Paul Frentrop was achtereenvolgens journalist, bankier, ondernemer, pensioenbeheerder, hoogleraar en politicus - tot 2023 als zelfstandig lid van de Eerste Kamer. Hij is auteur van onder meer Tegen het idealisme. Een biografie van Pierre Vinken (2007) en Voor rede vatbaar. Een filosofisch woordenboek voor Nederland (2019).
Het was met enige schroom dat ik contact opnam met Hugo de Groot, de grootste jurist die Nederland ooit heeft voortgebracht en de grondlegger van het internationale recht. De Groot is immers in 1646 overleden en een van de voordelen van het leven in de hemel is dat men daar niet wordt...
Na het onderwerp meer dan vijftig jaar te hebben bestudeerd, kan ik U meedelen dat het antwoord op de vraag of polarisatie de schuld is van rechts of van links eenduidig luidt: links is de aanstichter van polarisatie.
De volgens mij beste krant ter wereld – de Wall Street Journal – interviewde vorige maand de man die meer dan wie ook ter wereld de democratie een nieuwe impuls heeft gegeven: Lech Walesa, oud-vakbondsleider, voormalig president van Polen en winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede.
‘We benne op de wereld om mekaar, om mekaar te hellepe nietwaar?’ zongen Adèle Bloemendaal, Leen Jongewaard en Piet Römer in 1969 in de tv-serie ’t Schaep met de 5 Pooten. En zo is het maar net.
Het leven van de Nederlander ligt in toenemende mate in handen van grote organisaties buiten de overheid: Elektriciteitsbedrijven, gasleveranciers, waterbedrijven, zorgverzekeraars, telefoon- en kabelmaatschappijen, banken, internetproviders, leasemaatschappijen, creditcard- en betaalorganisaties.
Hoewel de hoofdredactie van Wynia’s Week het gebruik van humor op deze website ten strengste afkeurt, lijkt dit toch het aangewezen moment om een samenzwering aan het licht te brengen. Allerwege memoreert men immers wel dat Donald Trump op 20 januari een jaar aan de macht is, maar zelfs doorgewinterde complotdenkers staan...
Pensioenfondsen zijn helemaal geen lange termijnbeleggers. Wie zegt dat ze dat wel zijn maakt zich schuldig aan misleiding. Pensioenfondsen hebben wel lange termijnverplichtingen. Maar die staan op de andere kant van de balans: bij de schulden. De bezittingen van pensioenfondsen daarentegen zijn voor het overgrote deel korte termijn. Zo vloeibaar als water.
Toen in Tolkiens epos In de ban van de ring de heldhaftige hobbits eindelijk thuiskwamen van de grote wereldoorlog tussen Goed en Kwaad, moesten ze alsnog een gevecht aangaan met het kleine kwaad dat in hun altijd zo rustige Gouw de macht had gegrepen.
Niemand weet hoeveel rendement de beleggingsspecialisten van uw pensioenfonds volgend jaar voor u gaan behalen. Maar de regering weet al wel hoeveel u zelf gaat verdienen met beleggen van het geld dat overblijft nadat u alle premies, belastingen en woonlasten heeft betaald en uw gezin te eten hebt gegeven: U gaat daar...
In gezelschap van vrienden die tegen een geestelijk stootje kunnen, mag ik graag de incorrecte grap maken dat als God in één klap alle blanken van de aarde zou laten verdwijnen, de wereld een stuk racistischer zou zijn. Er zijn ook andere versies van dit gedachte-experiment te verzinnen.
