Een jaar nadat Joe Biden vrijmetselaar werd: Tijd om een internationale samenzwering bloot te leggen

Hoewel de hoofdredactie van Wynia’s Week het gebruik van humor op deze website ten strengste afkeurt, lijkt dit toch het aangewezen moment om een samenzwering aan het licht te brengen. Allerwege memoreert men immers wel dat Donald Trump op 20 januari een jaar aan de macht is, maar zelfs doorgewinterde complotdenkers staan er niet bij stil dat Joe Biden een jaar geleden, op 19 januari 2025, de laatste dag van zijn presidentschap, openlijk toetrad tot de vrijmetselarij.

Bilderberg

Wij weten nog steeds niet waarom. Als wij geheime genootschappen onderzoeken dan biedt in Nederland de Bilderberggroep het beste uitgangspunt. Daar was des konings grootvader prins Bernard, de Nederlandse vertegenwoordiger van het Amerikaanse wapenconcern Lockheed, immers de eerste voorzitter van. De huidige voorzitter is een dame die in 1949 in Franstalig Canada werd geboren als Marie-Josée Drouin. Dat kan geen toeval zijn.

Rond haar twintigste werd ze assistent van een Canadese minister en niet alleen dat: ook zijn maîtresse. Dat werd een schandaal en ze vond in 1971 een nieuwe baan bij het Hudson Institute, een denktank mede opgericht door de wiskundige Herman Kahn, misschien wel de intelligentste man ter wereld.

Atoombomstrategie

Kahn werd door Samuel T. Cohen, de bedenker van de neutronenbom, aangenomen bij de Rand Corporation een denktank van de Amerikaanse luchtmacht. Daar bedacht hij de theorie van nucleaire afschrikking. Hij betoogde in het heetst van de Koude Oorlog dat de Verenigde Staten in staat moesten zijn tot een ‘second strike’ in geval van een nucleaire aanval van de Sovjetunie. Alleen dit zou zo’n aanval voorkomen. De Amerikaanse regering volgde zijn adviezen en mede daarom is de Koude Oorlog nooit warm geworden.

Na zijn vertrek bij Rand zette Kahn bij het Hudson Institute een nieuwe tak van wetenschap op poten: De futurologie. Hij werd grondvester van de scenarioplanning. Daarmee inspireerde hij de Fransman Pierre Wack, die hoofd scenarioplanning zou worden van Royal Dutch Shell, de eerste onderneming die deze techniek ging toepassen.

Mystiek en olie

In dit verband mag niet onvermeld blijven dat Wack in zijn jonge jaren in Parijs een lezing heeft bijgewoond van de Armeens-Russische mysticus George Gurdjieff, wiens ideeën over de ‘vierde weg van bewustzijn’ later in Londen werden verspreid door de Russische filosoof Pjotr Oespenski, die weer bewonderd werd door Aldous Huxley, de schrijver van Brave New World, de dystopie die Orwells 1984 bijna evenaart.

En we weten allemaal dat de Armeense zakenman Calouste Gulbenkian een eeuw geleden een belangrijke rol speelde bij het openleggen van de oliereserves in het Midden-Oosten voor buitenlandse bedrijven en beschouwd kan worden als een van de oprichters van Shell.

‘Barbaarse’ herschikking van het bedrijfsleven

Maar het gaat nog verder: Herman Kahn overleed in 1983 en het jaar daarop (toeval?) verliet Marie-Josée Drouin het Hudson Instituut. Ze trad in het huwelijk met Charles Dutoit, de dirigent van het symfonieorkest van Montreal. Tien jaar later verliet ze hem om te trouwen met de fabelachtig rijke Henry Kravis.

Deze Kravis, begonnen bij effectenhandelaar Bear Stearns, had die firma verlaten om in 1976 zijn eigen bedrijf te beginnen als beheerder van geld van de superrijken. Hetzelfde deed de in de gevangenis op raadselachtige wijze overleden Jeffrey Epstein, de man van het grote seksschandaal dat Bill Clinton, Donald Trump, Bill Gates en het Britse koningshuis raakte. Het kan geen toeval zijn dat Epstein van 1976 tot 1981 ook bij Bear Stearns werkte voordat hij zijn eigen bedrijf begon.

Kravis was de bedenker van ‘private equity’ en de met geleend geld gefinancierde overnamegolf die in de jaren tachtig het management van het Amerikaanse bedrijfsleven opschudde. De vijandige overname door zijn firma Kohlberg Kravis Roberts (KKR) van de tabaks- en voedingsgigant RJR Nabisco in 1988 was een van de meest geruchtmakende transacties aller tijden en is vereeuwigd in een boek met de passende titel Barbarians at the Gate. De exorbitante feestjes die hij gaf voor de New Yorkse jet-set – tot in het Metropolitan Museum aan toe, waren in de laatste twee decennia van de vorige eeuw ‘the talk of the town’. 

De moord op Kennedy

De huidige baas van Bilderberg, nu al ruim dertig jaar mevrouw Kravis, is de derde echtgenote van Henry. Voor dit onderzoek is ook diens tweede echtgenote van belang: de in 1951 in Kirksville (Missouri) geboren Jane Smith. Ze begon als model en assistente van de beroemde Oscar de la Renta. Deze modeontwerper was vanaf 1963 verantwoordelijk voor de couture voor Elisabeth Arden en kwam twee jaar later met een confectielijn onder eigen naam, die gretig aftrek vond.

Onder hun vaste klanten was Jacky Bouvier, later Kennedy die weer later trouwde met de mysterieuze Griekse scheepseigenaar Aristoteles Onassis (die daartoe in 1968 zijn vriendin, operazangeres Maria Callas, aan de kant zette). En Onassis had zijn eerste miljoen overigens verdiend in de jaren dertig in Argentinië (het land van koningin Maxima!) doordat vrouwen in hogere kringen toen sigaretten gingen roken. Hij maakte sigaretten met een paars uiteinde.

Dat kan geen toeval zijn.

Toen Jane Smith met Henry Kravis in het huwelijksbootje stapte, had ze al haar eigen modehuis en heette ze Carolyne Roehm. Daarmee komen we bij de kern van de zaak. Ze kreeg die naam immers op basis van haar eerste (kortstondige) huwelijk met Axel Röhm, een van de erfgenamen van het fortuin van de grote Duitse uitvinder dr. Otto Röhm (1876 – 1939), stichter van de nog steeds bestaande firma Rohm & Haas te Philadelphia.

Chemische wonderen

Otto Röhm was in 1891 als apothekersassistent begonnen te werken in een stadje vlakbij Stuttgart en verdiepte zich in zijn vrije tijd in enzymen. Zijn eerste ontdekking was een middel om leer te looien. Tot dan toe werd om het zacht en soepel te maken beschimmelde hondenpoep gebruikt, maar Röhm wist uit de alvleesklier van slachtvee enzymen te halen die een hygiënischer manier van werken mogelijk maakten. Hij zette daartoe in 1907 met de zakenman Otto Haas een onderneming op die zich ook meteen vestigde in de Verenigde Staten.

De zaken liepen meteen goed maar Otto Röhm bleef zich met hart en ziel inzetten voor onderzoek. Dagelijks bezocht hij zijn laboratoria en fabrieken om met eigen ogen te zien hoe het onderzoek vorderde. ‘Ik geloof niets tot ik het zelf heb geprobeerd’, was zijn motto.

Hard werken en zuinig zijn

Hij ontdekte rond 1914 een hele nieuwe manier om enzymen voor wasmiddelen te maken. In 1920 introduceerde hij enzymen in de geneesmiddelenindustrie en in 1934 vond hij een eerste toepassing in de voedingsmiddelenindustrie: het helder maken van vruchtensappen. Intussen was hij het stofje waarover hij in 1901 zijn proefschrift had geschreven niet vergeten: acrylaat. Dat leidde tot weer een spectaculaire uitvinding: dunne bladen van acryl die het handelsmerk PLEXIGLAS® kregen.

De in 1939 overleden Röhm was een harde werker die punctualiteit en zuinigheid predikte. Hij was iedere ochtend vroeg op zijn werk en om een nieuw potlood te krijgen moesten medewerkers het stompje van het oude inleveren. Ook hield hij hen voor in hun correspondentie geen moeilijke woorden te gebruiken. ‘En korte zinnen zijn het beste.’ Hij speelde ook piano.

Linkse intellectuelen

U begrijpt waar ik naartoe wil, maar eerst moeten we nog even terug naar Herman Kahn, die bij het Hudson Institute ook Raymond Arron had aangetrokken, een van de weinige Franse intellectuelen van zijn generatie die niet de excessen in de Sovjet-Unie vergoelijkte. In zijn boek, L’Opium des Intellectuels (1955), uitte hij hevige kritiek op Jean-Paul Sartre en andere intellectuelen die zich in het socialistische kamp schaarden.

Herman Kahn zelf keerde zich tegen het doemdenken van de Club van Rome die sinds 1968 de ondergang van de wereld voorspelde. Volgens hem hadden kapitalisme en technologie een bijna grenzeloos potentieel voor vooruitgang.

De samenzwering bloot gelegd

We kunnen tot de conclusie komen. De feiten spreken immers voor zich. Ons onderzoek toont aan dat al meer dan een eeuw mensen van velerlei pluimage soms in de gedaante van wetenschapper, soms in die van zakenman of huwelijkspartner hun doelen proberen te bereiken op de manier die hen zelf het beste lijkt. Sommigen van hen worden daarbij puissant rijk. Er is zelfs een naam bedacht voor dit systeem: de vrijemarkteconomie.

Linkse politieke partijen stellen in Nederland alles in het werk om dit tegen te gaan, maar worden daarbij enorm gehinderd doordat steeds minder jongeren nog naar hen luisteren. Waarom niet blijft een raadsel. We zijn toch allemaal gelijk?

Wynia’s Week brengt broodnodige, onafhankelijke berichtgeving: drie keer per week, 156 keer per jaar, met artikelen en columns, video’s en podcasts. Onze donateurs maken dat mogelijk. Doet u (weer) mee? Hartelijk dank!