Links haat rechts, met steun van liegende ambtenaren

De linkse haat tegen politiek rechts is veel feller dan andersom. Dat blijkt uit Amerikaans opinieonderzoek en wie nog twijfelt of dat in Nederland anders is, kan de ‘rechtse’ Rob Hoogland en zijn collega-columnisten van De Telegraaf vergelijken met hoe bijvoorbeeld de ‘linkse’ NRC schrijft over Caroline van der Plas en Mona Keijzer.

Deze maand beginnen nieuwe ministers en dan zullen de linkse ambtenaren wel zorgen dat vooroordelen en dogma’s over klimaat, stikstof en asiel in alle ambtelijke stukken en adviezen in stand blijven, terwijl NOS, NRC en de Volkskrant de haat tegen Donald Trump en Benjamin Netanyahu voeden met propaganda vóór ‘netto nul’, bangmakerij tegen de ‘stikstofdeken’ en voor eindeloze aanpassing van onze cultuur aan eisen van conservatieve moslimmigranten.

Die haat tegen rechts helpt om de haters bij elkaar te houden. Als Trump een tweede Hitler is, is er geen plaats voor nuance. Destijds was het helemaal fout om in te brengen dat Hitler toch altijd aardig was voor zijn hond; zo reageren ook de Trump-haters wanneer iemand probeert om hem toch enig krediet te geven.

Gevaarlijke dogma’s

Ook maakt de haat tegen rechts het onnodig om met serieuze argumenten te komen. Wie in het vliegtuig stapt en geen Rob Jetten heet, neemt het klimaat niet serieus volgens links. Wie graag yoghurt eet, miskent dat de veestapel geforceerd moet halveren. En wie bezwaar maakt tegen demonstratief bidden op straat, krijgt te horen dat hij meer tolerant moet zijn. Geen discussie, geen vergelijking met andere landen – ik heb twintig jaar in Islamitische landen gewoond en daar nooit demonstratief bidden op straat gezien.

Zolang de ministers afhankelijk blijven van zulke linkse ambtenaren, en die ambtenaren thuis bevestiging krijgen van hun vooroordelen en dogma’s bij NOS, NRC en de Volkskrant, is het wel erg optimistisch om van het kabinet-Jetten verbetering te verwachten. De linkse dogma’s zijn nog extra gevaarlijk omdat ook onze rechters hun uitspraken baseren op rapporten uit de ambtenarij. Europees jurist Lucas Bergkamp heeft hier in Wynia’s Week uitgelegd hoe de ambtenaren zich in rechtszaken over klimaat maar beperkt willen verzetten tegen de ‘feiten’ die worden aangedragen door extreme pressiegroepen als Greenpeace en Milieudefensie, en hoe dan de rechter niet anders kan dan meegaan in hun ‘feiten’.

En intussen wordt veel te veel door de vingers gezien. Toen de ambtenaren bij Buitenlandse Zaken op de stoep van hun ministerie gingen zitten staken, had de leiding hen natuurlijk een dienstbevel moeten geven. Toen rector Peter-Paul Verbeek van de Universiteit van Amsterdam dagenlang alle ruimte bood aan razende, verwoestende antisemieten had dat het einde moeten betekenen van zijn ambitie om voorzitter te worden van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW).

Ook het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) kan zich veel te veel permitteren Nog steeds is het PBL groot voorstander van ‘biomassa’, in de praktijk vooral houtpellets die vanuit Noord-Amerika per dieselschip hiernaartoe worden vervoerd en verbrand. Tegelijk blijft het PBL volhouden dat van kernenergie niets valt te verwachten vóór 2040, terwijl over de hele wereld nieuwe centrales worden opgestart.

Stel je voor dat Greenpeace een juridische actie begint tegen kernenergie. Hoe makkelijk is het dan niet voor een toekomstige rechter om te beslissen dat er toch geen haast is met nucleair terwijl het verbranden van bomen volgens het PBL ook goed helpt tegen CO2?

Grote sociale druk

Dogma’s en vooroordelen zijn hardnekkig. Bij ambtenaren, rechters en NOS-journalisten is er grote sociale druk om niet af te wijken van de heersende mode. De Franse filosoof Jean-Paul Sartre werd Mao-aanhanger en bleef dat tot zijn dood in 1980, twintig jaar na de 50 miljoen doden van de ‘Grote Sprong Voorwaarts’ en tien jaar na de gruwelen van de Culturele Revolutie. En hij had alleen rekening te houden met de gevoelens van Simone de Beauvoir. Onze linkse ambtenaren, rechters en journalisten willen op het werk ook liever niet alleen staan, en weten dat iedereen op de gang instemt met de Trump-haat. En de ministers laten de oren naar hen hangen. Dat bleek tijdens het kabinet-Schoof toen de minister van Buitenlandse Zaken zich na aanvankelijke aarzeling aansloot bij de antisemieten, en toen klimaatminister Sophie Hermans bleef vasthouden aan ‘netto nul’, zonder ooit in te gaan op de schade voor onze economie.

Zo kan links de botte haat tegen overstijgen:

1. Kom met een overtuigende argumentatie inzake ‘netto nul’. Hoe kunnen we dat doel bereiken wanneer geen enkel belangrijk land meedoet, terwijl onze energie almaar duurder wordt dan elders, met als gevolg dat hier steeds meer fabrieken sluiten. Wat is de winst daarvan voor het klimaat?
2. Start eindelijk een serieuze dialoog met stikstofdeskundigen van buiten Den Haag, zoals Arnout Jaspers, bekend van Wynia’s Week, en ook Wouter de Heij. Stichting Agrifacts heeft eveneens recht op inhoudelijke reacties en niet alleen het kleineren van onderzoeksjournalist Geesje Rotgers.

3. Zorg voor wetswijzigingen om te bereiken dat alleen omwonenden één keer bezwaar kunnen maken tegen een (kleine) kerncentrale, maar dat landelijke lobby’s geen standing hebben. Milieudefensie is 100 procent tegen nucleair en wil alleen zon en wind – dat mag, maar dan geen vertragende (deels met belastinggeld gefinancierde) procedures tegen de staat.
4. Stel nieuw management aan bij Stichting Vluchtelingenwerk. Oorspronkelijk een club van vrijwilligers, krijgt Vluchtelingenwerk nu jaarlijks 100 miljoen euro subsidie van de overheid. Maar op de eerste pagina van het jongste jaarverslag staat: ‘We trokken op allerlei manieren aan de bel om te waarschuwen voor de desastreuze gevolgen van de asielplannen van het nieuwe kabinet.’ Vrijwilligers staat dat vrij; met belastinggeld betaalde managers horen behulpzaam te zijn bij de uitvoering van overheidsbeleid.

Geen verbetering

Dit zijn geen scherpe eisen, maar simpelweg vier pogingen om haat te vervangen door discussie. Ik schat dat er onder het kabinet-Jetten niks van terechtkomt. Het land gaat verder achteruit, overal komen nog grotere azc’s, de Noordzee wordt verder verwoest met inefficiënte en vervuilende windmolens en de bestuurskundigen in Den Haag blijven de boeren schofferen. Het wordt slechter totdat rechts zo’n grote verkiezingsoverwinning boekt dat de haters zich uit eigenbelang beter gaan gedragen.

Wynia’s Week verschijnt 156 keer per jaar en wordt volledig mogelijk gemaakt door de donateurs. Doet u mee? Doneren kan zo. Hartelijk dank!