Bart Jan Spruyt is historicus, publicist en docent aan het Hersteld Hervormd Seminarie (Vrije Universiteit, Amsterdam). Hij is auteur van onder meer Lof van het conservatisme (2003).
De PVV heeft dus eieren voor haar geld gekozen: geen noodprocedures buiten de Kamer om, maar een reeks van aangescherpte maatregelen om de asielimpasse te doorbreken. Gaan die wat oplossen? Of hebben we te klein gedacht, vanachter de dijken?
De vaderlandse politiek staat meer dan ooit in het teken van creatieve destructie en pragmatisme: innovatie, improvisatie, proefballonnetjes. Alles om de problemen op te lossen. Maandag weten we hoe dat afloopt.
Ik weet niet hoe minister Marjolein Faber vanmorgen wakker is geworden, maar het kan niet met een voldaan en tevreden gevoel zijn geweest. In de afgelopen week moest zij immers tegenslag op tegenslag incasseren.
Een terugblik op het afgelopen jaar is meer dan een journalistiek gebruik. De gebeurtenissen sinds de inval van Hamas op 7 oktober 2023 behelzen ook een existentiële confrontatie met onszelf, met onze loyaliteiten en onze keuzes: voor of tegen het leven.
Is Reniël Litecia al als een held ontvangen op het Rotterdamse stadhuis, nadat hij de ‘allahoe akbar’ schreeuwende dader van een aanslag uitschakelde – in de week waarin de burgervader van de stad wel uitbundig werd gefêteerd?
Geconfronteerd met de macht van een Kamermeerderheid ging het kabinet een grens over door interne stukken vrij te geven die de noodwet tegen massa-immigratie in gevaar brengen. NSC speelde het meerderheidsspelletje mee en Schoof wiebelde, en daarmee creëerde hij een nieuwe politieke constellatie.
De kogel is door de kerk. Het strengste asielbeleid ooit gaat vorm krijgen. Minister Marjolein Faber gaat voor een jaar of twee een asielcrisis uitroepen, tot afgrijzen van velen. Het kon niet, het mocht niet, maar het gaat gebeuren. Daar zal het debat zich na Prinsjesdag natuurlijk op toespitsen. Oppositieleider Frans Timmermans...
Pieter Omtzigt gaf deze week in de Rode Hoed in Amsterdam de HJ Schoo-lezing, de jaarlijkse lezing die het organiserende EW als een soort opening van het parlementaire seizoen presenteert en die vernoemd is naar de oud-hoofdredacteur die zichzelf als een ‘neo-conservatief’ afficheerde. Hoe conservatief was het verhaal van Omtzigt?
Rondom Laurentien Brinkhorst ging het tweemaal mis. Zij leek zich te ontpoppen als een gewoon mens, een doodzonde voor een lid van het Koninklijk Huis, en deed politiek omstreden voorstellen, nog erger dan die doodzonde. Het is daarom goed dat zij weer op de grenzen van haar bestaan is gewezen.
