Hans van Willigenburg is journalist, schrijver, dichter, ghostwriter en podcastmaker van De Nieuwe Contrabas (over literatuur). Zijn bekendste roman is Houden van Trump (2020).
Dronken worden is tegenwoordig een kunst op zichzelf. In de talkshow Eva werden onlangs vier jonge Edison-winnaars een avond na hun onderscheiding ontvangen en geen van allen was het, gevraagd naar hun verdiende ontlading, gelukt ouderwets relaxed in de lorum te raken. De een had de afterparty te vroeg verlaten, de ander...
De grootste ramp die de eenentwintigste-eeuwse mens lijkt te kunnen overkomen, is het ervaren van ongemak. Wat dat dan precies is, dat ongemak, en waarom het zo rampzalig is, wordt nooit helemaal duidelijk, maar een ding lijkt zeker: bij ongemak wordt afgeweken van een bepaald (beschaafd, voorspelbaar, uitgetekend) scenario en waar sommigen...
In de hedendaagse aandachts-economie is het een kunst apart om voor ingewikkelde kwesties en vraagstukken een laagdrempelige metafoor te bedenken, waar iedereen op aanslaat, net zo snel als op een TikTok-filmpje. Aan miljardair en super-entrepreneur Elon Musk kun je die specifieke kunst wel toevertrouwen. Om op een slimme (en niet per se...
Gaan journalisten nog ‘de straat op’? Of, zo u wilt, ‘de werkelijkheid in’? In een vorig leven gaf ik aspirant-journalisten wel eens de opdracht een ochtendje hun laptop de laptop te laten en zomaar, notitieblokje in de aanslag, met voorbijgangers in gesprek te gaan. Om er daarna een sfeerverslag over te schrijven....
De laatste tijd verwisselt bijna elke week een bejaarde popster het tijdelijke met het eeuwige. Zo zichtbaar, drukdoend en veelal sexy als deze sterren in hun hoogtijdagen waren, hele voetbalstadions vol kwijlende fans in vervoering brengend, zo geruisloos en banaal is doorgaans het berichtje waarmee ze er nu druppelsgewijs tussenuit knijpen; en...
Symbolischer dan het vuurwerkverbod zul je een overheidsmaatregel niet snel krijgen. Na jaren op 1 januari getrakteerd te zijn op treurige reportages over amputaties, straatrellen en aangevallen ambulancemedewerkers in de bekende televisiejournaals, inclusief sip kijkende medici en lokale gezagsdragers, snakte niet de grote meerderheid van de bevolking naar een rustiger jaarwisseling –...
De Franse schrijver Michel Houellebecq heeft een sardonisch oog voor de eenzaamheid en de geestelijke wanhoop van de westerse mens. In een van zijn romans schrijft hij, vermoedelijk begeleid door enig gegrinnik, dat de hoofdpersoon, een op zichzelf wonende man, op weekbasis niet meer zegt dan een paar keer ‘nee’. En dat...
Boekhouden is maar boekhouden. Een berekening van wat er per tijdvak aan geld in- en uitgaat. Onlangs verscheen een aan de Erasmus Universiteit gelieerd artikel dat betoogde dat de NS weliswaar boekhoudkundig verlies maakt (recent nog 141 miljoen euro), maar een veelvoud daarvan aan ‘maatschappelijke winst’ (1,33 miljard euro). Dat laatste getal...
Naar het meningenplatform X wordt tegenwoordig achteloos verwezen als een ‘open riool’. Sterker, onder een bepaalde klasse van sociale media-gebruikers is ‘open riool’ zeggen of noteren (ook als kenschets van de hele breedte van sociale media) een statusverhogende formulering. Het is een indirecte manier om jezelf te feliciteren met je eigen beschaving...
Kan een land zich beroepen op het hebben van een ‘ziel’? En is het achterhaald dat je als inwoner van een land bepaalde nationale gebruiken of cultuurverschijnselen niet zomaar, zonder slag of stoot, weggegeven wilt zien worden? Nog los van de vraag of je hierop met ‘ja’ of ‘nee’ reageert, kunnen we...
