<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
>

<channel>
	<title>Kunst - Wynia&#039;s Week</title>
	<atom:link href="https://www.wyniasweek.nl/category/kunst/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.wyniasweek.nl/category/kunst/</link>
	<description>Altijd scherp, altijd spraakmakend</description>
	<lastBuildDate>Tue, 24 Jun 2025 10:59:24 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	
	<item>
		<title>Censuur en zelfcensuur: ook in de wereld van de kunsten bepalen gekwetste moslims steeds vaker de grenzen</title>
		<link>https://www.wyniasweek.nl/censuur-en-zelfcensuur-ook-in-de-wereld-van-de-kunsten-bepalen-gekwetste-moslims-steeds-vaker-de-grenzen/?utm_source=mailchimp&#038;utm_medium=email&#038;utm_campaign=2025-06-19</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Benno de Jongh]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 19 Jun 2025 03:51:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Islam]]></category>
		<category><![CDATA[Kunst]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wyniasweek.nl/?p=68569</guid>

					<description><![CDATA[<p>De islamisering van Nederland is al tientallen jaren gaande, vooral door immigratie, maar ook door politieke druk in binnen- en buitenland. Het heeft er alle schijn van dat opwinding over het Israëlische optreden tegen de radicale Hamas-moslims in de Gazastrook een nieuwe impuls geeft aan die islamisering. Nederland onderscheidt zich daarbij van veel andere westerse [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/censuur-en-zelfcensuur-ook-in-de-wereld-van-de-kunsten-bepalen-gekwetste-moslims-steeds-vaker-de-grenzen/">Censuur en zelfcensuur: ook in de wereld van de kunsten bepalen gekwetste moslims steeds vaker de grenzen</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph"><em>De islamisering van Nederland is al tientallen jaren gaande, vooral door immigratie, maar ook door politieke druk in binnen- en buitenland. Het heeft er alle schijn van dat opwinding over het Israëlische optreden tegen de radicale Hamas-moslims in de Gazastrook een nieuwe impuls geeft aan die islamisering. Nederland onderscheidt zich daarbij van veel andere westerse landen door het gebrek aan weerstand tegen de islam. Dat terwijl het buigen voor de islam (ook door ‘zelfislamisering’) toch ernstige risico’s voor westerse waarden, rechten en vrijheden met zich meebrengt, evenals ernstig verlies van maatschappelijke samenhang. Benno de Jongh schetst deze weken in Wynia’s Week hoe de islam greep krijgt op Nederland en wat er nog aan te doen is.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Vandaag deel 3: De (zelf)islamisering in de kunst: cartoons, films en beeldende kunst</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Vanaf de jaren ‘70 lijken de kunsten zich steeds vaker te bevrijden van het juk van ideologische en religieuze zedenpredikers. Natuurlijk waren er in de jaren ‘80 en ‘90 nog regelmatig christelijke en Joodse organisaties die zich in hun goede eer aangetast voelden, maar die geluiden worden in de loop der jaren steeds minder vaak hoorbaar.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dat was echter buiten de islam gerekend. Cartoons, films en beeldende kunst liggen sinds begin deze eeuw opnieuw onder een vergrootglas, ditmaal van de islamisten. Een groeiende populatie moslims wil hun moraal opleggen aan de Nederlandse samenleving, waaronder de kunstwereld.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>‘Haatzaaiend en beledigend’</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">De islam heeft een moeizame relatie met veel kunstvormen en dat geldt zeker voor cartoons. Dat bleek onlangs weer toen de tekeningen van Gregorius Nekschot voorbijkwamen. Miljoenen tv-kijkers kwamen opnieuw – of voor het eerst – in aanraking met zijn cartoons toen Caroline van der Plas, Nicolien van Vroonhoven en Dilan Yeşilgöz de val van het kabinet bekendmaakten, in de (tijdelijke) behuizing van de Tweede Kamer, op de gangen van de PVV. Terwijl de fractievoorzitters met ernstige gezichten en gedragen stem het einde van het kabinet toelichtten, waren op de achtergrond de expliciete pentekeningen van Nekschot te zien. Het leverde een ietwat komisch contrast op, en moet bij sommigen kijkers voor kortsluiting hebben gezorgd.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Zo was de fractie van Denk er als de kippen bij om schande te spreken over de cartoons. ‘Waarom hangen er in de Tweede Kamer in godsnaam racistische, haatzaaiende en beledigende afbeeldingen?’, vroeg Kamerlid Doğukan Ergin zich hardop af, in een filmpje dat twee dagen na de val van het kabinet-Schoof al online stond. ‘Afbeeldingen om moslimvrouwen te beledigen, afbeeldingen waarop de demoon is afgebeeld en andere racistische afbeeldingen. Het is natuurlijk heel bijzonder dat dat gewoon kan’, aldus Ergin.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="6482869211" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Het kan goed zijn dat Ergin de tekeningen van Gregorius Nekschot voor het eerst zag en dat zijn verontwaardiging in elk geval deels oprecht is. Nekschot schopt in z’n tekeningen graag aan tegen heilige huisjes, niet alleen van de islam. Hij kreeg landelijke bekendheid toen hij in 2008 op last van officier van justitie van z’n bed werd gelicht en twee dagen werd vastgehouden, op verdenking van ‘belediging dan wel aanzetten tot haat wegens ras, godsdienst of levensovertuiging gepleegd door iemand, die daarvan een beroep of gewoonte maakt’. De aanhouding gebeurde onder auspiciën van CDA-minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin en volgde op een aangifte die in 2005 tegen Nekschot was gedaan bij het Meldpunt Discriminatie door de Nederlandse imam Abdul-Jabbar van de Ven.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Nekschot was een van de tekenaars die de aandacht had getrokken van de Werkgroep Cartoonproblematiek. Deze interdepartementale werkgroep werd opgericht in 2006 naar aanleiding van de onlusten rondom de Mohammed-cartoons die in 2005 in de Deense krant <em>Jyllands-Posten</em> werden gepubliceerd. De Werkgroep Cartoonproblematiek had ten doel door de Nederlandse overheid problematisch geachte cartoons en spotprenten te inventariseren en te bezien of het mogelijk was de makers daarvan te vervolgen. ‘Misschien wel het meest belachelijke orgaan in de Nederlandse geschiedenis’, vond Nekschot.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Vrijdenkersruimte</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">De arrestatie van Nekschot was een van de redenen dat de VVD en de PVV in 2008 op het Binnenhof gezamenlijk de Vrijdenkersruimte in het leven riepen. De kamer moest dienen als tentoonstellingsruimte voor werk van Nederlandse kunstenaars die te maken hadden gekregen met politiek of religieus gemotiveerde censuur. Er hingen tien prenten van Nekschot en verder was onder meer een poster te zien van het boek <em>Allah weet het beter</em>, een in 2003 verschenen bundel met columns van Theo van Gogh.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Aan de wand hing ook een print van een van de meest omstreden cartoons ter wereld, een tekening van de Deense cartoonist Kurt Westergaard. De cartoon toont een tekenaar die werkt aan een enorme beeltenis van een moslim, mogelijk de profeet Mohammed. In plaats van een tulband draagt hij een bom op zijn hoofd waarvan de vonkende lont op het punt staat een explosie te veroorzaken.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In de Vrijdenkersruimte hingen niet alleen kunstuitingen die tegen het zere been van islamisten waren, maar bijvoorbeeld ook werk dat kritiek op Wilders levert. Zoals een poster van de Internationale Socialisten met een afbeelding van een pakje Marlboro-filtersigaretten voorzien van een foto van de PVV-voorman en de tekst ‘Brengt u en de samenleving ernstige schade toe’. Of een graffiti-schilderij van Anne Frank met een <em>keffiyeh</em>, ook wel ‘Palestijnensjaal’ genoemd. Beiden werken werden op voordracht van toenmalig GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi aan de collectie toegevoegd.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="8473891437" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">De Vrijdenkersruimte stierf ruim drie jaar na de opening een stille dood en een aantal werken werd in de loop der jaren naar de burelen van de PVV verhuisd. Ten tijde van de opening in 2009 viel Rutte, met de arrestatie van Nekschot in het achterhoofd, het kabinet-Balkenende IV van CDA, PvdA en ChristenUnie nog hard aan: ‘De vrijheid van meningsuiting is sluipenderwijs onder druk komen te staan. En helaas moet ik constateren dat het CDA daarvoor verantwoordelijk is.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">Een paar jaar later, na de vorming van Rutte I, het kabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV, was de politieke noodzaak om de verschillen met het CDA te benadrukken grotendeels verdwenen. De VVD trok de steun in voor het plan om godslastering niet meer strafbaar te stellen in, terwijl het in 2009 nog een verregaander maatregel overwoog: opheffing van het discriminatieverbod in artikel 1 van de grondwet. &nbsp;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Toen Pim Fortuyn tijdens de verkiezingscampagne in 2002 het artikel te willen schrappen, leidde dat tot veel commotie, geveinsd of niet. D66-voorman Thom de Graaf haalde met een snik in z’n stem Anne Frank erbij en ook veel andere lijsttrekkers, onder wie toenmalig VVD-voorman Hans Dijkstal, reageerden alsof met het schrappen van het grondwetsartikel Nederland ophield te bestaan. Ruim twee jaar na de moord op Fortuyn, in oktober 2004, zei Dijkstal bij een bijeenkomst in Den Haag van de organisatie van ahmadiyya–moslims AAIILN: ‘Wie zoiets zegt, weet niet meer wat beschaving en respect is.’</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Theedrinken</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Enkele weken later, op 2 november 2004, werd Theo van Gogh vermoord door de Nederlands-Marokkaanse terrorist Mohammed Bouyeri. Directe aanleiding was <em>Submission part 1</em>, geschreven door Ayaan Hirsi Ali, islamcriticus en voormalig VVD-Tweede Kamerlid. De film werd uitgezonden in een aflevering van VPRO’s <em>Zomergasten</em> in augustus 2024.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De ouders van Van Gogh waren teleurgesteld dat minister-president Jan Peter Balkenende slechts een brief stuurde, maar niet bij hen langskwam. Wel ging de premier, net als koningin Beatrix, op bezoek bij Marokkaanse jongeren. Ook de Amsterdamse burgemeester Job Cohen oogstte veel kritiek door z’n onvermoeibare ‘theedrinken’ met moslimbelangengroepen en moskeekoepels, volgens hem de beste manier om radicalisering tegen te gaan. Ook CDA-minister van Justitie Piet Hein Donner vond de terreuraanslag reden om nog een stukje dieper te buigen dan normaal: hij zei kort na de moord dat bij godslastering een strenger vervolgingsbeleid overwogen zou moeten worden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dezelfde minister Donner zei enkele jaren later dat wanneer een meerderheid van de Nederlanders vóór de islamitische wetgeving sharia is, die wat hem betreft mag worden ingevoerd. Overigens werd in 2014 – Donner was al een paar jaar geen minister meer – de wet smalende godslastering geschrapt uit het Wetboek van Strafrecht.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="3067971725" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Van Gogh was niet de enige die in het eerste decennium van deze eeuw een islamkritische film uitbracht. In 2008 deed Wilders het nog eens dunnetjes over en ging <em>Fitna</em> in première, een korte film die koranteksten afwisselt met archiefbeelden van onder meer cartoonrellen en jihadistische aanslagen. De PVV-voorman zocht vergeefs een omroep en vond uiteindelijk de website LiveLeak bereid de film te publiceren. Het leverde miljoenen kijkers en een hoop commotie op, zowel in Nederland als daarbuiten.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In het filmpje van Denk-Kamerlid Ergin naar aanleiding van de Nekschot-cartoons, krijgt ook demissionair premier Dick Schoof ervan langs. Ergin roept in herinnering dat hij in 2018 in zijn rol als Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid de Mohammed-cartoonwedstrijd van Wilders niet had verboden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Wilders zag zich genoodzaakt om de cartoonwedstrijd af te blazen na protesten in Pakistan en ernstige bedreigingen aan zijn adres en ook richting Nederland. Dat het geen loze dreigementen waren, bleek enkele maanden toen de Pakistaan Junaid I. werd opgepakt nadat hij naar Nederland was gekomen met als doel om Wilders te vermoorden. Hij werd veroordeeld tot een celstraf van tien jaar.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Selectieve verontwaardiging</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Een jaar later, in 2019, schreef Wilders opnieuw een cartoonwedstrijd uit, om de volgende dag op Twitter direct de winnende tekening te publiceren. Wilders wilde naar eigen zeggen vooral het punt maken dat een Pakistaanse geestelijke die twee fatwa’s uitsprak om hem te vermoorden daarmee te gemakkelijk wegkomt, omdat er nauwelijks druk was vanuit de Nederlandse regering op Pakistan.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het zedenpreken over de cartoons van Gregorius Nekschot na de val van het kabinet Schoof kwam niet uitsluitend van moslims. Ook vanuit zelfverklaard progressieve hoek was kritiek te horen. De online activist, actrice en fotograaf Nienke ‘s Gravemade diende zelfs een officiële klacht in bij de Tweede Kamer. Ze schreef op haar Instagrampagina: ‘Vooropgesteld: vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Wel vraag ik me af wat de regels zijn in Den Haag over het exposeren van dit soort haatdragende beelden door Wilders in de gang van een overheidsgebouw.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">‘s Gravemade doet zich in haar uitingen voor als een moderne feminist die de strijd aanbindt met ‘<em>toxic masculinity’</em>, dat zoiets betekent als het cultiveren van traditionele rolpatronen door mannen. De activiste zegt zich te verzetten tegen ‘het sluimerende conservatisme dat zich terug in de maatschappij nestelt’. Ze bedoelt hier kennelijk niet de orthodoxe islam mee, want een kritische noot over deze religie is haar uitingen niet te vinden.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="9582227423" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Deze lenigheid van geest is exemplarisch voor degenen die zichzelf links, progressief en ruimdenkend noemen. Sinds de jaren ‘70 zijn er talloze kunstenaars die het christendom op de korrel nemen. Tegelijkertijd wordt er consequent gezwegen over de islam, die als het gaat om conservatisme, intolerantie en vrouw- en homo-onvriendelijkheid veel slechtere papieren heeft. Het is in progressieve kringen nog steeds taboe om te zeggen dat moslims oververtegenwoordigd zijn in politiestatistieken, bijvoorbeeld als het gaat over geweld tegen homo’s. Sterker nog: in de ogen van de links-progressieve elite behoren moslims net als homo’s tot de groep van kwetsbare minderheden.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Aanstootgevend naakt</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het zijn niet alleen cartoons die op speciale aandacht van orthodoxe moslims mogen rekenen. In die paar jaar dat de Vrijdenkersruimte bestond, waren ook de schilderijen <em>Piano Woman</em> en <em>Danseuses Exotiques</em> van Ellen Vroegh te bewonderen. In 2008 exposeerde zij op de afdeling Burgerzaken in het gemeentehuis van Huizen. Na klachten van enkele bezoekers en personeelsleden, onder wie moslims, die de schilderijen – met naakte vrouwen – aanstootgevend vonden, besloot de gemeente deze te verhangen naar een achterafkamer.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In 2013 verwijderde een medewerker van de Radboud Universiteit in Nijmegen een schilderij van kunstenaar Elmer de Gruijl uit het Huygensgebouw. Een islamitische schoonmaakster had een klacht ingediend over het schilderij met de titel <em>Saat kulesi</em>, waarop een dame met hoofddoek te zien is die naar de erectie van een naakte man grijpt.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In 2022 wilde de gemeente Purmerend een deel van de kunstwerken van de expositie met de titel ‘Ode aan de Beemstervrouw’ van Jeroen Hermkens in het gemeentehuis weghalen. Op de vier litho’s en vier tekeningen zijn blote borsten te zien. Hermkens besloot daarop alle schilderijen te verwijderen. De kunstschilder schrijft de kritiek toe aan ‘politieke correctheid die ver is doorgeslagen’ en heeft geen goed woord over voor ‘de verpreutsing en de vertrutting’.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="4162265811" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Het verbod op het afbeelden van de profeet staat volgens veel kenners niet in de koran en wordt in de verschillende islamitische tradities niet consequent toegepast. Alleen idolatrie, oftewel het aanbidden van afgoden, zou verboden zijn. Ondanks de verschillende zienswijzen is er weinig debat over deze kwestie onder moslims in West-Europa. Mocht er wel sprake van discussie zijn, dan zijn het de islamisten die aan het langste eind trekken, zoals zo vaak. De heersende moraal is hoe dan ook dat het afbeelden van Mohammed ten strengste is verboden.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Wie daar nog over twijfelde, deed dat vermoedelijk niet meer na 7 januari 2015. Dat is de dag van de moordaanslag door moslimterroristen op de cartoonisten en redactieleden van het Franse satirische tijdschrift <em>Charlie Hebdo</em>. Onder het motto ‘Je suis Charlie’ kwam een internationale solidariteitsbeweging op gang, maar dat sentiment werd al snel ingeruild voor zelfcensuur vermomd als tolerantie. ‘Niet alles wat we mogen zeggen, hoeven we ook te zeggen’ (of woorden van gelijke strekking) werd het credo.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Toen de publiciste Caroline Fourest zeven dagen na de aanslag de cover van het eerste nieuwe nummer van <em>Charlie Hebdo</em> wilde laten zien op de Britse nieuwszender <em>Sky News</em>, werd ze abrupt afgebroken. De presentatrice excuseerde zich meteen tegenover alle moslims die zich beledigd zouden kunnen voelen. Kranten weigerden massaal cartoons over de islam te publiceren, laat staan met de profeet Mohammed. Hoofdredacteuren zeiden geen mensenlevens op het spel te willen zetten door de prenten uit <em>Charlie Hebdo</em> opnieuw te tonen. Begrijpelijk wellicht, maar het betekende tegelijkertijd dat extremisten de norm waren gaan bepalen. Was het landschap van de vrijheid van meningsuiting voor 2015 nog niet volledig gedefinieerd, sindsdien regeren de politieke correctheid en angst, in de kunst en ver daarbuiten.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Einde van vrije kunst</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het geschiedenis van Gregorius Nekschot, met al z’n zijpaden, vertelt de moeizame relatie van cartoons, film en beeldende kunst met zowel moslims als de Nederlandse culturele en politieke elite. In 2019 droeg Nekschot in zijn laatste cartoon voor de website <em>GeenStijl</em> de vrijheid van meningsuiting ten grave. Vermoedelijk had zelfs hij niet kunnen bevroeden dat zes jaar nadat hij z’n pen aan de wilgen hing de ene Tweede Kamerfractie een serieus pleidooi zou houden voor het verwijderen van kunst uit de gang van een andere Tweede Kamerfractie.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Wat Nekschot vermoedelijk wel zag aankomen, is dat de kunst steeds meer onder druk komt te staan van orthodoxe religieuze krachten en van (zelf)censuur. Nadat het kunstenaars bijna een eeuw heeft gekost zich aan orthodoxe stemmen te ontworstelen, zou de omgekeerde beweging weleens een stuk sneller kunnen gaan.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong><em>Wynia’s Week&nbsp;</em></strong><em>verschijnt drie keer per week,<strong>&nbsp;156 keer per jaar</strong>,&nbsp;met even onafhankelijke als broodnodige artikelen en columns, video’s en podcasts.&nbsp;De groei en bloei van&nbsp;Wynia’s Week&nbsp;is te danken aan de donateurs.&nbsp;Doet u al mee? Doneren kan op verschillende manieren. Kijk&nbsp;</em><a href="https://www.wyniasweek.nl/doneren/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><strong><em>HIER</em></strong></a><em>. Hartelijk dank!</em></p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/censuur-en-zelfcensuur-ook-in-de-wereld-van-de-kunsten-bepalen-gekwetste-moslims-steeds-vaker-de-grenzen/">Censuur en zelfcensuur: ook in de wereld van de kunsten bepalen gekwetste moslims steeds vaker de grenzen</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/06/1-150x150.png" width="150" height="150" medium="image"  /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/06/1-300x170.png" width="300" height="170" medium="image"  isDefault="true" /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/06/1.png" width="600" height="340" medium="image"  /></media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/06/1-150x150.png" width="150" height="150" medium="image" /><media:thumbnail url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/06/1-150x150.png" width="150" height="150" /><enclosure url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/06/1.png" length="339139" type="image/png" />
	</item>
		<item>
		<title>De kunstprijzen gaan onderuit. Teveel aanbod? Of lusten we geen moderne kunst of oude meubels?</title>
		<link>https://www.wyniasweek.nl/de-kunstprijzen-gaan-onderuit-teveel-aanbod-of-lusten-we-geen-moderne-kunst-of-oude-meubels/?utm_source=mailchimp&#038;utm_medium=email&#038;utm_campaign=2025-02-18</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Menno Tamminga]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 18 Feb 2025 04:52:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Conceptkunst]]></category>
		<category><![CDATA[Economie]]></category>
		<category><![CDATA[Kunst]]></category>
		<category><![CDATA[Vergrijzing]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wyniasweek.nl/?p=64599</guid>

					<description><![CDATA[<p>Op de kunstmarkt is iets vreemds aan de hand. Toch lees je er weinig over. Alles wordt duurder, van de dagelijkse boodschappen tot de aandelen, maar kunst…? Kunst wordt steeds goedkoper. Wat is er aan de hand in ‘kunstland’? Kunst en pindakaas Kunst is natuurlijk een breed begrip. Kunst heb je in alle soorten en [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/de-kunstprijzen-gaan-onderuit-teveel-aanbod-of-lusten-we-geen-moderne-kunst-of-oude-meubels/">De kunstprijzen gaan onderuit. Teveel aanbod? Of lusten we geen moderne kunst of oude meubels?</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Op de kunstmarkt is iets vreemds aan de hand. Toch lees je er weinig over. Alles wordt duurder, van de dagelijkse boodschappen tot de aandelen, maar kunst…? Kunst wordt steeds goedkoper.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Wat is er aan de hand in ‘kunstland’?</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Kunst en pindakaas</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Kunst is natuurlijk een breed begrip. Kunst heb je in alle soorten en maten, van Rembrandts tot Banksy’s, van sculpturen tot Chinese vazen. Elk kunstvoorwerp is anders. Dat maakt het lastig om de prijzen te vergelijken, zoals je dat met andere producten wel kan doen. Een pot pindakaas kan in meerdere variaties en onder verschillende merknamen in de schappen van de supermarkt staan, maar één ding is voor de consument duidelijk: het is pindakaas. De prijzen laten zich in een oogopslag vergelijken.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dat is bij kunst niet zo. Je kunt hooguit binnen specifieke stromingen of kunstvormen kijken, zoals impressionisten of naoorlogse Engelse schilders en dan de prijzen vergelijken.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Kunst is ook handel</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Ook voor kunst is een markt, net als voor pindakaas. Dat is altijd zo geweest, want ook kunstenaars moeten leven en hun werk zien te verkopen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar de afgelopen decennia is er wel iets veranderd. De hele wereld is rijker geworden. Rijke mensen beleggen. En zij hebben adviseurs die hen tippen over nog niet ontdekte pareltjes om nóg rijker te worden. Zo is kunst ook een belegging geworden. En vervolgens speculatieobject.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dat was voor de grote veilinghuizen een uitkomst. Meer handel, meer provisies bij aan- en verkopen. Naast de klassieke kunstliefhebbers zijn beleggers en speculanten in de markt gedoken. Zij doen het niet voor de schoonheid van de kunst, maar gewoon voor het geld.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Gokje wagen?</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Maar of het nu om schoonheid of geld gaat, de markt ligt op z’n gat. Als je de uitschieters omhoog én omlaag eruit filtert, zijn de prijzen de afgelopen twee jaar met een derde gedaald, blijkt uit de All Arts index van databureau <a href="https://www.artmarketresearch.com/all-art-family/">Art Market Research</a>. </p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img fetchpriority="high" decoding="async" width="996" height="629" src="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/Schermafbeelding-2025-02-17-093443.png" alt="" class="wp-image-64602" srcset="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/Schermafbeelding-2025-02-17-093443.png 996w, https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/Schermafbeelding-2025-02-17-093443-300x189.png 300w, https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/Schermafbeelding-2025-02-17-093443-768x485.png 768w, https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/Schermafbeelding-2025-02-17-093443-600x379.png 600w" sizes="(max-width: 996px) 100vw, 996px" /><figcaption class="wp-element-caption"><em>Sinds het najaar van 2023 is de kunstmarkt ingestort. Beeld: artmarketresearch.</em></figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">En daar stuiten we al meteen op de ongerijmdheid van de huidige kunstmarkt. Want op andere markten waar de deelnemers niet vies zijn van een gokje, zoals de aandelen- en de bitcoin-markten, zijn de prijzen juist wél gestegen. En hoe!</p>



<p class="wp-block-paragraph">De beursbarometers van bijvoorbeeld de VS en Nederland staan op of rond recordstanden. De prijs van bitcoin fluctueert, maar heeft een indrukwekkende opmars achter de rug, de laatste drie maanden tot boven de 100.000 dollar. Bitcoin levert net als kunst geen rente of dividend op. Dus als bitcoin wel gewild is, waarom laten beleggers kunst links liggen? De vergelijking met de gestegen bitcoinkoers maakt de prijsdaling op de kunstmarkt alleen maar eigenaardiger.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="6482869211" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Wie zijn oor te luisteren legt om antwoorden te horen, krijgt verschillende verklaringen. De Amerikaanse rentestijging maakt het duurder én risicovoller voor speculanten om kunst op krediet te kopen. Militaire conflicten in Oekraïne en Gaza maakten kopers huiverig. De neergang van de Chinese vastgoedmarkt heeft de kooplust uit het Verre Oosten een knauw gegeven.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Op zich zijn dit logische verklaringen die zeggen: de afgelopen veertig jaar zijn er nieuwe categorieën kopers bijgekomen, die nu (gedeeltelijk) weer afhaken. Vandaar de lagere prijzen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar er is ook een interessante verklaring die wat dieper graaft. Dat is de vergrijzing. Of beter geformuleerd: het grotere aanbod van erfenissen dat op de markt komt.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Ouwe meuk</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Kinderen en kleinkinderen hebben minder of helemaal géén belangstelling voor de kunst die hun babyboom ouders de laatste decennia hebben verzameld en zelf geërfd. Ze voelen er niks voor om dat aan de muur te hangen of in hun woonkamer te zetten. Ze wonen kleiner, ze missen de ruimte of ze houden, plat gezegd, niet van die ouwe meuk. Ze brengen het naar de veiling.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Zoals een Zwitserse galeriehouder opmerkte: sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw is meer kunst geproduceerd dan in de drie tot vierhonderd jaar daarvoor. Dat komt nu op de markt en zorgt voor een prijsval.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Antiek was ooit gewild</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">En als de kinderen van de kunstverzamelaars er al geen trek meer in hebben, dan hoeft de kunstmarkt ook niet te rekenen op de kinderen van de níet-verzamelaars die inmiddels ook rijker zijn geworden. Het zou best zo kunnen zijn dat veel kunstobjecten hetzelfde overkomt als antiek. In de jaren zeventig raakte antiek in de mode. Kasten, meubels, tafels, stoelen – gewilde, doorleefde gebruiksvoorwerpen. Nu wil de kringloop het bij wijze van spreken niet eens meer hebben.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Wie weet is dat ook een verklaring voor de prijsdalingen. Maar waar je zelden over leest is de kwaliteit van de aangeboden kunst. Kwaliteit is deels een kwestie van smaak. En over smaak valt niet te twisten. Maar toch… Kunst is een schepping, een uiting van persoonlijke creativiteit. Kunst moet schuren, zegt men, grensverleggend zijn, shockeren en noemt u maar op. Best mogelijk dat de kunstmarkt overvoerd is met zulke concepten en de klant liever iets anders koopt. De opmars van fotografie als kunst-, verzamel- én beleggingsobject zou dan de andere kant van de medaille zijn. De neergang van de ene markt levert de zuurstof voor de markt voor fotografie. &nbsp;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://www.wyniasweek.nl/author/mennotamminga/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><strong><em>Menno Tamminga</em></strong></a><em> is economisch columnist van Wynia’s Week. Eerder was hij redacteur en columnist van Het Financieele Dagblad en van NRC Handelsblad.</em> &nbsp;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><em><strong>Wynia’s Week&nbsp;</strong></em><em>verschijnt drie keer per week,</em><strong><em>&nbsp;156 keer per jaar</em></strong><em>,&nbsp;met even onafhankelijke als broodnodige artikelen en columns, video’s en podcasts. U maakt dat samen met de andere donateurs mogelijk. Doet u mee?&nbsp;</em><strong><em>Kijk </em></strong><a href="https://wyniasweek.us4.list-manage.com/track/click?u=cd1fbe814cacc472f38470314&amp;id=a2a141819f&amp;e=93b53dd2f7" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><em><strong>HIER</strong></em></a><em><strong>.&nbsp;</strong></em><em>Hartelijk dank!</em></p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/de-kunstprijzen-gaan-onderuit-teveel-aanbod-of-lusten-we-geen-moderne-kunst-of-oude-meubels/">De kunstprijzen gaan onderuit. Teveel aanbod? Of lusten we geen moderne kunst of oude meubels?</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/menno-1-150x150.png" width="150" height="150" medium="image"  /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/menno-1-300x170.png" width="300" height="170" medium="image"  isDefault="true" /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/menno-1.png" width="600" height="340" medium="image"  /></media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/menno-1-150x150.png" width="150" height="150" medium="image" /><media:thumbnail url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/menno-1-150x150.png" width="150" height="150" /><enclosure url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2025/02/menno-1.png" length="244455" type="image/png" />
	</item>
		<item>
		<title>Kunst als extreemlinks politiek statement. Daar zijn we nog niet vanaf.</title>
		<link>https://www.wyniasweek.nl/kunst-als-extreemlinks-politiek-statement-daar-zijn-we-nog-niet-vanaf/?utm_source=mailchimp&#038;utm_medium=email&#038;utm_campaign=2024-10-31</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ton Appels]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 31 Oct 2024 04:50:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kunst]]></category>
		<category><![CDATA[Woke]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wyniasweek.nl/?p=61028</guid>

					<description><![CDATA[<p>‘Kunst heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in het aanwakkeren van maatschappelijke discussies. In deze tijden van ultranationalisme, xenofobie en klimaatrampen lijkt de behoefte aan geëngageerde kunst groter dan ooit.’ ‘Our commitment to combat racism in our own organisation and in society at large….. Find our policies including diversity and inclusion, website, modern slavery and [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/kunst-als-extreemlinks-politiek-statement-daar-zijn-we-nog-niet-vanaf/">Kunst als extreemlinks politiek statement. Daar zijn we nog niet vanaf.</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">‘Kunst heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in het aanwakkeren van maatschappelijke discussies. In deze tijden van ultranationalisme, xenofobie en klimaatrampen lijkt de behoefte aan geëngageerde kunst groter dan ooit.’ ‘<em>Our commitment to combat racism in our own organisation and in society at large….. Find our policies including diversity and inclusion, website, modern slavery and human trafficking.</em>’ ‘Nu mijnbouwbedrijven de bodemschatten op de maan hebben ontdekt, blijkt dat we weinig hebben geleerd van ons koloniale verleden. Waar komt de hebzucht vandaan?’</p>



<p class="wp-block-paragraph">De opmars van extreemlinks, activistisch beleid in de cultuursector in het Westen is overduidelijk. Deze drie citaten van respectievelijk het Stedelijk Museum, Tate Modern en Theater Rotterdam zijn slechts drie illustraties van een brede, bijkans uniforme dus, niet erg diverse trend die sinds pakweg 10 tot 15 jaar bestaat.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dat deze trend zich niet beperkt tot talrijke culturele instellingen en groeperingen maar ook een weg heeft gevonden naar het grote publiek, bleek tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Parijs waar <em>dragqueens</em> ruim baan kregen om ‘Het Laatste Avondmaal’ te bespotten. Kortom, al hetgeen wel met ‘<em>woke</em>’ wordt aangeduid komt steeds meer aan bod in onze musea en andere culturele instellingen. Maar wat betekent dit voor de kunst?</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Het Guggenheim</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Deze vraag kan op talloze manieren worden benaderd en de verleiding is groot met een veelomvattend betoog op de proppen te komen gebaseerd op hoogstaande principes, aansprekende theorieën, historische ontwikkelingen en talrijke voorbeelden. Ik verkies een praktischer insteek. Ik zal niet verhullen dat hierbij ook een flinke dosis opportunisme een rol speelt. Het is namelijk zo dat ik op 25 september een bezoek bracht aan het vermaarde Guggenheim Museum in New York. De hieronder beschreven impressies en ervaringen van dat bezoek vormen een perfect voorbeeld van wat er met kunst gebeurt als het wordt bepaald en gedomineerd door een eenzijdige en extreme politieke agenda.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Voor ik wat nader inga op de overvloed van politiek-correcte boodschappen in het Guggenheim is het goed te vermelden dat de <em>Thannhauser Collection</em>, met modernistische werken uit de late 19<sup>e</sup> en vroege 20<sup>e</sup> eeuw van kunstenaars als Van Gogh, Degas, Manet en Picasso, een welkome uitzondering vormde (maar klein in omvang was).</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="6482869211" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Bij het betreden van het iconische gebouw van Frank Lloyd Wright word je natuurlijk direct getroffen door de wijdse, open en ronde structuur die zo imponerend en herkenbaar is. Bijzonder is dat er met behulp van led-verlichting lopende teksten op de spiraalvormig omhooglopende muren worden geprojecteerd: <em>Light Line</em> van Jenny Holzer. &nbsp;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Als zodanig een originele aanpak die als vernieuwende kunstvorm kan worden aangemerkt. Maar de teksten, die elkaar in een continue stroom snel opvolgen en redelijk snel naar boven cirkelen en dan verdwijnen, zijn dermate uiteenlopend van inhoud en toon dat het onmogelijk is zich een beeld van bedoeling of boodschap te vormen. Het zijn random-teksten die te snel voorbijgaan en te snel worden opgevolgd door weer nieuwe teksten om goed te kunnen worden opgenomen en geïnterpreteerd.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Een negatieve lading</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Op de website van het Guggenheim zijn een aantal voorbeelden van deze teksten te vinden, zoals:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li><em>MUCH WAS DECIDED BEFORE YOU WERE BORN</em></li>



<li><em>MOST PEOPLE ARE NOT FIT TO RULE THEMSELVES</em></li>



<li><em>YOU ARE THE VICTIM OF THE RULES YOU LIVE BY</em></li>



<li><em>ABUSE OF POWER COMES AS NO SURPRISE</em></li>



<li><em>PRIVATE PROPERTY CREATED CRIME</em></li>



<li><em>WORDS TEND TO BE INADEQUATE</em> (Deze mag <em>Wynia’s Week</em> zich aantrekken)</li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Het hoofdpunt is echter dat de bezoeker onmogelijk meer dan een handvol teksten kan opnemen en memoriseren, dus wat moet je ermee? Het enige dat blijft hangen van deze tekstuele <em>‘data dump’</em> is een vaag gevoel dat een pessimistisch mens- en maatschappijbeeld wordt opgedrongen. Veel van deze <em>scrolling texts</em> hebben namelijk een negatieve, gefrustreerde lading met een linkse, maatschappijkritische achtergrond.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Inflammatory Wall</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Dit ‘vage gevoel’ werd al snel een <em>in-your-face</em> ervaring bij het aanschouwen van <em>Inflammatory Wall</em>, ook van Jenny Holzer. Het is een verzameling felgekleurde vierkanten die twee grote muren beslaan. Elk vierkant is helemaal gevuld met teksten, en dwars over de vierkanten heen zijn met zwarte verf weer andere grotere teksten gekliederd. Al dit tekstuele geweld laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Bijvoorbeeld<em>: STARVE THE<br>FLESH, EXPOSE THE BONE, LEAVE THE FAMILY, FLEE THE CHURCH, VOMIT THE HEART, FORGET THE DEAD, FORGO AMUSEMENT, DENY NATURE, REJECT<br>ACQUAINTANCES, FORGET TRUTHS, SCORN JOY, SCORN<br>LIBERTY, SCORN HOPE,</em> ENZOVOORT (Jenny houdt van HOOFDLETTERS). Wie nog mocht twijfelen aan de boodschap kan op de website lezen<em>: these texts continue to highlight the necessity of social change, the potential for manipulation of the public, and the conditions that attend revolution and fascism.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Het grootste deel van de rest van de expositie werd gekenmerkt door een overdaad aan min of meer vergelijkbaar politiek-extreemlinks, activistisch en woke-werk aan de muren. Daar moet terzijde aan worden toegevoegd dat nogal wat muren en ruimtes leeg waren gelaten zodat je geregeld verloren rondliep. Noties van <em>efficiency</em> en het zo goed mogelijk benutten van expositieruimtes passen kennelijk niet in dit maatschappijkritisch universum. (Waarschijnlijk neigt dat te veel naar het kapitalistische ‘waar voor je geld bieden’).</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Trump</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Grappig was een werk waarop geopenbaarde overheidsdocumenten te zien waren waarvan het overgrote deel van de tekst was zwart gemaakt. Wellicht een bijdrage van premier Schoof? Ook de pacifistische insteek kwam aan bod met bijvoorbeeld een gedeclassificeerde legerkaart van Irak met termen als <em>Exploit, Suppress</em> en <em>Seize oil.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">En uiteraard mocht Trump – die grote boeman – niet ontbreken.&nbsp; Het kunstwerk bestaat uit een groot aantal kleine metalen tegeltjes met variërende vormen, met daarin quotes van Trump gegraveerd, inclusief het aantal <em>likes, comments</em> en <em>retweets </em>op sociale media. Van rechts naar links bekeken hangen de tegeltjes eerst dicht bij maar los van elkaar aan de muur, waarbij ze naar beneden afbuigen om uiteindelijk uit te monden in een groot aantal door en op elkaar liggende tegeltjes op de vloer.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="8473891437" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Het idee is duidelijk (en eigenlijk best wel origineel uitgevoerd): de uitspraken van Trump zijn steeds verwerpelijker en verdienen het om vertrapt en bespuugd te worden. Het doet enigszins denken aan opgefokte, woedende moslims die vlaggen van Israël, de VS en soms zelfs Nederland verbranden en vertrappen. Je kunt het ook zien als een soort artistieke Capitool-bestorming……</p>



<p class="wp-block-paragraph">Hoe dan ook, in plaats van kunst presenteert het Guggenheim hoofdzakelijk onvervalst extreemlinks, woke activisme verkleed als kunst. Maar, zoals de Amerikaanse komiek, acteur en politiek commentator Will Rogers lang geleden opmerkte, ‘<em>When you ain’t nothing else, you can claim to be an artist – and nobody can prove you ain’t</em>’.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Navolging is waarschijnlijk</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">De vraag dringt zich op wat dit betekent voor kunst in het Westen in het algemeen. Het Guggenheim is ongetwijfeld een van de meest beroemde musea en zou zeer wel een voorbeeld kunnen zijn dat nog meer navolging krijgt. Dit wordt nog versterkt door het feit dat het Amerikaans is, aangezien de Amerikaanse cultuur in de meest ruime betekenis van het woord wereldwijd enorm invloedrijk is. Hoeveel van wat wij hier omarmen is niet uit Amerika overgewaaid? Het land van <em>Black Lives Matter, culture wars, Critical Race Theory, cancel culture</em>, en giftige politieke polarisatie is een rijke voedingsbodem voor kunst als extreemlinks politiek statement. Zo beschouwd staat ons nog het nodige te wachten. Je wordt er niet vrolijk van.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://www.wyniasweek.nl/author/tonappels/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><strong><em>Ton Appels</em></strong></a><em> is econoom, publicist en auteur van het boek ‘Pleidooi voor het Kapitalisme’.</em>&nbsp;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong><em>Wynia’s Week</em></strong><em> wordt mogelijk gemaakt door de lezers, kijkers en luisteraars. </em><a href="https://www.wyniasweek.nl/doneren/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><em>Bent u al donateur?</em></a><em> <strong>Hartelijk dank!</strong></em>&nbsp;</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/kunst-als-extreemlinks-politiek-statement-daar-zijn-we-nog-niet-vanaf/">Kunst als extreemlinks politiek statement. Daar zijn we nog niet vanaf.</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/10/appels-1-150x150.png" width="150" height="150" medium="image"  /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/10/appels-1-300x170.png" width="300" height="170" medium="image"  isDefault="true" /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/10/appels-1.png" width="600" height="340" medium="image"  /></media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/10/appels-1-150x150.png" width="150" height="150" medium="image" /><media:thumbnail url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/10/appels-1-150x150.png" width="150" height="150" /><enclosure url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/10/appels-1.png" length="327536" type="image/png" />
	</item>
		<item>
		<title>Geen wonder dat de cultuursector een slechte naam heeft</title>
		<link>https://www.wyniasweek.nl/geen-wonder-dat-de-cultuursector-een-slechte-naam-heeft/?utm_source=mailchimp&#038;utm_medium=email&#038;utm_campaign=2024-02-07</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Rik Smits]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 07 Feb 2024 04:51:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Cultuur]]></category>
		<category><![CDATA[Kunst]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wyniasweek.nl/?p=53720</guid>

					<description><![CDATA[<p>‘Uw reserveringsnummer?’ ‘Eh…’ Verbluft kijk ik de caissière aan. ‘Heeft u gereserveerd?’ ‘Eh, nee, hoezo?’ ‘Dan kunnen wij u vandaag niet toelaten, tijdens de tentoonstelling Oog in oog werken wij alleen met online reserveringen.’ Ik kijk verbluft om mij heen in de vrijwel verlaten ingang van het Amsterdamse Allard Piersonmuseum. Het is zondagmiddag half vier, [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/geen-wonder-dat-de-cultuursector-een-slechte-naam-heeft/">Geen wonder dat de cultuursector een slechte naam heeft</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">‘Uw reserveringsnummer?’</p>



<p class="wp-block-paragraph">‘Eh…’ Verbluft kijk ik de caissière aan.</p>



<p class="wp-block-paragraph">‘Heeft u gereserveerd?’</p>



<p class="wp-block-paragraph">‘Eh, nee, hoezo?’</p>



<p class="wp-block-paragraph">‘Dan kunnen wij u vandaag niet toelaten, tijdens de tentoonstelling <em>Oog in oog</em> werken wij alleen met online reserveringen.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik kijk verbluft om mij heen in de vrijwel verlaten ingang van het Amsterdamse Allard Piersonmuseum. Het is zondagmiddag half vier, anderhalf uur voor sluiting. Vóór ons waren slechts twee toeristen, die toen mijn vriendin en ik vol verwachting aan kwamen stappen al omstandig en vooral langdurig voorgelicht werden over hun aanstaande verblijf in Piersons heilige hallen, waarna we ook nog ruim vijf minuten moesten wachten op het overdragen van de kassa aan een ander meisje dat ons ‘zal helpen’ maar ons vooral vijandig aanstaart.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Toegankelijker</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">In al die tijd zijn er achter ons slechts twee oudere heren komen staan, die ook hun lot bezegeld zien en mopperend afdruipen. Net als wij. In tien minuten tijd zijn er twee mensen binnengelaten en vier de deur gewezen. Dat zijn vier boze en teleurgestelde klanten.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Cultuur – en daartoe mogen we musea toch hopelijk rekenen – moet voor iedereen toegankelijker worden. Dat staat in het 233 pagina’s tellende advies aan de regering <em>Toegang tot cultuur; op weg naar een nieuw bestel in 2029</em>, dat de Raad voor Cultuur op 26 januari publiceerde. Ze wil ‘de overheidsfinanciering zo veel mogelijk laten bijdragen aan een rijk cultureel leven voor iedereen in Nederland’.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="6482869211" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar blijkbaar horen mensen die spontaan een museum willen binnenstappen, al dan niet gewapend met een vooruitbetaalde museumjaarkaart, daar niet bij. Want onze ergerlijke ervaring hierboven staat niet op zichzelf. In het coronatijdperk heeft de museumwereld het profijtelijke genoegen ontdekt van het tijdslot: meteen bij reservering moet namelijk bij het Allard Pierson en andere, zij het niet alle, musea de volle mep worden betaald. Komt er iets tussen, dan ben je je geld kwijt.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dat soort praktijken wordt nergens anders in onze samenleving geaccepteerd, de norm is altijd betaling bij levering. Boter bij de vis! Hooguit vragen sommige al te populaire restaurants om een aanbetaling bij reservering, maar zulke tenten lopen als mensen niet komen opdagen nog een reëel risico. Daar is bij musea geen sprake van, voor hen betekenen <em>no-shows </em>gratis geld.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Gebrek aan hoffelijkheid</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Kijk, ik begrijp best dat je in een pandemie met tijdsloten werkt. Ik snap ook dat je het tijdslot als middel inzet als er een stormloop is of dreigt, zoals bij de Vermeertentoonstelling vorig jaar (waar het nauwelijks hielp, je kon er nog over de hoofden lopen). Maar 38 mummieportretten? Dan trek je als Allard Pierson toch wel een potsierlijk grote broek aan. Dan behandel je je klanten toch op zijn zachtst gezegd onhoffelijk.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Als je even verder kijkt, ontdek je dat gebrek aan hoffelijkheid in de museumwereld al geruime tijd <em>de rigueur </em>is. Zie bijvoorbeeld de merkwaardige woke koers die het Amsterdamse Stedelijk Museum tot veler ongenoegen vaart. ‘Het zou de directeur toch in de eerste plaats moeten gaan om de kwaliteit van de kunstwerken en het blijvende belang ervan voor toekomstige generaties? De kleur van de maker en of die wel of niet met een piemel is uitgerust is van ondergeschikt belang’, verwoordde kunstverzamelaar Jan Christiaan Braun die onvrede treffend.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Beleren is onontkoombaar</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph"><em>De Volkskrant</em> vond dat bij monde van kunstredactrice Anna van Leeuwen evenwel maar flauwekul. Beleren is nu eenmaal onontkoombaar in de mode bij de dames en heren kunstkenners en -historici, net als groepen aanspreken die niet of nauwelijks naar het museum komen, onder de aegis van diversiteit, inclusie en het gelijktrekken van ongelijke kansen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Vooral vanwege dat laatste hamert de Raad in haar advies op regionale spreiding. Wat kort door de bocht: je moet het volk buiten de grachtengordel flink wat echte kunst onder de neus duwen, dan slikken ze wel. Als mensen zich maar kunnen ‘herkennen in’ en ‘identificeren met’ het door ‘makers’ van diverse pluimage gebodene.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Passief consumptiegericht</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">De gedachte dat dat volk de musea misschien wel niet platloopt omdat het er gewoon geen bal aan vindt, aan al dat aanbod, komt niet op. Toch is ook dat hun goed recht, <em>honni soit qui mal y pense</em>. Evenmin bedenken kunsthoofden ooit dat plattelanders misschien wel veel meer geholpen zouden zijn met fijnmazig, betrouwbaar en frequent openbaar vervoer om naar musea, voorstellingen en andere culturele evenementen te gaan, en ook weer thuis te komen, dan met een eigen museumpje of theatertje om de hoek.</p>



<p class="wp-block-paragraph">En waarom is het toch allemaal zo passief consumptiegericht? Zo ‘voor u, over u, zonder u’? Waar was de cultuursector bijvoorbeeld toen het na de Tweede Wereldoorlog opgebouwde landelijk netwerk van openbare, gesubsidieerde &nbsp;muziekscholen, dat juist velen tot actieve cultuurdeelname bracht, werd geprivatiseerd en opgedoekt?</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="8473891437" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Behalve onhoffelijk, paternalistisch en belerend is de cultuursector ook verwend. Geen sector die het vergund is om op vergelijkbare schaal te bedelen via radio en tv. Geen andere sector kan zich zo vaak hele commerciële bijlagen in alle kranten permitteren. Daar levert in elk geval de museale tak slecht afgewerkte producten voor terug.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Want zeg nou eerlijk, als museumbezoekers onder elkaar: heeft u ooit iets zinnigs opgestoken van al die toelichtingen aan de museumwand? ‘Zittend naakt’, ‘portret van een man’, ‘compositie in rood en blauw’, tja, dat zien we zelf ook wel. Verder moeten we het doen met banale, tegenwoordig ook nog streng politiek<strong>&#8211;</strong>correcte praatjes, gelardeerd met wat jaartallen, eventueel de naam van de afgebeelde persoon en wat nietszeggende biografische prietpraat die hooguit aardig is voor collega-kunsthistorici. En altijd weer datzelfde hondje dat altijd weer op hitsigheid duidt.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Man-met-haring</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Laat ik één voorbeeld noemen. Een jaar of vier geleden was er in Haarlem een fantastische expositie van schuttersstukken, en op één daarvan trof me iets bijzonders. Rechts tussen de heren stond een man in chic zwart lakens pak die onopvallend met duim en wijsvinger een verse haring bij de staart hield, of hij hem zo de kop zou afhappen. Al verder wandelend bleek zo’n man-met-haring op nog drie andere, soortgelijke stukken voor te komen. Maar wat deden die haringen daar? Over die intrigerende kwestie was geen woord te vinden, geen letter. Zoek zoiets nou eens uit, zeg desnoods dat het een raadsel is. Maar nee hoor, in de ruim tweehonderd jaar van zijn bestaan lijkt de museumsector geen stap opgeschoten: je hangt de muur vol en klaar.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Lui, verwend, belerend en onhoffelijk tegen zijn beste klanten: geen wonder dat de cultuursector bij velen een slechte naam heeft.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://www.wyniasweek.nl/author/riksmits/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><em>Rik Smits</em></a>&nbsp;<em>is taalkundige en freelance wetenschapsjournalist.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Wynia’s Week</strong>&nbsp;wordt mogelijk gemaakt door de lezers, kijkers en luisteraars.&nbsp;<a href="https://www.wyniasweek.nl/doneren/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><em>Bent u al donateur?</em></a>&nbsp;Hartelijk dank!</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/geen-wonder-dat-de-cultuursector-een-slechte-naam-heeft/">Geen wonder dat de cultuursector een slechte naam heeft</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/02/museum-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image"  /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/02/museum-300x170.jpg" width="300" height="170" medium="image"  isDefault="true" /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/02/museum.jpg" width="600" height="340" medium="image"  /></media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/02/museum-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image" /><media:thumbnail url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/02/museum-150x150.jpg" width="150" height="150" /><enclosure url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2024/02/museum.jpg" length="67696" type="image/jpeg" />
	</item>
		<item>
		<title>D66-staatssecretaris Gunay Uslu wil gehoorzame kunst</title>
		<link>https://www.wyniasweek.nl/d66-staatssecretaris-gunay-uslu-wil-gehoorzame-kunst/?utm_source=mailchimp&#038;utm_medium=email&#038;utm_campaign=2023-07-08</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Bart Collard]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 08 Jul 2023 04:49:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Diversiteit]]></category>
		<category><![CDATA[Kunst]]></category>
		<category><![CDATA[Woke]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wyniasweek.nl/?p=49132</guid>

					<description><![CDATA[<p>Afgelopen week vond in de Tweede Kamer een debat plaats over de Uitgangspuntenbrief Culturele Basisinfrastructuur 2025-2028 (BIS). Ter voorbereiding verspreidde Gunay Uslu, staatssecretaris Cultuur en Media namens D66, het rapport Je kunt niet zijn wat je niet kunt zien. Diversiteit en inclusiviteit in de film- en AV-sector. Het rapport gaat over ‘hoe etnisch-divers en inclusief [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/d66-staatssecretaris-gunay-uslu-wil-gehoorzame-kunst/">D66-staatssecretaris Gunay Uslu wil gehoorzame kunst</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Afgelopen week vond in de Tweede Kamer een <a href="https://debatgemist.tweedekamer.nl/debatten/uitgangspuntenbrief-culturele-basisinfrastructuur-2025-2028-bis" target="_blank" rel="noreferrer noopener">debat</a> plaats over de Uitgangspuntenbrief Culturele Basisinfrastructuur 2025-2028 (BIS). Ter voorbereiding verspreidde Gunay Uslu, staatssecretaris Cultuur en Media namens D66, het <a href="https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2023/03/24/onderzoek-je-kunt-niet-zijn-wat-je-niet-kunt-zien-diversiteit-en-inclusiviteit-in-de-film-en-av-sector" target="_blank" rel="noreferrer noopener">rapport</a> <em>Je kunt niet zijn wat je niet kunt zien. Diversiteit en inclusiviteit in de film- en AV-sector</em>.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het rapport gaat over ‘hoe etnisch-divers en inclusief de film- en AV-sector is’, waarbij ‘AV’ staat voor audiovisueel. In dat kader zijn in de sector 694 enquêtes afgenomen. Ook zijn ‘100 Nederlandse producties uit de periode 2018-2020 beoordeeld en gecodeerd op diversiteit en vertelperspectief’.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Huidskleur turven</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Het rapport leest erg ongemakkelijk. Voortdurend gaat het over berekeningen of vergelijkingen omtrent huidskleur of afkomst. Er lijkt letterlijk te zijn geturfd, zowel voor als achter de schermen, op ‘naam, gender, leeftijd [van het personage], of het personage van kleur is en [op] de etnische identiteit [van het personage]. Hierbij is als uitgangspunt genomen dat er een traceerbare verwijzing moet zijn naar iemands etniciteit.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">Je ziet de onderzoekers al achter de computer zitten. ‘Deze film heeft één blanke en twee zwarte mensen in de hoofdrol. Ah, kijk Henk, eindelijk een Aziaat. Hij heeft alleen slechts een bijrol.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">Vervolgens zijn de bevindingen getoetst aan de verdeling van huidskleur en afkomst in de gehele Nederlandse samenleving. Ik breng het u lollig, maar het rapport leest als obsessief racisme.</p>



<p class="wp-block-paragraph">    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="6482869211" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </p>



<p class="wp-block-paragraph">Veel belang wordt gehecht aan etniciteit, hoewel die term in het rapport erg vaag wordt gedefinieerd: ‘Met etniciteit bedoelen we de sociaal-culturele waarden en gedeelde overtuigingen van groepen mensen. Etnische diversiteit gaat dan over de mate waarin een groep mensen bestaat uit verschillende categorieën personen met gedeelde sociaalculturele waarden en overtuigingen.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">Zo bezien gaat etniciteit onder andere over de vraag of mensen liberaal, socialist, veganist of conservatief zijn. Toch wordt dat niet bedoeld. Aan de respondenten is namelijk ook gevraagd ‘tot welke etnische groep(en) reken je jezelf?’. Zelfidentificatie, aldus het rapport, is immers ‘de meest accurate vorm’ om ‘etnische diversiteit te bepalen’.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Daarbij is een vrij invulveld gebruikt, dus zonder vooraf bepaalde categorieën. Als je niet goed weet wat je met etniciteit bedoelt, kun je het maar beter vaag houden, zo lijkt het idee te zijn geweest.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Het lijkt een geval van wij-en-zij-denken</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Toch vallen gegeven antwoorden als ‘allochtoon’, ‘geen’, ‘Indiaan’, ‘wereldburger’ en ‘verdwaald’ niet in de smaak bij de onderzoekers. Evenals de termen ‘wit’, ‘zwart’ en ‘westers’ zouden zij geen etniciteit aanduiden. Ook de term ‘roze’ – als ander woord voor blank of wit – wordt door de onderzoekers niet serieus genomen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Onveranderlijke uiterlijke kenmerken lijken de primaire focus van het rapport te zijn. Opvallend is dat de onderzoekers 81 gegeven antwoorden in het rapport opsommen, maar tevens melden dat er 300 verschillende antwoorden zijn gegeven. Hoewel de 81 antwoorden veel nationaliteiten bevatten, staat ‘Nederlands’ er niet tussen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Hoe hebben de etniciteitsturvers hun werk gedaan als etniciteit – kennelijk &#8211; zo’n ingewikkelde kwestie is? ‘Wit’ wordt als zogenaamde huidskleur tegenover ‘van kleur’ gezet. Elk tintje in de huidskleur versus volledig blank: het lijkt een geval van wij-en-zij-denken. Polariseert dat niet?</p>



<h2 class="wp-block-heading">Zou het Wendy van Dijk-typetje Ushi nog kunnen?</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Over de respondenten die inclusiviteit in de sector negatief beoordelen stellen de onderzoekers: ‘(1) Makers van kleur ervaren de inclusiviteit in de sector negatiever dan witte makers. (2) Vrouwen ervaren de inclusiviteit in de sector negatiever dan mannelijke makers. (3) Jongeren ervaren de inclusiviteit in de sector negatiever dan oudere makers. (4) Makers zonder leidinggevende functie ervaren de inclusiviteit in de sector negatiever dan makers met wel een leidinggevende functie.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">‘Deze kenmerken,’ zo heet het, ‘zijn recht-evenredig omgekeerd aan degenen die de inclusiviteit in de sector wel positief beoordelen.’ Dus oudere, blanke, mannelijke makers in een leidinggevende positie zijn het meest positief; jongere, vrouwelijker makers ‘van kleur’ zonder leidinggevende functie het minst. &nbsp;</p>



<p class="wp-block-paragraph">In het rapport staat ook een anekdote over een respondent die wees op de ‘machtsbalans’ op het moment dat wordt bepaald welke producties nog gedraaid moeten kunnen worden. Het Japanse typetje Ushi, jaren geleden gespeeld door Wendy van Dijk, zou dat bijvoorbeeld nog mogen? Nee, stelt de respondent, want ‘er zijn geen Japanse mensen die allemaal grappen maken over Wendy van Dijk’. Een absurde gedachte. Dus als een bepaalde groep mensen geen grappen maakt over Hans Teeuwen, mag Hans Teeuwen ook geen grappen maken over deze bepaalde groep mensen?</p>



<p class="wp-block-paragraph">    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="8473891437" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </p>



<p class="wp-block-paragraph">Verder lezen we over een regisseur die stelt dat je goede acteurs wil voor je rollen:</p>



<p class="wp-block-paragraph">‘Goede acteurs zijn lastiger te vinden onder gekleurde mensen. Dit komt simpelweg omdat zich meer &#8220;witte&#8221; mensen aanmelden op opleidingen tot acteur dan &#8220;gekleurde mensen&#8221;. Onder &#8220;witte acteurs&#8221; is een redelijk grote groep goede en ervaren acteurs en onder &#8220;gekleurde&#8221; mensen is die groep nu eenmaal kleiner, vanwege bovengenoemde opleidingssituatie. Dus regelmatig voel ik de druk om divers te casten en dan een concessie te doen aan kwaliteit. Begrijp me goed, er zijn ook verrassend goede acteurs onder gekleurde mensen, maar de spoeling is wel dunner. Lastig dilemma.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">De kwaliteit van de productie is daarmee ondergeschikt aan het diversiteits- en inclusiviteitsdenken.</p>



<h2 class="wp-block-heading">De uitkomsten kunnen gekleurd zijn</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Frappant is dat de onderzoekers twijfels zaaien over ‘of de respons [op de enquêtes &#8211; BC] aselect en representatief is geweest. Wel zijn er indicaties dat vrouwen en leidinggevenden bovengemiddeld vaak hebben gerespondeerd. Ook zijn er indicaties dat makers die het onderwerp van belang vinden (en die niet tevreden zijn over de huidige situatie) vaker hebben meegedaan aan de enquête dan makers die neutraal staan tegenover het thema.’ Anders gezegd: de uitkomsten kunnen <em>gekleurd</em> zijn.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Tweede KamerlidMartin Bosma (PVV) ging met de staatssecretaris in debat over het rapport en stelde haar enkele prangende vragen. Welke huidskleuren onderscheidt de staatssecretaris? Wanneer ben je een mens van kleur? Zijn Turken en Marokkanen dat ook? En wat als iemand één Turkse moeder heeft? Er kwamen geen antwoord. Bosma: ‘Tegenwoordig wordt kunst en het belang van kunstenaars vooral afgemeten aan hun geslacht en de tint van hun huid. Dus de mate van slachtofferschap. En je ziet hoe dat kunst vernachelt.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">‘Artistieke vrijheid en kwaliteit staan voor mij op de eerste plaats,’ liet Uslu weten. ‘Want juist die vrijheid is essentieel voor kunst. Kunst houdt zich niet aan de regels. Laat zich niets voorschrijven. Kunst kan alles, moet niets.’</p>



<h2 class="wp-block-heading">Bij kunst moet het gaan om kwaliteit</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Dat zijn uitstekende woorden. Kunst mag daarom ook kwetsend zijn. Maar waarom moet kunst dan worden gemeten langs een diversiteitslat? De overheid kam maar beter afzien van inhoudelijke bemoeienissen met kunst. Bij kunstsubsidies horen politieke en ideologische criteria buiten schot te blijven; het moet louter gaan om kwaliteit.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dat de staatssecretaris ongemakkelijk wordt van de vragen van Bosma is te begrijpen. Het maken van een onderscheid op kenmerken als huidskleur en afkomst is immers niets anders dan discriminatie.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://www.wyniasweek.nl/author/bartcollard/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><em><strong>Bart Collard</strong></em></a><em>&nbsp;is criminoloog en publiceert regelmatig in Wynia’s Week.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>De donateurs maken&nbsp;</em><strong><em>Wynia’s Week</em></strong><em>&nbsp;mogelijk. Doneren kan op verschillende manieren. Kijk&nbsp;</em><a href="https://www.wyniasweek.nl/doneren/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><em><strong>HIER</strong></em></a><em>. Hartelijk dank!</em></p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/d66-staatssecretaris-gunay-uslu-wil-gehoorzame-kunst/">D66-staatssecretaris Gunay Uslu wil gehoorzame kunst</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/07/WW-Collard-8-juli-2023-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image"  /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/07/WW-Collard-8-juli-2023-300x170.jpg" width="300" height="170" medium="image"  isDefault="true" /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/07/WW-Collard-8-juli-2023.jpg" width="600" height="340" medium="image"  /></media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/07/WW-Collard-8-juli-2023-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image" /><media:thumbnail url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/07/WW-Collard-8-juli-2023-150x150.jpg" width="150" height="150" /><enclosure url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/07/WW-Collard-8-juli-2023.jpg" length="38721" type="image/jpeg" />
	</item>
		<item>
		<title>Met rigoureus verbouwplan vergeet Amsterdam Museum zijn rol als hoeder van erfgoed</title>
		<link>https://www.wyniasweek.nl/met-rigoureus-verbouwplan-vergeet-amsterdam-museum-zijn-rol-als-hoeder-van-erfgoed/?utm_source=mailchimp&#038;utm_medium=email&#038;utm_campaign=2023-03-15</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Gerrit Vermeer]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 15 Mar 2023 05:51:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Amsterdam]]></category>
		<category><![CDATA[Kunst]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wyniasweek.nl/?p=42081</guid>

					<description><![CDATA[<p>Het Amsterdam Museum pronkt op zijn website met een ambitieus plan voor een verbouwing van het huidige gebouw aan de Nieuwezijds Voorburgwal. Het betreft een eeuwenoud complex dat bij een ingrijpende restauratie in de jaren 1962–1975 geschikt werd gemaakt als museum voor de geschiedenis van Amsterdam. Het plan beoogt een zware aantasting van een sinds [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/met-rigoureus-verbouwplan-vergeet-amsterdam-museum-zijn-rol-als-hoeder-van-erfgoed/">Met rigoureus verbouwplan vergeet Amsterdam Museum zijn rol als hoeder van erfgoed</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph"><em>Het Amsterdam Museum pronkt op zijn website met een ambitieus plan voor een verbouwing van het huidige gebouw aan de Nieuwezijds Voorburgwal. Het betreft een eeuwenoud complex dat bij een ingrijpende restauratie in de jaren 1962–1975 geschikt werd gemaakt als museum voor de geschiedenis van Amsterdam. Het plan beoogt een zware aantasting van een sinds de Middeleeuwen gegroeide structuur vanwege een veel te ambitieus programma van eisen. Daarmee vergeet het museum even zijn rol als hoeder van erfgoed.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">Historische bouwwerken kunnen doorgaans best wel wat aanpassingen aan, want niet alle onderdelen vertegenwoordigen evenveel (kunst)historisch belang. Om tot geschikte herbestemmingen te komen, moet van deze speelruimte vaak creatief gebruik gemaakt worden. De historisch waardevolle structuren en de van belang zijnde historische materie en details moeten uiteraard bewaard blijven. Moeizame aanpassingen horen daarom bij herbestemmingen vanzelfsprekend te zijn. Dat is het respect dat van een gebruiker van historische panden verwacht mag worden.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Ons’ Lieve Heer op Solder</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Kortom, monumenten leveren altijd ongemak op, maar een sprekend verleden kan, zeker voor een museum, een belangrijk argument vormen om toch voor een historisch gebouw te kiezen. In de praktijk schuurt dat nog al. Waar particulieren zich in geval van monumenten aan strenge eisen moeten onderwerpen, kunnen musea zich kennelijk permitteren boven het verleden te staan.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Judikje Kiers, de huidige directeur van het Amsterdam Museum, toonde dit al eerder aan als directeur van het Museum Ons&#8217; Lieve Heer op Solder aan de Oudezijds Voorburgwal, dat op 22 september 2015 werd geopend na een grondige restauratie onder haar leiding. Het museum kreeg bij deze ingreep bovendien de beschikking over een entreegebouw aan de overkant van de Heintje Hoekssteeg.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dit pand had een traditionele negentiende-eeuwse gevel met hoge vensters die zich naadloos voegde in de historische grachtenwand. De inwendige houtconstructie met gebinten en een kap stamde nog grotendeels uit de zestiende eeuw. In de monumentenprocedure voorafgaande aan de verbouwing ging het vooral om de verbinding tussen dit entreegebouw en het eigenlijke museum op de andere hoek van de steeg. Aanvankelijk wilde het museum een luchtbrug, die echter als te storend werd ervaren voor het stadsbeeld. Er werd uiteindelijk gekozen voor een tunnel tussen de kelders van beide panden.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Radicale kijk op het verleden</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Bij de verbouwing van het historische pand tot entreepand ging het ondertussen helemaal mis. Hiervoor in de plaats verrees er een nieuwbouw met een sterk uit de toon vallende voorgevel in harde postmoderne vormen, die beantwoordde aan de behoefte van het museum om op te vallen. Het bewaren van dit beeldbepalend pand was hier even niet opportuun.</p>



<p class="wp-block-paragraph">    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="6482869211" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </p>



<p class="wp-block-paragraph">Niet lang na de opening van museum Ons&#8217; Lieve Heer op Solder werd Kiers, die zich graag het etiket ‘woke’ laat toevallen, directeur van het Amsterdam Museum. De tentoonstellingen van dit museum, dat al enkele jaren daarvoor het woord Historisch uit de naam had laten schrappen, kenmerkte zich al langer door een radicale kijk vanuit het heden op het verleden. De kern van het museum bleef als voordien ook na de komst van Kiers lange tijd de opstelling het ‘DNA van Amsterdam’, met als de kernwaarden ondernemerschap, creativiteit, vrijdenken en burgerschap. Hierbij bleef bijvoorbeeld de rijke collectie aan kunstnijverheid grotendeels verborgen in het depot in Amsterdam Noord, want deze abstracte thema’s vormden daarvoor geen aanleiding. Er werd toen al langer nagedacht over de verbouwing van het bestaande gebouw of aan een eventuele verhuizing naar een geschikter gebouw.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Zware concessies</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Dat een eeuwenoud complex niet gemakkelijk valt te verenigen met de doelstellingen van een museum staat buiten kijf, zeker niet een museum dat radicaal eigentijds poogt te zijn. Het grotendeels zeventiende-eeuwse Burgerweeshuis kwam voort uit het middeleeuwse vrouwenklooster Sint-Lucia en het middeleeuwse Oudemannenhuis, dat achter de bebouwing aan de Kalverstraat staat. Tussen deze gebouwen liep de deels overkluisde en later gedempte Begijnensloot.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De in 1975 voltooide restauratie liet de historische gegroeide structuur en de bestaande volumes volledig intact, maar in die periode gingen restauratiearchitecten niet altijd even terughoudend om met de nog aanwezige historische substantie. Veel houten onderdelen die niet helemaal in orde werden bevonden, maakten plaats voor nieuwe van ongeveer dezelfde vorm. De achttiende-eeuwse schuur waar de weesjongetjes leerden timmeren, werd in zijn geheel vervangen door een hypothetische reconstructie van de eerdere middeleeuwse koestal van de nonnen. Als basis daarvoor dienden slechts twee vogelvluchttekeningen waarop het dak zichtbaar is en enkele schamele bodemvondsten. Hierin kwam het café-restaurant van het museum. In 1975 moesten ook al zware concessies worden gedaan.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Absurde plannen</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Bij de voorbereiding van de planvorming voor de huidige verbouwing bleef een gedegen onderzoek van wat er nog wel aan balklagen en kappen bewaard bleef, zoals dat tegenwoordig hoort plaats te vinden, nagenoeg achterwege. De onduidelijkheid daarover beschouwden Neutelings Riedijk Architecten als een vrijbrief voor vergaande ingrepen in de eeuwenoude structuur van het complex door sloop en nieuwbouw.</p>



<p class="wp-block-paragraph">In eerste instantie hadden de plannen zelfs een enigszins absurd zo niet lachwekkend karakter. Het vroegere Oudemannenhuis, heden voorzien van een achttiende-eeuwse gevel, maar nog beschikkend over een middeleeuwse opzet, zou ten koste van een historische kap plaats moeten gaan bieden aan een dakterras. Deze plannen stuitten terecht op een negatief advies van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit (CRK).</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Onomkeerbare ingreep</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">De huidige plannen, die wel de goedkeuring van de commissie kregen, voorzien in de sloop van bijna de helft van twee historische kapconstructies aan weerszijden van de Begijnensloot, die van het vroegere Oudemannenhuis en die van de vleugel evenwijdig daaraan. Die laatste kwam in 1598 tot stand naar plannen van Hendrick de Keyser en kreeg in de achttiende eeuw zijn huidige gedaante.</p>



<p class="wp-block-paragraph">    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="8473891437" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </p>



<p class="wp-block-paragraph">Zo moet boven de Begijnensloot een aanzienlijke zaal tot stand komen om plaats te bieden aan schuttersstukken. Deze zal ver uitsteken boven het huidige gebouw. De huidige Schuttersgalerij ter plaatse van de vroegere Begijnensloot, een buitengewoon aardige toevoeging aan het complex van architect Bart van Kasteel ten tijde van de restauratie in 1975, die de middeleeuwse structuur op creatieve manier in stand hield, moet daarbij verdwijnen. Deze voorgenomen ingreep behelst zowel een ernstige aantasting van de historische kappen als van de historische structuur. Deze onomkeerbare ingreep had de CRK nooit van een positief advies mogen voorzien.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Genoeg alternatieven</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Bij monumenten moeten alternatieven voor sloop en ruimtelijke aantasting altijd ernstig overwogen worden. In het geval van het Amsterdam Museum liggen dergelijke alternatieven voor het oprapen. Het Programma van Uitgangspunten van 20 oktober 2017, gebruikt voor de architectenselectie, gaat uit van een ‘netwerkmuseum’ dat zich op verschillende plaatsen in de stad kan bevinden, met het vroegere Burgerweeshuis als focus. Het museum was al lang over diverse plekken verdeeld.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Indachtig deze visie zouden de schutterstukken kunnen blijven hangen in een gebouw dat al helemaal ingericht is als museum, het vroegere oude vrouwenhuis Amstelhof aan de Amstel. Afgelopen jaren diende dit als onderkomen van tentoonstellingen uit de Hermitage te Sint-Petersburg. Het ziet er sowieso naar uit dat deze veel bezochte tentoonstellingen vanwege het verbreken van de culturele betrekkingen met Rusland voorlopig geen vervolg zullen krijgen. Dit gebouw bevat te weinig grote zalen om het gehele Amsterdam Museum plaats te bieden, maar met dit gebouw erbij zou het de mogelijkheden voor exposities zonder al te grote kosten aanzienlijk kunnen vergroten.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Gemeente en directie moeten zich bezinnen</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Op deze manier kan de gemeente Amsterdam een groot deel van de voor de verbouwing gereserveerde 66 miljoen op zak houden. Dit op een totaalbedrag van 81,9 miljoen euro. De hele operatie voor de vernieuwing van het museum zou dan nog kunnen plaatsvinden op de aanvankelijk beoogde datum van 27 oktober 2025, die als de zevenhonderdvijftigste verjaardag van Amsterdam geldt. Behoud en herstel verhouden zich echter slecht met prestige en ambitie: daarvoor hebben sommige gemeenten altijd geld te veel.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Door het verzet van de erfgoedorganisaties Bond Heemschut en de Vereniging Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad kan aan de uitvoering van de plannen voorlopig niet begonnen worden en staat het te bezien of er ooit toestemming voor komt. Op 23 mei komt de kwestie voor de rechter. Rechtszaken leveren zelden een goede en creatieve discussie op. De gemeente Amsterdam en de directie van het museum zouden er goed aan doen zich al eerder terdege te bezinnen op alternatieven.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong><em>Gerrit Vermeer</em></strong><em> was van 1985 tot 2023 universitair docent architectuurgeschiedenis en bouwhistorie bij de Universiteit van Amsterdam. Hij is actief in de monumentenzorg.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong><em>Wynia’s Week</em></strong><em>&nbsp;is onafhankelijk, ongebonden en onverstoorbaar. De donateurs maken dat mogelijk. Doet u mee? Doneren kan op verschillende manieren. Kijk&nbsp;</em><a href="https://wyniasweek.us4.list-manage.com/track/click?u=cd1fbe814cacc472f38470314&amp;id=535dd35aad&amp;e=93b53dd2f7" target="_blank" rel="noreferrer noopener"><strong><em>HIER</em></strong></a><strong><em>. Hartelijk dank!</em></strong></p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/met-rigoureus-verbouwplan-vergeet-amsterdam-museum-zijn-rol-als-hoeder-van-erfgoed/">Met rigoureus verbouwplan vergeet Amsterdam Museum zijn rol als hoeder van erfgoed</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/03/hermitage-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image"  /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/03/hermitage-300x169.jpg" width="300" height="169" medium="image"  isDefault="true" /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/03/hermitage.jpg" width="600" height="338" medium="image"  /></media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/03/hermitage-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image" /><media:thumbnail url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/03/hermitage-150x150.jpg" width="150" height="150" /><enclosure url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2023/03/hermitage.jpg" length="78531" type="image/jpeg" />
	</item>
		<item>
		<title>Woke-acties tegen kunst zijn ontoelaatbaar</title>
		<link>https://www.wyniasweek.nl/woke-acties-tegen-kunst-zijn-ontoelaatbaar/?utm_source=mailchimp&#038;utm_medium=email&#038;utm_campaign=2022-11-30</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Bart Collard]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 30 Nov 2022 05:51:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kunst]]></category>
		<category><![CDATA[Woke]]></category>
		<category><![CDATA[Wokeland]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wyniasweek.nl/?p=33937</guid>

					<description><![CDATA[<p>De laatste weken wordt het ene na het andere klassieke schilderij beklad met soep en plakken activisten zich regelmatig vast aan schilderijen, lijsten of op andere plekken in musea. Meestal gaat het om klimaatactivisme, maar komt de reden van deze acties voort uit het wokisme. Criminoloog Bart Collard betoogt dat wokisten beter zelf woke-kunst kunnen [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/woke-acties-tegen-kunst-zijn-ontoelaatbaar/">Woke-acties tegen kunst zijn ontoelaatbaar</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph"><em>De laatste weken wordt het ene na het andere klassieke schilderij beklad met soep en plakken activisten zich regelmatig vast aan schilderijen, lijsten of op andere plekken in musea. Meestal gaat het om klimaatactivisme, maar komt de reden van deze acties voort uit het wokisme. Criminoloog Bart Collard betoogt dat wokisten beter zelf woke-kunst kunnen maken dan bestaande kunst laten weghalen of vernietigen.</em></p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Kunst kan kwetsend zijn</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Kunst heeft meerdere functies en gevolgen. Het kan schoonheid uitstralen, gemaakt worden om iets zo realistisch mogelijk na te maken, om gevoel over te brengen of een idee van de kunstenaar, het kan een verhaal – al dan niet historisch – vertellen en het kan aanzetten tot nadenken. Kunst kan ook kwetsen. Die kwetsing kan de intentie van de artiest zijn geweest, maar dat hoeft niet. Zoals Coen de Jong schrijft in zijn nieuwe boek <a href="https://www.wyniasweek.nl/product/wokeland-paperback/" target="_blank" rel="noreferrer noopener">Wokeland</a> wordt kunst die voorheen werd gewaardeerd, nu gezien als seksistisch, homofoob of racistisch.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Bij kunst die als kwetsend wordt ervaren, kan worden gedacht aan cartoons van de profeet Mohammed of schilderijen waarop uitingen van de slavernij te zien zijn. Hoewel dergelijke kunst doorgaans niet meer leidt tot strafrechtelijke onderzoeken werd Gregorius Nekschot in 2008 nog aangehouden voor het tekenen van een Mohammedcartoon.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Tegenwoordig wordt kunst die als kwetsend wordt ervaren regelmatig verwijderd of verplaatst naar een andere locatie. Zo werd op de Universiteit Leiden een schilderij met daarop vier rokende mannen – het college van bestuur uit de 1970’s – weggehaald, omdat een vrouwelijke <a href="https://www.delta.tudelft.nl/sigarenrokers-blijken-onruststokers-leiden">promovenda</a> vond dat zo’n college met alleen mannen een verkeerd signaal afgeeft.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Ongemakkelijk verleden</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">In november 2022 besloot de directie van <em>The Welcome Collection</em>, het Britse museum over internationale geneeskunde, om het museum tijdelijk te <a href="https://nos.nl/artikel/2454200-brits-museum-sluit-vaste-tentoonstelling-collectie-racistisch-en-seksistisch" target="_blank" rel="noreferrer noopener">sluiten</a>. De collectie bestaat uit ‘een miljoen voorwerpen, boeken en kunststukken die te maken hebben met geneeskunde wereldwijd’. Het museum vindt de eigen collectie discriminerend van aard. Volgens de directie worden niet-blanke mensen of mensen met lichamelijke afwijkingen ‘neergezet als exotisch, gemarginaliseerd en uitgebuit, of zelfs volledig over het hoofd gezien’. Een schilderij waarop te zien is hoe een blanke arts, gesteund door Jezus, een kind met donkere huidskleur helpt, wordt nu gezien als ‘racistisch stereotyperend’.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Aanstoot gegeven door naaktheid</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Ook afbeeldingen van naakte mensen moeten het vaak ontgelden. In april 2022 werd de <a href="https://tpo.nl/2022/04/18/bart-collard-laat-kunst-gerust-kwetsend-of-storend-zijn/" target="_blank" rel="noreferrer noopener">opdracht</a> gegeven om een beeld van een naakte borstvoeding gevende vrouw te verwijderen uit het Martini Ziekenhuis in Groningen. In november 2022 werd besloten dat schilderijen van topless vrouwen moesten worden verwijderd uit het gemeentehuis in Purmerend. Na een storm van kritiek werd dat besluit <a href="https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/5349114/vrouwen-borsten-schilderijen-purmerend-beemster-kritiek" target="_blank" rel="noreferrer noopener">ongedaan</a> gemaakt.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Bekladdingen</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Dat de culturele waarde van kunst minder wordt gewaardeerd dan het aanpakken van hedendaagse problemen wordt nog duidelijker wanneer het gaat om klimaatactivisme. Zoals <a href="https://www.rtlnieuws.nl/editienl/artikel/5342820/meisje-met-de-parel-lijm-vermeer-mauritshuis-klimaatacitvisten" target="_blank" rel="noreferrer noopener">RTL Nieuws</a> schrijft: ‘Het ene na het andere doek wordt door activisten aangevallen.’</p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Perzikboom in Bloei</em> van Van Gogh werd het slachtoffer van een blik tomatensoep, aangezien het landschap dat is afgebeeld zou veranderen door <a href="https://nos.nl/artikel/2448331-activisten-gooien-tomatensoep-tegen-schilderij-van-van-gogh-in-londen" target="_blank" rel="noreferrer noopener">klimaatverandering</a>. Zijn werk <em>Zonnebloemen</em> werd ook met soep overgoten. Vaak leiden zulke bekladdingen niet tot schade omdat er een glasplaat voor het schilderij zit, maar soms helaas wel. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Soms gaat het echter nog verder dan bekladdingen. Een activist plakte zijn hoofd vast aan het <em>Meisje met de Parel</em> van Johannes Vermeer, waarna er ook soep overheen werd gegooid. Zijn motivatie? Hij <a href="https://www.ad.nl/binnenland/activisten-bekladden-meisje-met-de-parel-in-mauritshuis-schilderij-niet-beschadigd~a4e8d956/" target="_blank" rel="noreferrer noopener">vroeg</a> omstanders: ‘Hoe voelt het om iets moois voor je ogen verwoest te zien worden?’ In zijn ogen gebeurt dat nu met de wereld. Het was voor de activist een rechtvaardiging voor de potentiële vernieling van cultureel erfgoed.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De <a href="https://www.rtlnieuws.nl/editienl/artikel/5342820/meisje-met-de-parel-lijm-vermeer-mauritshuis-klimaatacitvisten" target="_blank" rel="noreferrer noopener">directeur</a> van de Museumvereniging wijst erop dat door bekladdingen wel regelmatig schade aan de oude schilderijlijsten ontstaat. Daarnaast geldt dat een schilderij ‘na zo&#8217;n actie uit de lijst [moet] worden gehaald, en met alle handelingen die je doet met zo&#8217;n schilderij breng je schade toe.’</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Strijdtoneel</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Door middel van kunst kan de artiest zich afzetten tegen de maatschappij. De kunstenaar kan problemen aan de kaak stellen, kan rebelleren, en kan mensen ergens over laten nadenken en praten. Maar waarom vindt er zoveel activisme plaats tegen of omtrent kunst? Waarom is de kunstwereld een strijdtoneel van wokisme geworden?</p>



<p class="wp-block-paragraph">    <script async src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
    <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-1798243564608352" data-ad-slot="6482869211" data-ad-format="auto" data-full-width-responsive="true"></ins>
    <script>(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});</script>
    </p>



<p class="wp-block-paragraph">In de eerste plaats geldt dat kunst als kwetsend kan worden ervaren. Bij klassieke kunst is dat al gauw het geval. Staan er alleen blanke mensen op een schilderij? Weg ermee. Staan er alleen mannen op het schilderij? Ook weg. Worden andere volken als primitief, arm of minder ontwikkeld afgebeeld? Weg! Daarmee is de kunstwereld uiterst vatbaar voor woke-activisme.</p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Een veilige taal voor de kunst</strong></h2>



<p class="wp-block-paragraph">Maar in de tweede plaats draagt deze sector daar ook zelf aan bij. Zoals Coen de Jong in <a href="https://www.wyniasweek.nl/product/wokeland-paperback/" target="_blank" rel="noreferrer noopener">Wokeland</a> stelt heeft de sector in 2021 een handreiking opgesteld met de titel <em>Waarden voor een Nieuwe Taal. Een veilige, inclusieve en toegankelijke taal voor iedereen in de kunst- en cultuursector</em>. De Jong: ‘De handreiking waarschuwt tegen kwetsing en stereotypering en voor praktijken als <em>misgendering</em>, <em>othering</em> en <em>pinkwashing</em>, die blijkbaar wijdverbreid zijn in de vaderlandse kunst- en cultuurwereld.’</p>



<p class="wp-block-paragraph">De huidige acties in de kunstwereld mogen niet gaan lijken op beeldenstormen of boekverbrandingen. De kunstsector moet zich daarom verdedigen tegen acties door het wokisme. Wokisten kunnen zelf woke-kunst maken in plaats van bestaande kunst te vernielen of te laten verwijderen. Maar radicaal activisme kan de kunstsector niet tolereren.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong><em>Wynia’s Week</em></strong><em> is er twee keer per week, 104 keer per jaar. Er zijn geen betaalmuren, iedereen kan alles lezen, kijken en luisteren. Dat wordt mogelijk gemaakt door de donateurs, groot en klein. <strong><a href="https://www.wyniasweek.nl/doneren/">Doet u mee?</a></strong>  Hartelijk dank!</em></p>
<p>Het bericht <a href="https://www.wyniasweek.nl/woke-acties-tegen-kunst-zijn-ontoelaatbaar/">Woke-acties tegen kunst zijn ontoelaatbaar</a> verscheen eerst op <a href="https://www.wyniasweek.nl">Wynia&#039;s Week</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2022/11/plak-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image"  /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2022/11/plak-300x169.jpg" width="300" height="169" medium="image"  isDefault="true" /><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2022/11/plak.jpg" width="600" height="338" medium="image"  /></media:group><media:content url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2022/11/plak-150x150.jpg" width="150" height="150" medium="image" /><media:thumbnail url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2022/11/plak-150x150.jpg" width="150" height="150" /><enclosure url="https://www.wyniasweek.nl/wp-content/uploads/2022/11/plak.jpg" length="92377" type="image/jpeg" />
	</item>
	</channel>
</rss>
