<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
>

<channel>
	<title>Volkshuisvesting - Wynia&#039;s Week</title>
	<atom:link href="https://www.wyniasweek.nl/category/volkshuisvesting/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.wyniasweek.nl/category/volkshuisvesting/</link>
	<description>Altijd scherp, altijd spraakmakend</description>
	<lastBuildDate>Mon, 19 Jan 2026 12:44:39 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	
	<item>
		<title>Den Haag eist betaalbaarheid, maar duurder en gevarieerder bouwen is een zegen voor Nederland</title>
		<link>https://www.wyniasweek.nl/den-haag-eist-betaalbaarheid-maar-duurder-en-gevarieerder-bouwen-is-een-zegen-voor-nederland/?utm_source=mailchimp&#038;utm_medium=email&#038;utm_campaign=2026-01-20</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Menno Tamminga]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 20 Jan 2026 04:53:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Betaalbaarheid]]></category>
		<category><![CDATA[Marktwerking]]></category>
		<category><![CDATA[Volkshuisvesting]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wyniasweek.nl/?p=77315</guid>

					<description><![CDATA[<p>De Nederlandse volkshuisvesting? Dat is een regelnevenparadijs. In Eefde, niet ver van waar ik woon, wil een projectontwikkelaar een oude schildersloods ombouwen tot achttien woningen. Daar komen ook 33 à 36 parkeerplekken bij. De verwachte extra verkeersdrukte vinden omwonenden geen fijn vooruitzicht, het is een tamelijk smalle, rustige straat. Waarom zoveel parkeerplekken? Nederland kent een [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/den-haag-eist-betaalbaarheid-maar-duurder-en-gevarieerder-bouwen-is-een-zegen-voor-nederland/">Den Haag eist betaalbaarheid, maar duurder en gevarieerder bouwen is een zegen voor Nederland</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">De Nederlandse volkshuisvesting? Dat is een regelnevenparadijs.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In Eefde, niet ver van waar ik woon, wil een projectontwikkelaar een oude schildersloods ombouwen tot achttien woningen. Daar komen ook 33 à 36 parkeerplekken bij. De verwachte extra verkeersdrukte vinden omwonenden geen fijn vooruitzicht, het is een tamelijk smalle, rustige straat. Waarom zoveel parkeerplekken? Nederland kent een zogeheten ‘parkeerplaatsnorm’: 2,3 parkeerplaatsen per bewoner.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De parkeerplaatsnorm is een regel die ontwikkelaars en woningcorporaties frustreert als zij woningen willen splitsen of ‘optoppen’ (verdieping erop) moest demissionair Mona Keijzer (BBB) afgelopen week toegeven. Ze reageerde op vragen over een vergelijkbare situatie die Tweede Kamerlid Corrie van Brenk (50 Plus) aankaartte. Plaats van handeling: het debat over de begroting van Keijzers ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Detailzucht</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Keijzer, die regels liever schrapt dan oplegt, adviseerde de zogeheten ‘Handreiking voor Parkeren bij Optoppen en bij andere vormen van beter benutten bestaande voorraad’ te gebruiken. Daarmee kun je met lokale ambtenaren en politici ‘het gesprek’ aangaan. Tja…</p>



<p class="wp-block-paragraph">De parkeernorm is illustratief voor het regelnevenkarakter van de woningbouw. En van detailzucht. De gemeente Lochem, waartoe Eefde behoort, hanteert in bovengenoemd project overigens twéé normen. Elk soort woning zijn eigen norm.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar eerlijk is eerlijk: regels werken twee kanten op. De regel die de ene burger dwarszit is de regel waar andere burgers, die zich benadeeld voelen, juist bescherming aan denken te ontlenen.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="6482869211" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Dat laatste is in de woningbouw niet populair. Regels en voorschriften zitten in de weg om het doel van jaarlijks 100.000 huizen te realiseren. Tot nu toe lukt dat namelijk niet. Vorig jaar waren het er 77.600.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het doel is heilig. Daarom heb je de afgelopen jaren een indrukwekkende verschuiving gezien naar maakbaarheid en centralisatie. Hoewel Keijzer evenals CDA-voorganger Hugo de Jonge én Kamerleden graag ageren tegen overbodige en verstikkende voorschriften en regels, hebben ze samen wel één nieuwe norm ingevoerd. De norm van betaalbaarheid.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Steeds duurder</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Betaalbaar is: een huur van maximaal 1.185 euro per maand, maximale koopprijs 405.000 euro. Tweederde van de nieuwbouw moet betaalbaar zijn en 30 procent moet voldoen aan de normen van sociale huur (932 euro per maand). De Jonge wilde dat laatste per gemeente opleggen, Keijzer heeft dat wat versoepeld.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het woord betaalbaar impliceert dat de rest van het aanbod onbetaalbaar is. Dat klopt niet, want de prijzen van koopwoningen stijgen door, al gaat het wat rustiger. De laatste drie maanden van 2025 waren het zesde achtereenvolgende kwartaal dat de prijsstijging lager was dan het kwartaal ervoor, meldde makelaarsvereniging NVM afgelopen week. De gemiddelde prijs van een woning van een NVM-makelaar is ondanks dat afvlakken inmiddels 502.000 euro, een record.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Verkoopgolf</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het verflauwen van de prijsstijgingen is geen gevolg van verminderde animo onder kopers. De rente is stabiel, loonsverhogingen overtreffen de inflatie en de werkloosheid is laag. De macro-economische randvoorwaarden blijven huizenkopers aanmoedigen. Dat de &nbsp;prijsstijging toch afvlakt vindt zijn oorzaak in Den Haag. Hoewel de politieke consensus zegt dat regels hinderlijk zijn, zijn sommige regels juist verzwaard.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In de commerciële sector zijn huren wettelijk verlaagd en gemaximeerd (Wet betaalbare huur) én particuliere verhuurders moesten meer belasting betalen. Gevolg: een verkoopgolf van verhuurde, doorgaans kleiner huizen die gretig is opgepikt door kopers. Tweede gevolg: minder aanbod van huurwoningen. Eerste opdracht aan het volgende kabinet: trek de Wet betaalbare huur van De Jonge in.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Niet gratis</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Of de nieuwe ministersploeg dat doet? Kleine kans. Er is teveel politiek kapitaal in deze wet geïnvesteerd, Den Haag heeft centralisatie van besluitvorming ontdekt én is dol op het mantra van betaalbaarheid.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Inmiddels worden de contouren duidelijk van de gevolgen. Betaalbaarheid klinkt sympathiek, maar heeft zijn prijs. Van econoom Milton Friedman is de gevleugelde uitspraak: een gratis lunch bestaat niet. Ergens draait iemand op voor de kosten.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dat is met betaalbaarheid evenzo. In de eerste plaats kost betaalbaarheid geld. Het ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening spendeert miljarden euro’s om gemeenten te stimuleren betaalbaar te bouwen.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="8473891437" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">De betaalbaarheid heeft ook gevolgen voor wát er gebouwd wordt: meer appartementen, kleinere woningen. Want het moet uit de lengte of uit de breedte komen. De cijfers onderstrepen dat. Statistiekbureau CBS constateerde vorig jaar maart dat er steeds meer appartementen worden gebouwd die vaak ook nog eens minder dan 75 m2 zijn. Daarentegen worden minder rijtjeshuizen gebouwd.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De grootste kostenpost van het betaalbaarheidsmantra is echter welvaartsverlies. De bouw van een vrijstaande woning, die valt dus in het duurdere, zogenaamd onbetaalbare segment, veroorzaakt een keten van verhuizingen. De koper van de opgeleverde vrijstaande woning laat zijn oude huis achter, een nieuwe koper van dát huis laat ook een woning achter, en zo verder. Hetzelfde geldt voor ouderen die hun woning verruilen voor een nieuw, kleiner onderkomen dat levensloopbestendig is.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Marktwerking</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Zo komt de doorstroming op gang. Dat is marktwerking. Politiek niet populair, wel effectief. Iedereen verdient eraan, van verhuizers en makelaars tot keukenleveranciers en meubelverkopers. Nog belangrijker is dat de keten van verhuizingen de woonwensen van meer mensen vervult of dichterbij brengt dan het <em>one size fits all</em> betaalbaarheidsmantra. Duurder en gevarieerder bouwen is een zegen voor Nederland.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong><em>Wynia’s Week</em></strong><em> brengt broodnodige, onafhankelijke berichtgeving: drie keer per week, <strong>156 keer per jaar</strong>, met artikelen en columns, video’s en podcasts. Onze donateurs maken dat mogelijk. </em><a href="http://www.wyniasweek.nl/doneren" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><em>Doet u (weer) mee?</em></a><em> Hartelijk dank!</em></p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/den-haag-eist-betaalbaarheid-maar-duurder-en-gevarieerder-bouwen-is-een-zegen-voor-nederland/">Den Haag eist betaalbaarheid, maar duurder en gevarieerder bouwen is een zegen voor Nederland</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2026/01/2-1-150x150.png" width="150" height="150" medium="image"  /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2026/01/2-1-300x170.png" width="300" height="170" medium="image"  isDefault="true" /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2026/01/2-1.png" width="600" height="340" medium="image"  /></media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2026/01/2-1-150x150.png" width="150" height="150" medium="image" /><media:thumbnail url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2026/01/2-1-150x150.png" width="150" height="150" /><enclosure url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2026/01/2-1.png" length="315168" type="image/png" />
	</item>
		<item>
		<title>In onze richtingloze spektakelmaatschappij is alleen nog redding mogelijk door intenties, moraal, politieke keuzes</title>
		<link>https://www.wyniasweek.nl/in-onze-richtingloze-spektakelmaatschappij-is-alleen-nog-redding-mogelijk-door-intenties-moraal-politieke-keuzes/?utm_source=mailchimp&#038;utm_medium=email&#038;utm_campaign=2025-12-30</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Arie Graafland]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 30 Dec 2025 04:49:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Architectuur]]></category>
		<category><![CDATA[Bouwkunde]]></category>
		<category><![CDATA[Postmodernisme]]></category>
		<category><![CDATA[Volkshuisvesting]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wyniasweek.nl/?p=76527</guid>

					<description><![CDATA[<p>‘Wat heb ik eraan, met mijn ontwerpen?’Mijn antwoord was steevast: ‘Niet veel. Eigenlijk niets.’Geen antwoord dat een student graag hoort. Of juist wel? Het grootste deel van mijn werkzame leven was ik docent aan de faculteit Bouwkunde van de TU Delft. Altijd omringd door studenten — opvallend veel studentes. Bouwkunde is binnen de TU een [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/in-onze-richtingloze-spektakelmaatschappij-is-alleen-nog-redding-mogelijk-door-intenties-moraal-politieke-keuzes/">In onze richtingloze spektakelmaatschappij is alleen nog redding mogelijk door intenties, moraal, politieke keuzes</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph"><em>‘Wat heb ik eraan, met mijn ontwerpen?’<br>Mijn antwoord was steevast: ‘Niet veel. Eigenlijk niets.’<br>Geen antwoord dat een student graag hoort. Of juist wel?</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Het grootste deel van mijn werkzame leven was ik docent aan de faculteit Bouwkunde van de TU Delft. Altijd omringd door studenten — opvallend veel studentes. Bouwkunde is binnen de TU een buitenbeentje, samen met Industrieel Ontwerpen. Voor Technische Natuurkunde geldt Bouwkunde als het wat achterlijke zusje van de universiteit. De faculteit telt ongeveer vijftig procent vrouwelijke studenten. Mijn vak was architectuurtheorie: een historische en filosofische discipline waar studenten in hun ontwerppraktijk nauwelijks iets aan hadden. Of beter gezegd: niets direct toepasbaars.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Is zo’n vak dan overbodig? Laat ik de vraag radicaliseren: in die zin zijn álle humaniora overbodig en kunnen ze net zo goed worden opgeheven. Dat is geen provocatie, maar een constatering vanuit een strikt instrumenteel perspectief. Wie alleen nut en toepasbaarheid meetelt, kan de hele geesteswetenschap schrappen.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Een conflictueuze praktijk</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Meer dan tien jaar gaf ik college uit <em>The Aesthetics of Architecture</em> van Roger Scruton. Scruton, Brits conservatief filosoof, was een verplicht onderdeel van het curriculum. Hij schreef felle polemieken tegen denkers van de New Left: Sartre, Habermas, Derrida, Žižek. In de architectuur richtte zijn kritiek zich op de moderniteit, die volgens hem de traditionele, betekenisvolle en ornamentrijke architectuur had vernietigd. Ornament werd misdaad, betekenis ballast. Zijn pleidooi: herstel van een eeuwenoude architectonische traditie.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Wat doet zo’n ‘rechts’, ‘conservatief’ boek in een opleiding die zichzelf ziet als erfgenaam van het modernisme? En belangrijker: wat betekenen die etiketten eigenlijk binnen de wetenschap? Naar mijn overtuiging: niets. Wetenschap is geen links of rechts project, maar een conflictueuze praktijk. Althans, dat zou ze moeten zijn.</p>



<p class="wp-block-paragraph">    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="6482869211" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </p>



<p class="wp-block-paragraph">Vandaag zien we een kleine groep wetenschappers die zich openlijk verzet tegen instituties als KNAW en NWO, omdat kritisch, tegendraads onderzoek structureel wordt gemarginaliseerd. <a href="https://www.wyniasweek.nl/de-politiek-moet-tegendraadse-stemmen-inbrengen-die-aan-de-universiteit-worden-weggedrukt/" target="_blank" rel="noreferrer noopener">Het artikel van Steije Hofhuis</a> in <em>Wynia’s Week</em> is illustratief. Zijn huidige hoogleraar Ruud Koopmans wijst al jaren op de ideologische verschraling van de mens- en maatschappijwetenschappen, waar linkse dogma’s domineren en empirische discipline verdampt. <a href="https://www.wyniasweek.nl/maarten-boudry-pleit-overtuigend-voor-nieuw-vooruitgangsgeloof/" target="_blank" rel="noreferrer noopener">Eerder schreef ik</a> over Maarten Boudry, die pleit voor een hernieuwd vooruitgangsgeloof en zich scherp afzet tegen intellectuele fraudeurs als Derrida en Foucault. Boudry is een van de meest uitgesproken critici van de hedendaagse linkse academische orthodoxie.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Sublimiteit</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Ironisch genoeg zag ik mijzelf in de jaren tachtig en negentig als een politiek linkse gamma-wetenschapper. In de periode waarin ik Scruton doceerde, schreef ik een boek over dakloosheid in New York en Tokio, gecombineerd met een alternatief stedenbouwkundig plan voor de Amsterdamse IJ-oever. Dat boek draaide om hetzelfde probleem als dat van mijn student: hoe beoordeel je architectuur filosofisch? Anders dan de klassieke alfa-wetenschapper deed ik dat niet alleen theoretisch. Het boek bevatte drie concrete ontwerpen voor daklozenopvang en een stedenbouwkundig plan voor het Westerdok.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De beoordeling vond plaats aan de hand van Kant: schoonheid en sublimiteit. Scruton kiest voor schoonheid; ik koos voor sublimiteit — een ervaring die het alledaagse overstijgt. Dat boek sprak dus deels de taal van de studenten: ontwerpen, voorstellen, tekeningen. Voor een theoriedocent was dat een afwijking van de academische norm.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Je bouwt voor anderen</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Onderwijs draait niet uitsluitend om toepasbaarheid. De vraag naar toepasbaarheid domineert vooral in een technische, pragmatische omgeving als een TU, waar studenten iets willen maken. Dat onderscheidt Bouwkunde van literatuurwetenschappen of <em>cultural studies</em>. Juist die context maakte Bouwkunde voor mij inspirerend. Techniek stelt niet alleen instrumentele vragen, maar onvermijdelijk ook maatschappelijke. En daar wordt het moreel.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Architectuur is geen autonome kunst. Je bouwt voor anderen. Zij moeten erin wonen, werken, leven — en er dagelijks tegenaan kijken. In stedenbouw geldt dat des te sterker. Daar is politiek geen bijzaak, maar constitutief.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Lodewijk XIV en Foucault</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Enkele jaren later schreef ik een boek over de tuinen van Versailles, het hofleven van Lodewijk XIV en de balletten die daar werden opgevoerd. Lodewijk was zelf een bekwaam danser; dans was een kernpraktijk aan het hof van de Zonnekoning. Dit boek was grotendeels historisch onderzoek, uitgevoerd in Parijse bibliotheken. Om de betekenis van die geometrische orde te begrijpen, maakte ik gebruik van Michel Foucault. Zijn concept van disciplinering sloot naadloos aan bij mijn analyse van de tuinen en de hofballetten, die soms letterlijk in die tuinen werden gedanst.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Een centraal thema was de verhouding tussen beschrijven en verklaren in de historische wetenschappen. Geen onderwerp waar studenten warm voor liepen, maar wel essentieel voor mijn onderzoekslijn. Ook dit boek bevatte reconstructietekeningen van de geanalyseerde balletten.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Alles hangt af van de docent</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Wat doet Foucault op de leeslijst van een humaniora-opleiding? Is dit wetenschap? Voor Boudry is dat hoogst twijfelachtig. Ik gebruikte Foucault productief, maar ben het met Boudry eens dat hij leed aan een gevaarlijke intellectuele tunnelvisie, vooral politiek. Dat geldt in versterkte mate voor zijn hedendaagse discipel Judith Butler, boegbeeld van identiteitspolitiek en icoon van de LHBTQ+-beweging — een rol die zij gretig omarmt.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Moeten deze auteurs daarom van de leeslijst verdwijnen? Nee. Alles hangt af van de docent. Kan hij of zij deze teksten historiseren, contextualiseren, kritisch ontmijnen? Kan er afstand worden gecreëerd tot de politieke agenda’s die eraan kleven? De vraag ‘is dit wetenschap?’ laat zich in de humaniora niet eenduidig beantwoorden. Er bestaat geen universele methodologische meetlat. Methodologie werkt bij empirisch onderzoek, niet als alomvattende norm.</p>



<p class="wp-block-paragraph">    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="8473891437" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </p>



<p class="wp-block-paragraph">Waar staan we nu? Sinds de jaren tachtig zijn we beland in een postmodern landschap waarin alles vloeibaar is. Mijn boek over daklozenarchitectuur was bedoeld als tegenpositie: intentionaliteit als leidend principe. In mijn faculteit verdween de Afdeling Volkshuisvesting; Architectuur kreeg weer een hoofdletter. Intussen werd de samenleving steeds meer wat Guy Debord de spektakelmaatschappij noemde. Alles werd mogelijk, niets had nog richting. Moderniteit hield op te bestaan.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ontwerponderwijs werd daarmee richtingloos. Scruton constateert hetzelfde, zij het vanuit een diametraal ander wereldbeeld.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Structurele tegenwind</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Had ik een algemeen antwoord op de vraag of theorie iemand een betere ontwerper maakt? Nee. Maar wel een specifiek antwoord: alles hangt af van intenties. Van moraal. Van politieke keuzes. Neutraliteit bestaat niet, hoe luid men dat ook blijft beweren.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Onze richtingloze spektakelmaatschappij absorbeert alles: universiteitsbestuurders die zich aan de macht vastklampen en korte lijntjes met de politiek zoeken; activistische studenten die kritiekloos achter Hamas aanlopen; planbureaus die links beleid presenteren als morele noodzaak en wetenschappelijke waarheid. Of kritisch wetenschappelijk onderzoek nog ruimte krijgt, hangt af van de onderzoeker zelf. Intentionaliteit blijft beslissend.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar wie kritisch wil zijn, moet rekenen op structurele tegenwind. De institutionele ‘vraag’ is helder: meebewegen met de tijdgeest. En die tijdgeest heeft geen enkele belangstelling voor kritisch denken.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong><em>Wynia’s Week</em></strong><em> verschijnt 156 keer per jaar en wordt <strong>volledig mogelijk gemaakt</strong> door de donateurs. Doet u mee, ook straks in het nieuwe jaar? </em><a href="http://www.wyniasweek.nl/doneren/"><strong><em>Doneren kan zo</em></strong></a><em>. <strong>Hartelijk dank!</strong> </em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Donateurs kunnen ook reageren op recente artikelen, video’s en podcasts en ter publicatie in Wynia’s Week aanbieden. Stuur uw reacties aan </em><a href="mailto:reacties@wyniasweek.nl" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><em>reacties@wyniasweek.nl</em></a><em>&nbsp;Vergeet niet uw naam en woonplaats te vermelden (en, alleen voor de redactie: telefoonnummer en adres). Niet korter dan 50 woorden, niet langer dan 150 woorden. Welkom!</em>&nbsp;</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/in-onze-richtingloze-spektakelmaatschappij-is-alleen-nog-redding-mogelijk-door-intenties-moraal-politieke-keuzes/">In onze richtingloze spektakelmaatschappij is alleen nog redding mogelijk door intenties, moraal, politieke keuzes</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/12/WW-Graafland-30-december-2025-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image"  /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/12/WW-Graafland-30-december-2025-300x170.jpg" width="300" height="170" medium="image"  isDefault="true" /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/12/WW-Graafland-30-december-2025.jpg" width="600" height="340" medium="image"  /></media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/12/WW-Graafland-30-december-2025-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image" /><media:thumbnail url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/12/WW-Graafland-30-december-2025-150x150.jpg" width="150" height="150" /><enclosure url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/12/WW-Graafland-30-december-2025.jpg" length="101691" type="image/jpeg" />
	</item>
		<item>
		<title>De koudegrond-juristen van de Raad van State oreren schaamteloos over zaken die thuishoren in de politiek</title>
		<link>https://www.wyniasweek.nl/de-koudegrond-juristen-van-de-raad-van-state-oreren-schaamteloos-over-zaken-die-thuishoren-in-de-politiek/?utm_source=mailchimp&#038;utm_medium=email&#038;utm_campaign=2025-10-04</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Eduard Bomhoff]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 04 Oct 2025 03:53:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Asielbeleid]]></category>
		<category><![CDATA[Raad van State]]></category>
		<category><![CDATA[Volkshuisvesting]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wyniasweek.nl/?p=73225</guid>

					<description><![CDATA[<p>In Singapore weten ze een hardhandige manier om het aantal asielvragers en illegale immigranten tot bijna nul te beperken: wie daar wordt betrapt zonder verblijfsvergunning gaat voor zes maanden de gevangenis in en krijgt drie slagen met de ‘rotan’. Resultaat: bijna geen asielvragers. Buurland Maleisië – waar ik twintig jaar woonde – heeft wél honderdduizenden [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/de-koudegrond-juristen-van-de-raad-van-state-oreren-schaamteloos-over-zaken-die-thuishoren-in-de-politiek/">De koudegrond-juristen van de Raad van State oreren schaamteloos over zaken die thuishoren in de politiek</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">In Singapore weten ze een hardhandige manier om het aantal asielvragers en illegale immigranten tot bijna nul te beperken: wie daar wordt betrapt zonder verblijfsvergunning gaat voor zes maanden de gevangenis in en krijgt drie slagen met de ‘rotan’. Resultaat: bijna geen asielvragers.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Buurland Maleisië – waar ik twintig jaar woonde – heeft wél honderdduizenden illegale immigranten. Die zouden veel meer verdienen in Singapore dan in Maleisië, maar weten dat je in Singapore bij controle in de cel gaat, maar in Maleisië de illegaliteit kunt overleven. In de kampongs van Indonesië, in Isaan (de noordoostelijke regio van Thailand) en in Myanmar worden die verschillen tussen Singapore en Maleisië besproken en dan maken de emigranten hun keuze.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Raad van State begrijpt het niet</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Minister Mona Keijzer verdedigt nu een plan om statushouders niet meer voorrang te geven op een huurwoning. Dat is politiek aantrekkelijk voor alle anderen op de wachtlijst en hun ouders. Maar ook belangrijk: het maakt Nederland een stuk minder aantrekkelijk, wanneer families in het Midden-Oosten of Afrika hun afweging maken. Die betalen veel geld aan mensensmokkelaars en willen dan naar het land met de beste kansen om dat geld terug te verdienen. Als Nederland nu stopt met voorrang voor statushouders, maakt dat Nederland in vergelijking met andere landen veel minder aantrekkelijk. Net zoals minder Indonesiërs hun kansen wagen in Singapore vanwege het sombere perspectief van zes maanden cel, zullen minder Afrikanen het dan bij ons willen proberen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De Raad van State (RvS) is kennelijk blind voor de prima doelstelling om Nederland niet langer extreem aantrekkelijk te maken voor asielvragers door urgentie bij de woningcorporaties. Wie nadenkt over vraag en aanbod van asiel had die waardevolle intentie van het plan moeten zien, en ook begrepen waarom dat nationale wetgeving vereist.</p>



<p class="wp-block-paragraph">    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="6482869211" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </p>



<p class="wp-block-paragraph">Kijk naar de vergelijking met België. De Belgen proberen asielvragers af te schrikken door mannen op straat te laten slapen. Minister Keijzer daarentegen wil de aantrekkingskracht van Nederland verminderen door te eisen dat statushouders zich moeten voorbereiden op onderhuur van een kamer in plaats van een complete woning, en anders tijdelijk moeten inwonen bij familie of bij vrienden en dorpsgenoten uit hun thuisland. Lijkt mij humaner dan de Belgische praktijk.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Hier wreekt zich dat de juristen in de RvS in hun studie Nederlands recht niet hebben geleerd om over de grens te kijken. Van de 44 voetnoten in het advies verwijzen er twee naar internationale juridische uitspraken, maar geen enkele voetnoot naar de aanpak van huisvesting van statushouders in de buurlanden. Ongelofelijk.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Belastingtarieven behoeven ook geen goedkeuring van de RvS</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Veel commentaren op de RvS hebben al opgemerkt hoe weinig precies de juristen onderscheid maken tussen ‘gelijke kansen’, ‘gelijke uitgangssituaties’ en ‘gelijke uitkomsten’. Bovendien loopt het advies over van grensoverschrijdend gedrag waarbij de juristen ongegeneerd oreren over politieke dilemma’s die niet bij hen thuishoren. Eén voorbeeld: de RvS eist dat ‘ongelijke gevallen naar de mate van hun ongelijkheid verschillend behandeld worden’ en vindt dat het plan van minister Keijzer daar niet aan voldoet en tekort schiet in de ‘objectieve en redelijke rechtvaardiging’. Dat is hetzelfde als eisen dat arme en rijke families ‘naar de mate van hun ongelijkheid’ verschillend belasting moeten betalen en dan boos worden wanneer er geen ‘objectieve en redelijke rechtvaardiging’ wordt aangeleverd voor de tarieven in de inkomstenbelasting. Het is echter aan de politiek, en niet aan de juristen in de RvS, om uit te maken hoe veel meer belasting de rijken moeten betalen. De tarieven zijn niet ‘objectief’ en behoeven geen goedkeuring van de RvS.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Diepere vragen</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Natuurlijk is een 16-jarige asielzoeker uit Syrië, wiens familie 4500 euro aan een mensensmokkelaar heeft betaald zodat hij vooruit kan reizen, ongelijk aan onze kleindochter in de vijfde klas van het VWO, maar er is geen ‘objectieve’ maatstaf voor de hulp die wij ter beschikking willen stellen aan de Syriër. Een gratis fiets? Of meteen een gratis fatbike, zodat hij die niet hoeft te stelen? Of juist geen fatbike omdat hij dan niet zo snel wordt benaderd vanuit het criminele circuit? Zulke vragen zijn politiek, niet juridisch. Het is dan ook fout dat de ondersteuners van de RvS (<em>NRC</em>, NOS) kritiek op dit prutswerk willen afschermen als ongepast en gevaarlijk voor de democratie.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik hoop dat 29 oktober een meerderheid oplevert voor het voorstel van minister Keijzer, en ook dat we met elkaar gaan nadenken over de twee diepere vragen die steeds opkomen bij asielbeleid. Zijn wij moreel even veel verplicht aan medemensen in Eritrea als aan landgenoten? En: wat is een menswaardige behandeling van immigranten die zonder visum ons land binnenkomen?</p>



<p class="wp-block-paragraph">    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="8473891437" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </p>



<p class="wp-block-paragraph">Twee boeken die mij hebben geholpen zijn <em>Globalizing Justice</em> van Richard W. Miller, hoogleraar filosofie aan Cornell en <em>The decent society</em> van prof Avishai Margalit, hoogleraar filosofie aan Hebrew University. Relevant voor asielbeleid zijn verschillen in status tussen landgenoten en buitenlanders. Met landgenoten koesteren we een gezamenlijke geschiedenis, kiezen we samen een parlement, betalen we belasting en moeten we misschien ons land verdedigen en dan het hoogste offer brengen. Dat zijn vier redenen om ons inderdaad extra te bekommeren om onze landgenoten.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Margalit benadrukt dat de overheid niet altijd even aardig kan zijn, maar wel respectvol moet blijven. Het voorbeeld waar wij in Nederland direct aan denken: de toeslagenramp. Eerst te wantrouwig bij sommige controles en veel te hard bij het uit huis plaatsen van kinderen. En nu al jaren lang bureaucratische vertraging bij de afwikkeling. Geen respectvolle aanpak.</p>



<h2 class="wp-block-heading">RvS moet harder studeren</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Margalit stelt dat we kunnen zien of een cultuur ‘decent’ is door te bezien hoe die omgaat met mensen die in een zwakke positie zijn, maar tegelijk misbruik van belastinggeld kunnen maken. Een strikte aanpak is dan nodig, maar vernedering moet worden voorkomen. Is ons asielbeleid wel strikt genoeg bij de ondervragingen van binnenkomers of worden mensen soms haast geholpen met onwaarachtige verhalen om toegang te krijgen? Zijn er trainerende beroepsmogelijkheden bij afwijzing? Andersom, zitten we asielzoekers dwars door hen veel te lang te beletten om te werken vanuit de opvang? Maken we daarna werk voor statushouders onmogelijk door onhandige eisen van inburgering?</p>



<p class="wp-block-paragraph">De koudegrond-juristen in de RvS moeten echt harder studeren, allereerst op ervaringen van andere landen, maar ook op ethiek en economie, voordat ze waardevol kunnen bijdragen aan beter asielbeleid.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong><em>Wynia’s Week</em></strong><em> brengt broodnodige, onafhankelijke berichtgeving: drie keer per week, <strong>156 keer per jaar</strong>, met artikelen en columns, video’s en podcasts. Onze donateurs maken dat mogelijk.&nbsp;</em><a href="https://wyniasweek.us4.list-manage.com/track/click?u=cd1fbe814cacc472f38470314&amp;id=81a99f175d&amp;e=93b53dd2f7" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><em>Doet u mee?</em></a><em>&nbsp;Hartelijk dank!</em></p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/de-koudegrond-juristen-van-de-raad-van-state-oreren-schaamteloos-over-zaken-die-thuishoren-in-de-politiek/">De koudegrond-juristen van de Raad van State oreren schaamteloos over zaken die thuishoren in de politiek</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/10/EduardBomhoff-4-10-25-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image"  /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/10/EduardBomhoff-4-10-25-300x170.jpg" width="300" height="170" medium="image"  isDefault="true" /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/10/EduardBomhoff-4-10-25.jpg" width="600" height="340" medium="image"  /></media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/10/EduardBomhoff-4-10-25-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image" /><media:thumbnail url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/10/EduardBomhoff-4-10-25-150x150.jpg" width="150" height="150" /><enclosure url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/10/EduardBomhoff-4-10-25.jpg" length="50445" type="image/jpeg" />
	</item>
	</channel>
</rss>
