Digitalisering geeft de grote Amerikaanse techfirma’s steeds meer grip op onze nieuwsvoorziening. De internetbedrijven van de Amerikaanse westkust werken daarbij niet alleen samen met de Amerikaanse overheid, maar bijvoorbeeld ook met de Europese Unie. Er dreigt een medialandschap waarin nieuwsorganisaties vooral in de pas lopen.
Uw zorgverzekeraar koopt depressies in, voor een vast bedrag per geval. Zo produceert de geestelijke gezondheidszorg draaideurpatiënten: op papier gezond verklaard, maar op weg naar de nieuwe ziekmelding. ‘De marktwerking in zijn huidige vorm is failliet’.
De Verenigde Staten hebben de Amerikaanse zeearend, India heeft de pauw. Nederland heeft vier jaar geleden de grutto uitgeroepen tot nationale vogel. Maar ondertussen neemt het aantal grutto’s in gevaarlijk tempo af. Het ambitieuze klimaatbeleid van het kabinet RutteDrie maakt het er niet beter op. Dat leidt namelijk tot het verdwijnen van weilanden.
De burgers van Nederland zijn bij iets grotere rechtszaken verplicht een advocaat in te schakelen. Maar garanties voor een goede rechtsgang biedt dat absoluut niet. De gedwongen winkelnering draagt zelfs bij aan schandelijke situaties. En betalen moet je, ook als de advocaat niets klaarspeelt: no cure but pay.
Als je zelden gespeelde moderne componisten laat stemmen over wie de beste componisten uit de geschiedenis zijn krijg je vreemde uitkomsten. Voor de keuzes van het publiek is dan al helemaal weinig aandacht.
In Amsterdam werden met liegen en bedriegen twee gesubsidieerde moskeeën (een Turkse en een Marokkaanse) nieuw gebouwd. Ook de Europese Commissie betaalde mee, in de veronderstelling dat het een gemeentelijk wijkgebouw betrof. Het fraudeonderzoek belandde in de doofpot.
Wie zich ergert aan het gasverbod van RutteDrie kan de eigen gemeenteraad opporren om er niet aan mee te werken. Het rommelt namelijk al bij de verzamelde gemeenten. Veel gemeenten hebben er weinig zin in om – net als eerder bij de Jeugdzorg – nu ook het klimaatbeleid over de schutting toegegooid te krijgen.
Vele tientallen actiegroepen krijgen samen honderden miljoenen euro’s van de regering, vooral van ontwikkelingshulp. Waarom is dat? Wie heeft bedacht dat alles wat ‘maatschappijkritisch’ heet te zijn geen leden hoeft te hebben en op belastinggeld mag draaien? Waarom vindt iedereen dat maar gewoon?
