Paul Verburgt studeerde staats- en bestuursrecht en parlementaire geschiedenis. Hij bekleedde managementfuncties in de publieke en private sector. Hij schreef boeken en talloze columns, onder meer voor nu.nl.
Net als andere ijdeltuiten vind ik het prettig als u mij nadoet, maar nu moet ik u toch waarschuwen: doe het niet! Lees niet het rapport dat ik net heb gelezen. Of wacht, probeer het maar. Verder dan de eerste pagina van de samenvatting komt u niet; dan bent u al weggezakt...
Hoe onnozel kun je zijn. Of is het arrogant?
Er is een versie voor gewone mensen, een samenvatting voor gehaaste mensen, een tekst voor laagopgeleide mensen, een special voor vergadermensen en een boekwerk voor – ik denk – de gehele mensheid. We hebben het over Plan voor een eerlijker en fatsoenlijker Nederland, het ontwerp-verkiezingsprogramma van de PvdA.
Deze week beginnen in heel Europa de vaccinaties tegen het coronavirus. Dat gebeurt met allerlei feestelijkheden. In het ene land haalt de premier de eerste kratten vaccin uit een vrachtwagen, in een ander is de prikpremière voor een honderdjarige. Camera’s erop, iedereen blij.
Het luisterrijke diversiteitsjaar 2020 werd afgesloten met een boete voor het gemeentebestuur van Parijs. Het had in 2018 teveel managers van één sekse benoemd. Voordat iemand eindelijk gerechtigheid! roept: dat waren geen mannen, maar vrouwen.
Lodewijk Asscher wil alleen in een volgend kabinet als naast de PvdA ook een andere progressieve partij mag meedoen. Hij zei dat bij de presentatie van het verkiezingsprogramma van zijn partij in november dit jaar. De media reageerden nauwelijks, wat begrijpelijk is. Het leek ook eerder een hulpvraag dan een vuist op...
Ik ben niet haatdragend, maar mensen als Wiebes en Asscher hebben wat mij betreft voorlopig niets te zoeken in de politiek. Niet alleen vanwege hun kille optreden rond de kinderopvangtoeslagen, maar ook en vooral omdat dit optreden symptomatisch is voor hun stijl.
Ik ben dol op profielen. Vooral van burgemeesters en Kamerleden. Als ik me wat slapjes voel of een beetje gedeprimeerd ben, wil ik nog wel eens een paar profielen ter hand nemen. Niets beurt me zo op als de beschrijving van de ideale mens die desalniettemin of juist daardoor zo gewoon is...
Senioren die hun rijbewijs niet kunnen laten verlengen, ouders die door de belastingdienst worden achternagezeten alsof het misdadigers zijn, dramatische achterstanden bij asielaanvragen, geen bedden in AZC’s, geen dag gaat voorbij zonder dat er een misstand bij een uitvoeringsorganisatie aan het licht komt.
