers, 150 oud-diplomaten en 176 Franse kunstenaars ook ingetrapt.

Dit artikel verscheen op 24 april op het weblog van Harrie Verbon.

Wynia’s Week brengt broodnodige, onafhankelijke berichtgeving: drie keer per week, 156 keer per jaar, met artikelen en columns, video’s en podcasts. Onze donateurs maken dat mogelijk. Doet u (weer) mee? Hartelijk dank! 

Het bericht Volkskrant-journalist schrijft misleidend stuk over de kritiek op Francesca Albanese, maar wordt door Ombudsvrouw niet gecorrigeerd verscheen eerst op Wynia's Week.

Soms ben ik het met autocraat Trump eens

Maar soms, ja soms doen die autocraten dingen waar ik het mee eens ben. Neem de boycot van Francesca Albanese door de VS. Zij is rapporteur over de mensenrechten in de Palestijnse gebieden voor de VN, maar voert dat rapporteren niet erg onpartijdig en objectief uit. De minister van buitenlandse zaken van de VS, Marco Rubio, formuleert dit als volgt:

‘De VS hebben herhaaldelijk geprotesteerd tegen de gekleurde en kwaadaardige activiteiten van Albanese. Die activiteiten hebben haar ongeschikt gemaakt voor haar functie van speciaal rapporteur. Albanese heeft onverhuld antisemitisme uitgespuwd, heeft steun voor terrorisme uitgesproken, en heeft publiekelijk haar minachting uitgesproken voor de VS, Israël en het Westen. (…) Recent heeft zij haar pogingen om de VS te intimideren opgevoerd door dreigbrieven te sturen naar Amerikaanse bedrijven. Zij uitte daarbij extreme en ongefundeerde beschuldigingen. Het Internationale Strafhof zou worden ingeschakeld om deze bedrijven en hun leidinggevenden te onderzoeken en te vervolgen. Wij tolereren niet langer deze campagnes van politieke en economische oorlogsvoering die onze nationale belangen en soevereiniteit schaden.’ (Bron: state.gov)

De aankondiging van zo’n boycot van een VN-functionaris als Albanese zou in Nederland tot veel tumult leiden. Bij vooral linkse politieke partijen staat de VN voor moreel en politiek correct internationaal recht.

Neem bijvoorbeeld Peter Malcontent. Hij treedt geregeld bij de publieke omroep op, als ‘specialist op het gebied van het Israëlisch-Palestijns conflict’. Hij zei op de radio:

‘Albanese heeft heel veel volgers, ook in toenemende mate in Westerse landen. Veel mensen beschouwen haar als een held die durft op te komen voor de Palestijnen. Secretaris-generaal van de VN António Guterres liet zich ook vaak zeer kritisch uit over het optreden van Israël, maar die is stiller geworden. Alleen Albanese blijft op de trom slaan.’

Malcontent probeert objectief te zijn (‘ze heeft wel eens onhandige dingen gezegd over de Joodse lobby in de VS’). Hij slaagt daar echter niet erg in. Dat blijkt bijvoorbeeld uit wat hij hier zegt:

‘Als rapporteur is het enige wat ze kan doen inzichtelijk maken wat er gebeurt in de Palestijnse gebieden en dat delen met de wereld. Ze zal blijven oproepen tot een wapenembargo en economische sancties tegen Israël.’ Bron: nporadio1.nl

De VN is partijdig

De beslissing van de VS om Albanese te boycotten, heeft de wereld niet onberoerd gelaten. Uiteraard heeft de VN zelf gezegd deze boycot onacceptabel te vinden. Dat is zeker zo, zegt de VN, omdat de speciale rapporteurs niet in dienst zijn van de VN. Onafhankelijk van de VN rapporteren zij over de mensenrechtensituatie, waar dan ook in de wereld. Zij worden wel benoemd door de mensenrechtenraad van de VN.

Maar is die mensenrechtenraad dan ook onafhankelijk? Ik heb zo mijn twijfels. Mijn klassieke voorbeeld is dat deze raad er dubbele standaarden op nahoudt. Ik citeer mezelf:

‘Zo is in de VN Israël veroordeeld omdat het land de rechten van Palestijnse vrouwen zou schenden. Saoedi-Arabië en Iran waren mede-ondertekenaars van deze resolutie. Dat zijn duidelijk geen landen waar vrouwen veel rechten hebben. Deze landen zijn echter nooit veroordeeld geweest voor het schenden van vrouwenrechten. Het tekent de dubbele standaard die in het internationale recht geldt als het om Israël gaat.’ Bron: harrieverbon.nl

Het is dus niet per definitie vertrouwenwekkend dat Albanese benoemd is door de mensenrechtenraad. Zeker niet als je weet dat in het algemeen de VN Israël vaker veroordeelt dan veel andere staten. Dit is diverse malen gedocumenteerd (zie hier). Disproportionele veroordelingen door de VN maken de VN ineffectief. Israël neemt deze veroordelingen namelijk al lang niet meer serieus. Als het dat wel gedaan zou hebben, bestond het land waarschijnlijk al niet meer.

Albanese is ook niet onpartijdig

Dat Albanese geen onpartijdige rapporteur is over de situatie in Gaza, weten we. Inderdaad, het lijkt erop dat een groot deel van de Tweede Kamer dat inmiddels ook weet. Een aantal leden van de Kamer heeft bij de minister van Buitenlandse Zaken vragen gesteld over ‘intimidatie van een maatschappelijke organisatie’ door Albanese.  

De voorzitter van de mensenrechtenraad van de VN, Jürg Lauber, zou op de hoogte moeten zijn van de intimidatie waar ook de regering van de VS over klaagt. Door haar te handhaven, maakt hij de VN alleen maar onmachtiger bij het oplossen van het al meer dan honderd jaar durende conflict tussen Joodse en Arabische bewoners van wat ooit Palestina was. Er is, helaas, een Donald Trump nodig om haar te belemmeren gekleurde opvattingen over Israël te ventileren.

Ook in Nederland krijgt Albanese dus geen onverdeelde steun. Aan het begin van het jaar was Albanese op uitnodiging van de linkse partijen op bezoek in Nederland. Dat leidde echter tot een controverse in de Tweede Kamer. Het resultaat was dat zij niet officieel door de Kamer werd ontvangen.  

De steun voor Albanese komt dus vrijwel volledig van links, terwijl rechts haar een partijdige, intimiderende provocateur vindt. Organisaties als Amnesty International verwelkomden vooral de bevinding van Albanese dat er ‘redelijke gronden’ zijn om aan te nemen dat Israël genocide pleegt. Die bevinding vindt de geïnteresseerde lezer in dit document van de VN. Genocide, zoals Albanese zelf in dit document opmerkt, zijn handelingen met de bedoeling een ‘national, ethnic, racial or religious group’ te vernietigen. Er moet dus een doel zijn om een bepaalde groep, bijvoorbeeld de Gazanen, te vernietigen.

Is Netanyahu een ondoelmatige genocidepleger?

Zoals bekend had Nazi-Duitsland het doel de Joden in Europa uit te roeien. Het Hitlerbewind ging daarbij systematisch te werk door eerst de Joden in getto’s op te sluiten en vervolgens te transporteren naar vernietigingskampen. Tweederde van de Europese Joodse bevolking kwam daarbij om het leven. Een ander voorbeeld van genocide was de doelbewuste jacht op de Tutsi-bevolking van Rwanda in 1994. In een paar maanden tijd vermoordden radicale Hutu’s 70 procent van de Tutsi’s van Rwanda.  

Hoe systematisch gaat het bewind van Benjamin Netanyahu te werk bij de door Albanese als genocide omschreven oorlogsvoering tegen Hamas? Tot nu toe zijn er, volgens Hamas, sinds 7 oktober 2023 ongeveer 58 duizend burgers van Gaza gedood bij de oorlogsvoering. Dat is een kleine drie procent van de totale bevolking van Gaza. De definitie van genocide houdt niet noodzakelijk in dat de regering van Israël de hele bevolking van Gaza zou willen uitmoorden. Een percentage van drie procent oorlogsslachtoffers is echter niet uitzonderlijk hoog voor een oorlog zoals die in Gaza  wordt gevoerd. Met andere woorden, als Netanyahu echt van plan is een groot deel van de burgers van Gaza te vermoorden, doet hij dat wel op een zeer inefficiënte manier.

Het idee dat Israël genocide pleegt, begint bij een steeds groter deel van de Nederlanders gemeengoed te worden. Op mijn eerdere stuk over Albanese reageerde iemand die zich Tommy noemde als volgt:

‘Albanese vermijdt expliciet de identificatie maar erkent dat er een genocide plaatsvindt. Onafhankelijk van een waardeoordeel, dit is zo. Je hoeft enkel naar het percentage kinderslachtoffers te kijken en dit vergelijken met andere oorlogen. Dan blijft het een feit. Zoals ik zei, zonder oordeel eraan vast te plakken is dat een vaststelling.’ (Anonieme mail)

Nederlanders als Tommy hebben niet veel bewijs nodig voor de vaststelling van genocide. Tel maar het aantal omgekomen kinderen – ongeveer 15.000 – en er kan niets anders dan sprake zijn van genocide. Het aantal omgekomen kinderen bedraagt nog geen 1,5 procent van het totaal aantal kinderen in Gaza.

Daarmee is niet gezegd dat Gaza op dit moment een paradijs is voor kinderen. Het moet een hel zijn. Verandert die hel in een hemel als de partijen een ‘permanente wapenstilstand’ afsluiten? Dit willen velen in Nederland, waaronder ontwikkelingsorganisaties als Oxfam Novib. Maar er zijn in de afgelopen decennia al vele wapenstilstanden afgesproken tussen Hamas en Israël. Het hielp niet, de raketten bleven komen. Het helpt ook niet om één partij alle schuld te geven en de andere partij vrij te pleiten, zoals Albanese doet.

Wat Netanyahu wel wil

De uitspraken van Albanese over genocide hebben ertoe geleid dat het Internationaal Strafhof Netanyahu van oorlogsmisdaden is gaan verdenken. Hij moet zich in Den Haag melden voor een verhoor. Het lijkt niet waarschijnlijk dat Netanyahu daar gehoor aan gaat geven. Net zo onwaarschijnlijk als dat Albanese zich terugtrekt als speciale rapporteur van het Midden Oosten.

Netanyahu heeft, vlak na 7 oktober 2023, gezegd dat het doel van de oorlog was om Hamas in Gaza te vernietigen. De bedoeling van de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog was om de Nazi’s te verslaan. De Nazi’s gaven zich echter pas over toen de geallieerden Berlijn hadden veroverd en Hitler zelfmoord had gepleegd. Hamas geeft zich nog lang niet over, dat is inmiddels wel duidelijk. Bovendien lijkt het erop dat iedere gesneuvelde Hamasstrijder al snel weer vervangen kan worden. Daarmee lijkt het doel van Netanyahu voortdurend buiten bereik te blijven. Die oorlog in Gaza gaat dus voorlopig nog wel even door. Albanese of geen Albanese.

Harrie Verbon is emeritus-hoogleraar openbare financiën aan de Universiteit van Tilburg. Dit stuk verscheen deze week op zijn blog.

Wynia’s Week brengt broodnodige, onafhankelijke berichtgeving: drie keer per week, 156 keer per jaar, met artikelen en columns, video’s en podcasts. Onze donateurs maken dat mogelijk.Doet u mee? Hartelijk dank!

Het bericht Helaas is er een Donald Trump nodig om Francesca Albanese te verhinderen haar gekleurde opvattingen over Israël te ventileren verscheen eerst op Wynia's Week.