Laten we illegale migranten niet langer asielvragers noemen en eindelijk stoppen met klagen over ‘islamofobie’

‘We schommelen tussen mededogen en dwingende controle, en hoe meer we van het een doen, hoe meer we het andere nodig zullen hebben.’ Dit citaat gebruikte ik eerder in Wynia’s Week toen het ging over de asielkwestie. Het zijn woorden van de Amerikaanse econoom Tyler Cowen, hoogleraar aan de George Mason University (Fairfax, Virginia) en gehuwd met een immigrant.

D66, VVD en CDA zijn kennelijk nog niet in staat om ‘dwingende controle’ uit te werken. Nog steeds geven ze de vriendelijke vrijwilligers van Stichting Vluchtelingenwerk alle ruimte om jonge mannen uit Syrië op te vangen en te helpen met acceptatie van hun claim dat ze nog minderjarig zijn. Nog steeds betalen ze advocaten om zo nodig beroep aan te tekenen, ook in situaties waar beroep geen realistische kans maakt.

Niet liegen over leeftijd

D66, VVD en CDA zouden voor zulke binnenkomers om te beginnen de correcte term ‘illegale immigrant’ moeten gebruiken. Een 20-jarige Syriër die hier illegaal arriveert en claimt 17 te zijn is geen ‘asielvrager’. Er zijn geen journalisten van 17 die moeten vluchten voor vervolging omdat ze bekendstaan om kritische artikelen. Evenmin zijn er 17-jarige vakbondsleiders die gevaar lopen omdat ze hebben opgeroepen tot massaal verzet. Het COA zou bij alle immigranten die minderjarigheid claimen direct een forensisch-medisch onderzoek moeten laten uitvoeren (dus niet bij slechts een op de dertig zoals nu). Elke claim op asiel hoort automatisch en onherroepelijk afgewezen te worden bij een leugen over leeftijd.

Tijdens de Syrische burgeroorlog vluchtten miljoenen Syriërs naar buurland Turkije. Daar kunnen ze veel beter leven en hopen op terugkeer dan ver weg, in een land met een totaal andere cultuur. Zo hebben onze voorouders in de zestiende en zeventiende eeuw Joden en protestanten opgenomen uit de Zuidelijke Nederlanden en Frankrijk en bootvluchtelingen uit Portugal. Ik hoop en bid dat wij ook op een vergelijkbare manier financieel en met medici (Artsen zonder Grenzen) kunnen helpen bij de christenen die nu in het noorden van Nigeria zo bloedig worden vervolgd en moeten uitwijken naar een buurland.

Groepen mensen die moeten vluchten voor hun geloof zijn ‘asielvragers’ en doen dat als het kan in een buurland. Jonge mannen die niet over zo’n goede reden beschikken en misschien ook nog liegen over hun leeftijd zijn ‘illegale immigranten’. Het juiste woordgebruik is een noodzakelijke eerste stap op weg naar eerlijk onder ogen zien wanneer het tijd is voor ‘dwingende controle’ en hoe we die zoekend en tastend het beste vorm kunnen geven.

Terecht schrijft Tyler Cowen dat we dan onvermijdelijk ook mensen gaan ‘behandelen op manieren die ik bijzonder onaangenaam en verontrustend vind’. Een democratie kan leren en corrigeren hoe vorm te geven aan ‘dwingende controle’ met zo min mogelijk onrecht en vernedering. President Donald Trump heeft al zijn asielminister Kristi Noem ontslagen, mede omdat zij hardhandiger dan nodig te werk ging bij het opsporen van illegale immigranten. Trump staat nu onder druk van Amerikaanse boeren die illegale immigranten in dienst hebben om de oogst op tijd binnen te halen. Bij ons in Nederland moet dat hele proces van leren en corrigeren nog beginnen, want D66, VVD en CDA lijken geen idee te hebben van hoe ver ze zijn afgedwaald van de verstandige aanbeveling ‘goed maar niet gek’.

Minst slechte keuze

We kunnen niet snel genoeg beginnen met eerlijk na te denken over de minst slechte keuze uit de ‘onaangename en verontrustende’ manieren om illegale immigratie zoveel mogelijk te elimineren. Controles aan de grens? Opsluiten in speciale ‘gevangenissen’? Beter management bij Vluchtelingenwerk? Strengere regels voor de kans om in beroep te gaan tegen een uitwijzing? Illegale vreemdelingen over de grens zetten naar België of Duitsland? Meer hulp aan Italië en Griekenland bij controles op mensensmokkelaars? Verbreking van de diplomatieke banden met Marokko en Algerije wanneer die weigeren om hun eigen burgers terug te nemen?

Onaangenaam? Ja. Maar onbegrensd mededogen met alle illegale immigranten is kostbaar (zie Migratiemagneet Nederland van Jan van de Beek), leidt tot meer angst en criminaliteit en koerst af op een breuk met onze geschiedenis als christelijke natie en levende democratie. ‘Op U zo wil ik bouwen’ bevestigen we in het zesde couplet van ons volkslied, maar het resultaat van dat bouwen dreigt onherkenbaar verminkt te worden dankzij vrouwenbesnijdenis, neef-nichthuwelijken en eindeloze antisemitische demonstraties met leuzen als ‘From te river to the sea’ – wat immers betekent dat alle Joden weg moeten uit hun land, of nog erger.

Aan het werk

Voordat we die moeilijke keuzes maken, is nog een tweede afspraak nodig, naast het durven gebruiken – waar van toepassing – van de term ‘illegale immigrant’. Het moet zo zijn dat als er bijvoorbeeld bij vrouwenbesnijdenis ook binnen de Islam stemmen zijn die dat verwerpen, we niet moeten beweren dat zulke kritiek alleen mag worden geuit binnen de eigen groep, omdat het anders ‘islamofobie’ zou zijn. Zoals de Israëlische filosoof Avishai Margalit, emeritus hoogleraar van de Hebrew University (Jeruzalem) en het Institute for Advanced Study (Princeton, New Jersey), uitlegt in zijn boek The Decent Society: ‘Een samenleving maakt een fout wanner het iets “kritiek” noemt wanneer het van binnen uit de eigen groep komt, maar “vernedering” indien het afkomstig is van buiten de groep. Eenmaal kritiek, andermaal kritiek.’

Zodra het COA ophoudt met de giftige gewoonte om iedereen in Ter Apel een ‘asielvrager’ te noemen, en we stoppen met het roepen van ‘islamofobie’ wanneer een niet-moslim bezwaar maakt tegen vrouwenbesnijdenis, neef-nichthuwelijken of oproepen tot geweld tegen Joden, kunnen we aan het werk. Onaangenaam, maar harde noodzaak.

Wynia’s Week verschijnt 156 keer per jaar en wordt volledig mogelijk gemaakt door de donateurs. Doet u mee? Doneren kan zo. Hartelijk dank!