Roelof Bouwman is journalist, historicus en adjunct-hoofdredacteur van Wynia’s Week. Eerder was hij redacteur van HP/De Tijd. Hij schreef onder meer Wij van de hbs. Terug naar de beste school van Nederland (2017, samen met Henk Steenhuis) en Forever 80’s. Het levensgevoel van de jaren tachtig in advertenties (2023, samen met Minke de Vogel).
Behalve inzoomen is ook uitzoomen vaak een goeie methode om beter zicht te krijgen op de werkelijkheid. Wat zien we als we dat doen bij de spectaculaire verkiezingsuitslag van afgelopen woensdag?
Roelof Bouwman maakte voor het vorig jaar verschenen boek ‘De Linkse Kerk’ – over calvinisten die in golven linksaf slaan – een inventarisatie van zowel bekende als minder bekende Nederlandse (oud-)gereformeerden. Speciaal voor Wynia’s Week maakte hij een update voor 2023: een vaak verrassende lijst van Gereformeerd Nederland, van A tot Z....
Eerst werden kerncentrales onder invloed van de Sovjets in verband gebracht met de atoombom. Later was er Tsjernobyl. Toen waren er activisten in de politiek, zoals PvdA’er Diederik Samsom, die kernenergie tegenhielden. Een meerderheid van de Nederlanders wil kernenergie, maar al decennialang wordt er gesaboteerd en op de rem getrapt. Nederland en...
Nu Mark Rutte meer dan ooit kwetsbaar is, zal hij ook meer dan ooit geneigd zijn terug te vallen op zijn twee favoriete overlevingstechnieken. De eerste stappen zijn al gezet. Rutte’s vuistregel: ‘Time is on my side’.
Recordimmigratie, steeds hogere collectieve lasten, een explosie van ambtenaren, eurofilie, een verwaarloosde krijgsmacht en afbraak van de hypotheekrenteaftrek: het ‘linkse’ kabinet-Den Uyl had er niet op betrapt willen worden. Maar de ‘rechtse’ Mark Rutte dóet het gewoon. Roelof Bouwman zet de twee premiers naast elkaar.
Natuurlijk, het jaar 2021 is nog niet voorbij en in de ruim drie maanden die we nog voor de boeg hebben kan ook in de vaderlandse politiek, zoals dat heet, nog ‘van alles gebeuren’.
Ook deze zomer zal het weer veel Nederlandse toeristen zijn overkomen: ze worden in het buitenland aangezien voor Duitsers. Hoe kan dat toch?
Hoewel communisten graag schermen met het begrip ‘gelijkheid’, bestaan er tussen de dodentallen die communistische regimes op hun geweten hebben vrij forse verschillen.
Het is in 2021 nog maar nauwelijks voorstelbaar, maar vroeger kende Nederland grote politieke partijen. Bij Tweede Kamerverkiezingen haalden ze met gemak om en nabij de vijftig zetels en in de kaartenbakken op hun partijbureaus stonden soms wel vierhonderdduizend leden.
