Niet mogen spreken over Somalisch wangedrag is een duur taboe

Door een burgeronderzoek is een miljardenfraude in de Verenigde Staten aan het licht gekomen. Vooral Somalische migranten hebben met feitelijk niet-werkzame kinderdagverblijven jarenlang miljoenen dollars aan belastinggeld opgestreken. Ook in Zweden maken Somaliërs zich schuldig aan grootschalige fraude door het onterecht innen en verduisteren van subsidiegeld. Maar spreken over Somalisch wangedrag is een taboe, en dat leerden we jaren geleden zelf al.

Miljoenen dollars aan nep-kinderdagverblijven

In de Verenigde Staten is massale fraude door Somalische migranten aan het licht gekomen. Uit een video van burgerjournalist Nick Shirley bleek dat de staat Minnesota miljoenen dollars subsidie gaf aan niet-bestaande, althans niet-werkzame kinderdagverblijven. In zijn 42 minuten durende video ging hij langs tal van kinderdagverblijven die van de door Democraat Tim Walz gerunde staat miljoenen dollars aan subsidie opstrijken via het Child Care Assistance Program (CCAP).

Het bleek echter dat er (vrijwel) geen kinderen werden opgevangen. Op hetzelfde adres stonden meerdere kinderdagverblijven ingeschreven, ramen en deuren waren compleet afgeplakt en vervoersbusjes stonden al maandenlang op dezelfde plek geparkeerd. Eén verblijf bevatte zelfs een amateuristische spelfout op de gevel van het pand – ‘Quality learing center’. Al met al zou er minstens 9 miljard dollar belastinggeld frauduleus zijn geïnd, waarvan een groot deel door Somali-gerunde kinderdagverblijven.

Hoewel het Witte Huis Shirleys werk prees en een grootschalig onderzoek naar fraude aankondigde, reageerde gouverneur Tim Walz (voormalig running-mate van Kamala Harris) allesbehalve vrolijk op de bevindingen in de video. Walz verklaarde eind december vorig jaar dat het onderzoek naar Somalische Amerikanen gemotiveerd zou zijn door ‘white supremacy’. Sinds de start van het onderzoek, dat wordt uitgevoerd door de federale opsporingsdienst (ICE), zijn er veel rellen geweest, waarbij de lokale bevolking in opstand kwam tegen ICE-agenten. Walz, medeverantwoordelijk voor de miljardenfraude, liet begin januari weten zich niet meer kandidaat te stellen voor de volgende gouverneursverkiezingen later dit jaar.

Somaliërs frauderen ook in Zweden op grote schaal

De Verenigde Staten zijn niet het enige land waar grootschalige fraude door Somaliërs aan het licht is gekomen. In Zweden ontstond kortgeleden soortgelijke ophef nadat uit onderzoek van de Zweedse krant Expressen bleek dat in een paar jaar tijd ruim 90 miljoen euro belastinggeld – ook bedoeld voor kleuterscholen en kinderopvang – via een Somalisch netwerk was weggesluisd. Via verdachte connecties met de Moslimbroederschap streken islamitische Somaliërs jarenlang miljoenen euro’s aan subsidies op, die grotendeels in het buitenland werden besteed.

Een bekende verdachte van dit islamitisch-Somalisch netwerk is voormalig parlementslid Abdirizak Waberi, die ruim 12 miljoen Zweedse kronen (1,2 miljoen euro) pompte in seksclubs in Thailand, luxehotels en zijn eigen islamitische partij in Somalië. Andere verdachten zijn een aantal salafistische imams die het geld doorloodsten naar islamitisch-extremistische groeperingen in Somalië en Malta. Een groot aantal sleutelfiguren zijn Zweden intussen ontvlucht, en lieten een breed spoor achter van onbetaalde belastingschulden.

Politieke correctheid

Ook in Zweden werden de schandalen door de politiek lang genegeerd. Onderzoeksjournalist Isabelle Eriksson, die zelf een onderzoek deed naar fraude van Somaliërs, verklaarde dat net als in de VS de dominante linkse partijen ‘een oogje dichtknepen’ voor deze problemen, ‘omdat ze afhankelijk zijn van de loyaliteit en de stemmen van deze migrantengroepen’.

In Zweedse media werden deze schandalen weggezet als losse misdrijven zonder onderling verband, waardoor de meeste verdachten vrijuit gingen. Dat terwijl een rapport van de Oostenrijkse Dokumentationsstelle in 2021 al aangaf dat de Moslimbroederschap sterke wortels had in Zweden, dankzij de riante Zweedse subsidies voor organisaties die de belangen van minderheidsgroepen behartigen en de ‘hoge mate van politieke correctheid’ in Zweden.

Somalische fraude en kindersmokkel in Nederland

Het is niet voor het eerst dat Somalische migrantengroepen schuldig worden bevonden aan grootschalige fraude. In 2003 publiceerde de Verenigde Naties  een rapport over kindersmokkel door Somaliërs in Europa. De VN noemde dit een ‘wijdverbreide economische strategie in Somalië’. Het speelde ook in Nederland. Jarenlang werden Somalische weeskinderen door mensensmokkelaars naar Nederland gebracht om kinderbijslag te incasseren. Eenmaal te oud voor kinderbijslag of te lastig, werden de kinderen naar Somalië teruggebracht en ingeruild voor nieuwe, jongere kinderen. Ook  haalden Somaliërs verre familieleden of kinderen van vrienden naar Nederland in het kader van gezinshereniging om zo veel mogelijk kinderbijslag te innen.

Verder werd er flink gesjoemeld met paspoorten. Somalische vrouwen deelden paspoorten met elkaar om Nederland binnen te komen, en een goede controle daarop bleek in de praktijk niet mogelijk: doordat de vrouwen met grote hoofddoeken op de foto stonden was controle op de identiteit onmogelijk. Al met al werden miljoenen euro’s verduisterd.

Rechter: onderzoek naar Somaliërs is rassendiscriminatie

Dat alles kwam uiteindelijk boven water, waarna Mark Rutte in zijn tijd als staatssecretaris van Sociale Zaken in 2003 verschillende gemeenten adviseerde om Somalische burgers te controleren op bijstandsfraude. Dat werd hem niet in dank afgenomen door de rechter: de rechtbank Haarlem oordeelde in 2007 dat Rutte als staatssecretaris heeft aangezet tot rassendiscriminatie door specifiek te vragen of gemeenten Somalische inwoners wilden controleren op bijstandsfraude. Onderzoek uitsluitend gericht op personen van Somalische afkomst is in strijd met artikel 1 van de Grondwet.

Later vertrokken veel Somaliërs vanuit Nederland naar Engeland, en lieten schulden achter bij Nederlandse bedrijven en banken. Veel Somaliërs lieten zich ook niet uitschrijven, waardoor ze zowel in Nederland als in Engeland kinderbijslag ontvingen.

Sinds de uitspraak van de Haarlemse rechtbank horen we niets meer over wangedrag van Somaliërs. Het is immers strijdig met de Grondwet om vanuit de overheid een onderzoek te verrichten naar specifieke groepen mensen, tenzij er dusdanig ‘objectieve en redelijke gronden’ voor worden aangevoerd dat de discriminatie is toegestaan. Daar is echter vrijwel nooit sprake van.

Een hoge prijs

De enorme fraudezaak in de Verenigde Staten zet het criminaliteits- en discriminatiedebat flink op scherp. Wie het aandurft specifieke groepen mensen te controleren op fraude zet in het politiek correcte klimaat vooral zijn eigen positie en reputatie op het spel. Door de politieke correctheid is het spreken over (bijvoorbeeld) Somalisch wangedrag taboe, zoals we hebben gezien in Nederland, Zweden en op dit moment in de VS. En daarvoor wordt een hoge prijs betaald:  miljoenen, zelfs miljarden aan belastinggeld.

Wynia’s Week brengt broodnodige, onafhankelijke berichtgeving: drie keer per week, 156 keer per jaar, met artikelen en columns, video’s en podcasts. Onze donateurs maken dat mogelijk. Doet u (weer) mee? Hartelijk dank!