Een schokkend document over de grootste massamoord op Joden sinds de Tweede Wereldoorlog

In de vroege ochtend van de 7^e oktober 2023 viel Hamas Israëlische kibboetsen binnen. Vrouwen en mannen, kinderen en ouderen werden op de meest afschuwelijke wijze vermoord. De aanval was zorgvuldig voorbereid, Hamas oefende in het volle zicht van het Israëlische leger (IDF) dat het niet serieus nam. Later gevonden documenten van Hamas laten zien dat de opdracht bestond uit executie, kidnapping en vernedering.

Afgelopen mei verscheen hierover het onderzoeksrapport Silenced no more van de Burgercommissie over de 7 oktober-misdaden van Hamas tegen vrouwen en kinderen. Omdat dit rapport betrekkelijk weinig aandacht heeft gekregen en omdat het volgende week drie jaar geleden is dat de erin beschreven gruwelen hebben plaatsgevonden, is het goed hier nog eens bij stil te staan.

Alles was gepland

De commissie onderzocht aantekeningen, kaartmateriaal en checklists van Hamas waarin werd aangegeven hoe je de kibboetsen kon binnendringen, hoe je in het Hebreeuws kon commanderen, alles doordrenkt met religieus gevormde haat tegen ‘de Joden’. Veel gevonden Hamas-materiaal geeft korte vertalingen vanuit het Arabisch naar het Hebreeuws: ‘doe je kleren uit, doe je broek uit’, en ‘spreid je benen’ bijvoorbeeld. Niets was een spontane oprisping, alles was gepland.

Een getuige van het Nova-festival zegt dat ze zag hoe een stel Hamas-leden een jonge vrouw uitkleedden, haar verkrachtten en haar dwongen voorover te buigen om bij haar binnen te dringen. Ze stond nog overeind, terwijl het bloed uit haar gutste, ze sneden haar borsten af en gooiden die op de weg. Alle getuigen vertellen hetzelfde verhaal, verkrachting en verminking was regel.

Het uitvoerige wetenschappelijke verslag geeft een feitelijk beeld van de aanval. De commissie werd direct na het bloedbad samengesteld. Er is twee jaar aan gewerkt, er werd gebruik gemaakt van filmmateriaal, getuigenverklaringen die altijd geverifieerd werden, foto’s, video’s, interviews en officiële rapporten. Meer dan 10.000 foto’s en video’s werden geanalyseerd, 430 interviews en persoonlijke ontmoetingen met overlevenden werden geregistreerd. Er werden protocollen gehanteerd die de feitelijke toedracht controleerden via geo-locatie en surveillancecamera’s. Forensische experts werden ingeschakeld en het personeel van het ziekenhuis en het mortuarium werd geïnterviewd. Het verslag bevat veel, vaak lange voetnoten en literatuurverwijzingen. De slachtoffers van de Hamas-aanval vertegenwoordigen 52 verschillende nationaliteiten. Alles bijeen geeft het rapport een compleet beeld van de aanval.

Patronen van seksueel geweld

De commissie beschrijft een dertiental patronen van seksueel geladen geweld. Het ging niet om geïsoleerde verkrachtingen, maar om een steeds terugkerend patroon waarin veelal jonge vrouwen en gezinnen slachtoffer werden van dodelijk seksueel geweld. De commissie is er duidelijk over, dodelijk seksueel geweld vormt de kern van de Hamas-aanval op 7 oktober. Het gaat om oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en genocide. Het verslag vormt tevens een juridische weg om de daders te kunnen vervolgen. De commissie adviseert om in Israël een speciale juridische afdeling in te stellen om de daders op te sporen en te berechten. Deel II van het verslag is de juridische component. Ik laat die verder buiten beschouwing.

Getuigeverklaringen

De slachtoffers waren vastgebonden, vaak verbrand en bleken verkracht door voorwerpen in de genitalia te steken, en als ze neergeschoten werden, gebeurde dat bij voorkeur door op het gezicht en vooral op de ogen te richten. Schoten in of op de genitalia kwamen overal voor, en vaak voor de ogen van familieleden.

‘one of the things that stood out very strongly, that for some of these girls they….they verified killing, but they shot them in the face….You see….it, it crushes their beauty’ (Noa Lewis, morgue witness)

‘as we opened body bags arriving from the field, I was shocked by the contrast of grey and green mutilated, bloody bodies of young women, with their bright beautiful shiny manicures. So much hope in that nail polish…This hope was extinguished and we shut their young eyes and finally wept as we covered them in white linen cloth…’ (Shura morgue staff member)

Gevangengenomen gijzelaars kregen te maken met langdurige verkrachting en seksueel geweld als het verbranden van genitalia, en werden uiteindelijk vermoord door schoten door het hoofd, genitalia en vooral het gezicht. Postmortem seksueel geweld werd regelmatig vastgesteld door de Israëlische mortuaria.

‘I saw them raping her. While they were raping her, we heard her screaming. Then they murdered her. And then they raped her again, even after she was no longer moving. I saw them raping her….’ (Raz Cohen, Nova overlevende)

‘they brought us a roll of body bags, and we began placing the bodies inside. There was one case I will never forget. I could not close her legs in order to place her into the bag. Interviewer; because of rigor mortis? No, no, it was something else. They had inserted various cans into her. Her legs were spread open. I looked more closely: she was half naked, and they had inserted tin cans into her genital area.’ (Volunteer)

Regelmatig werden de slachtoffers gedwongen naakt te paraderen voor Hamasleden. Alles werd gefilmd middels video- en bodycamera’s, en gedistribueerd onder de Palestijnse familie en vrienden van de Hamas-daders. En geen enkel Hamaslid protesteerde, ze gingen allemaal mee in wat het verslag omschrijft als ‘kinocidaal’ seksueel geweld: Geweld dat voor de ogen van Joodse familieleden werd gepleegd met het doel de verbondenheid van de familie te vernietigen. Veel kibboetsiem als Be’eri, Kfar Aza, Nir Oz, Re’im en Mafalsim die tegelijkertijd werden aangevallen, kenmerken zich door onderlinge solidariteit, je moet het samen oplossen, families vormen een hechte band. Dat is een onverdraaglijk fenomeen voor de Hamas-man. Dit seksueel geladen geweld werd ook gebruikt tegen de gijzelaars. Op film smeekten ze om vrijgelaten te worden, om vervolgens verkracht te worden.

Overal werden mensen gegijzeld en meegesleept naar Gaza, vaak werden ze door de Palestijnse inwoners bespot en geslagen, en half naakt door de straten geparadeerd.

Het Nova-festival

Tijdens het Nova Music Festival en het aangrenzende Psyduck Festival en langs Route 232 en Mefalsim werden de meeste gijzelaars gemaakt. Alle uitvalswegen van het festival werden door Hamas geblokkeerd, auto’s werden in brand gestoken en granaten en explosieven verhinderden de menigte om te vluchten. In die eerste paar uur na de aanval werden bijna 400 mensen vermoord; 44 mensen werden gevangengenomen en meegevoerd naar Gaza. Wie daar een goed beeld van wil krijgen moet het verslag van de journalist van de Jerusalem Post, Seth Frantzman lezen over die eerste uren. Toen de slachting eenmaal goed op gang kwam, stroomden Palestijnse burgers vanuit Gaza toe om Hamas te helpen. Vermoorde vrouwen en mannen werden op trucks, auto’s en brommers naar Gaza meegenomen om daar als trofee rondgereden te worden.

Overal lagen lichamen, vrouwen en mannen die probeerden te vluchten werden gedood. Een vrouwelijke getuige die het festival overleefde vanuit een schuilplaats; ‘my greatest fear was that he would notice me somewhere and I wouldn’t be able to defend myself, and then they would rape me. Because you hear – this is not rape as it is usually understood. I don’t know what “regular rape” is, but what was heard there was not that. There was laughter. There were jokes. They were passing them from one to another.’

Twee vrouwen die in verwachting waren behoorden tot de eerste slachtoffers, de 28-jarige Nitzan Rahum werd vermoord tijdens de eerste aanval, de 23-jarige Aby Rashed, beviel tijdens de vroege ochtend, haar man en broer probeerden haar in veiligheid te brengen door haar naar het ziekenhuis te brengen; ze overleefden het niet.

De IDF die te laat in actie kwam

Verschillende IDF-stellingen, trainingsfaciliteiten en observatieposten werden aangevallen, niemand was voorbereid en iedereen werd overrompeld door de massale actie van Hamas. Yaniv Kubovich schreef er over in Haaretz, ‘The Forces That Did Not Come’. De aanval maakte het onmogelijk om snel ter plaatse te zijn voor de verdediging van de kibboetsiem. IDF-soldaten, mannen en vrouwen, werden zonder meer geëxecuteerd, videomateriaal van Hamas laat zien dat verbranden en mutileren een bewuste geseksualiseerde vernedering was.

Het verslag Silenced no more is een sociaal-wetenschappelijk empirisch onderzoek. Het beperkt zich tot de registratie en het controleren van feiten en het verzamelen van bewijsmateriaal voor opsporing en vervolging. Dat is ook terecht.

Dat neemt niet weg dat we kunnen proberen te begrijpen wat hier gaande was. Hiervoor verlaten we het verslag en doen we een poging om in de hoofden van de Hamas-mannen te kijken.

Vrouwbeelden

Naast de legitimatie in de Koran is dit alles verbonden met de vrouwbeelden die de Hamas-man in zijn hoofd heeft: zijn moeder, zijn vrouw en de veelal imaginaire vrouw aan de andere kant van het Gaza-hek, de IDF-vrouw en de het leven vierende festival-vrouw. De eerste, zijn moeder, heeft geen seksualiteit, ze fungeert als heilige. Veel Hamas-mannen stuurden haar als eerste de overwinningsbeelden. Zijn eigen vrouw heeft nauwelijks een positie, hij kan eenvoudig van haar af of een andere nemen. Haar functie is vooral kinderen krijgen. Ze verhult haar vrouwelijkheid in een boerka, haar seksualiteit is geneutraliseerd.

De imaginaire vrouw wordt gekenmerkt door uitbundige sensualiteit en seksuele belofte. Hij kent haar vooral van foto’s en pornhub. In Gaza komt ze niet voor. Deze vrouw denkt hij tegen te komen aan de andere kant van het Gaza-hek dat niet langer een belemmering vormt. ‘Denkt’, want de vrouwen op het festival zijn niet wat hij projecteert vanuit zijn verwrongen perspectief. Dat zij wezenlijk een andere is, een sociaalvoelend mens, is voor hem ondenkbaar. In de euforie van de aanval en het geweld volgt hij ook met volle overtuiging de opdracht om te verkrachten, te moorden en families uiteen te rukken. De imaginaire vrouw is in zijn ogen realiteit geworden op het Nova-festival. Haat en seks smelten samen, verkrachten wordt dodelijk. Schoonheid en sensualiteit worden vernietigd, ze wordt door haar ogen geschoten. Hamas wordt gekenmerkt door een doodscultus.

‘Many times these beautiful young women were shot in the eye, disfiguring their faces… And you know, they didn’t die from that because they were killed with a bullet in the heart’ (Sharon Laufer, Shura morgue)

Waanzin van een omgekeerde wereld

De straten en stations in Nederland worden bevolkt door vlaggen zwaaiende supporters van Hamas, en in Amsterdam wordt op 7 oktober een demonstratie gepland om de omgekomen Hamas-‘martelaren’ te herdenken. De waanzin van een omgekeerde wereld, mogelijk gemaakt door ideologische infiltratie en eenzijdige informatie in de media. Feiten lijken niet meer van belang, alles is ‘gevoel’ en ‘aan de goede kant van de geschiedenis staan’. In andere woorden: ideologische deformatie.

Het Silenced no more-verslag van de door Hamas aangerichte gruwelen in Israël op 7 oktober 2023 is een schokkend document van de grootste massamoord op Joden sinds de Tweede Wereldoorlog. Het zou verplichte lectuur moeten zijn, in het bijzonder voor de universiteiten en mediaredacties die zich sinds die datum vooral hebben beijverd om Israël, het slachtoffer van die terroristische aanslag, in een kwaad daglicht te stellen.

Silenced no more, Sexual terror unveiled: the untold atrocities of October 7 and against hostages in captivity, The Civil Commission on October 7th crimes by Hamas against women and children, Dr Cochav Elkayam-Levy e.a.

Wynia’s Week brengt broodnodige, onafhankelijke berichtgeving: drie keer per week, 156 keer per jaar, met artikelen en columns, video’s en podcasts. Onze donateurs maken dat mogelijk. Doet u (weer) mee? Hartelijk dank!