Nauwelijks zes weken na zijn aantreden als minister liet Rob Jetten zien dat we van hem geen evenwichtige afwegingen hoeven te verwachten. In de NRC van 22 februari 2022 zei hij ‘niet meer te willen horen dat het klimaatbeleid haalbaar en betaalbaar moet zijn.’
Kernenergie leek niet zo lang geleden nog voorbestemd om langzaam uit te sterven, maar is helemaal terug van weggeweest. Elke regering begrijpt inmiddels dat er wat fossielvrije stroom betreft niets op kan tegen nucleaire centrales.
Door Marius Marx. Vertaling: Willy Hemelrijk
Heeft het protestantisme in de geseculariseerde samenleving van vandaag nog enige betekenis? De publieke aandacht voor de religieuze haarkloverijen binnen deze geloofsrichting mag dan vrijwel tot het verleden behoren, het protestantse schuldgevoel is nog volop aanwezig.
Hij doet zelf of het er niet toe doet, maar dat zegt bij Mark Rutte niet zoveel. Zichzelf niet te veel op de borst kloppen, dat maakt deel uit van zijn instrumentarium. Maar het is hem toch maar mooi gelukt: de langstzittende minister-president van Nederland worden. Hoe is hem dat gelukt? Is...
Omdat meer dan de helft van de stikstofdepositie in Nederland komt aanwaaien uit het buitenland, en ruim tweederde van de uitstoot van de landbouw de grens over waait, is het kortwieken daarvan vooral effectief om de depositie in Duitsland omlaag te brengen. Terwijl de Duitsers nergens over klagen.
‘Ik heb af en toe die zwartjes gewoon meegenomen’. Aan het woord is Martin Simek in de televisie-uitzending van De Wereld Draait Door van 13 mei 2015. Tafeldame Sylvana Simons valt gepikeerd in: ‘Mag ik wat vragen? Die term die je net gebruikt, is dat grappig bedoeld of cynisch bedoeld…?’ ‘Mijn vrouw...
Nederland beleefde kort geleden een aantal tropische warme dagen en dat hebben we geweten. Een koekje van eigen deeg volgens onze televisie-weermannen en -weervrouwen; een gevolg van de door mensen uitgestoten CO2 waardoor de aarde opwarmt en we meer dan vroeger te maken krijgen met perioden van extreme hitte.
‘Ben ik wel woke genoeg?’, een boek van de Vlaamse humanist Martin Harlaar, is een verzameling artikelen die de moeite waard is voor wie zich snel de woke-problematiek eigen wil maken. Beter was het echter geweest als Harlaar de artikelen had gebruikt als grondstof voor een samenhangend boek, betoogt Arie Graafland.
