Bizar: in de peilingen hebben de partijen rechts van de VVD inmiddels 61 zetels – en nog steeds doet het kabinet niks aan de asielinstroom

Wat betreft asielzoekers hebben we geen instroomprobleem, maar een opvangprobleem. Dat opvangprobleem wordt veroorzaakt door protesten tegen de komst van asielzoekerscentra in gemeenten die daarvoor door de rijksoverheid zijn aangewezen. Die protesten op hun beurt worden aangewakkerd door extreemrechts. Dit is kort samengevat het narratief dat wordt geplugd door woordvoerders en sympathisanten van de coalitie, en ook door partijen links van D66.

Het is een reactie op de groeiende onvrede onder kiezers over het uitblijven van maatregelen – ondanks toezeggingen vóór de verkiezingen – om de asielinstroom in te dammen en over het doorvoeren van de spreidingswet.

Wie demonstreert tegen de komst van een azc wordt op deze manier in de extreemrechtse hoek geplaatst, en hetzelfde geldt voor politici die steun betuigen aan de demonstranten. De term ‘extreemrechts’ roept associaties op met nazi’s en de Holocaust. Dat bij die protesten gewelddadige relschoppers opduiken, overschaduwt in de publiciteit de zorgen van de demonstrerende burgers.

Aandacht afleiden

De bedoeling is duidelijk: kritiek op het asielbeleid wordt buiten de orde verklaard. Anders gezegd: door te hameren op een vermeend probleem met extreemrechts leidt de coalitie de aandacht af van haar falen als het gaat om een einde te maken aan de ongeremde instroom van asielzoekers.

Deze tendens is al langer zichtbaar in het publieke debat, maar vorige week leek het erop dat de asiellobby in de Tweede Kamer overschakelde naar een hogere versnelling. Onderwerp was de ‘normalisering van geweld’. Zie ook het verhelderende artikel van Bart Jan Spruyt over dit debat.

Jesse Klaver van de kersverse fusiepartij Progressief Nederland (PN) mocht, gevolgd door andere woordvoerders, tekeer gaan tegen de oppositie rechts van de VVD. Vooral Gideon Markuszower van de gelijknamige groep moest het ontgelden. Hij was kort daarvoor uit zijn slof geschoten met een oproep aan de overheid om de recente instroom van Palestijnse asielzoekers met geweld te keren.

Ook Lidewij de Vos van Forum voor Democratie (FvD) kreeg er flink van langs, onder anderen van Mona Keijzer. Die vond dat eerstgenoemde afstand moest nemen van enkele onwelgevallige zaken, waaronder het vermeende streven naar een blanke etnostaat. Deze interventie zal de kansen van Keijzer om een hoofdrol te gaan spelen in het asielkritische kamp er niet groter op hebben gemaakt. De Vos liet zich niet intimideren door al dit verbale geweld. Zij wist Henri Bontenbal (CDA) zelfs te bewegen tot onparlementair taalgebruik: ‘Hoe goor wil je het hebben.’

Politieke avonturiers

Anders dan voor D66 was dit debat voor de beide andere coalitiepartijen een ongemakkelijke exercitie. Voor CDA en VVD geldt bij uitstek dat er een gapende kloof bestaat tussen de wens van hun respectieve achterbannen om de asielinstroom in te dammen enerzijds, en hun wanprestatie op dit punt in Kamer en kabinet anderzijds.

De gevestigde partijen hebben de opkomst van partijen rechts van de VVD, die volgens hen niet deugen, helemaal aan zichzelf te wijten. Het zijn immers de gevestigde partijen die in de afgelopen decennia, tegen de wil van hun achterban in, hebben nagelaten de uit de hand gelopen asielmigratie aan te pakken. De teleurgestelde kiezers gingen daarom in groten getale in zee met de politieke avonturiers op rechts.

Zelfs de bescheiden ambitie om ons genereuze asielbeleid meer in lijn te brengen met omringende landen wordt nog steeds niet waargemaakt. De Wet tweestatussenstelsel, al weken geleden aangenomen, is nog steeds niet van kracht. Over het alsnog invoeren van de strafbaarstelling van illegaal verblijf (niet van hulp aan illegalen), waarvoor waarschijnlijk een parlementaire meerderheid bestaat, is voor zover ik weet niets meer vernomen.

Het geeft te denken dat zelfs bij deze – internationaal bezien onomstreden – beleidswijzigingen geen gevoel van urgentie aan de dag wordt gelegd. Dit terwijl nog veel ingrijpender beleidswijzigingen nodig zijn om het tij te keren. In dit verband is het opmerkelijk dat Bram Moszkowicz, in een uitzending van Nieuws van de Dag, opperde dat het zo langzamerhand tijd wordt om het noodrecht toe te passen. Hij legde uit dat aannemelijk kan worden gemaakt dat aan de vereiste criteria, te weten ontwrichting van de maatschappij en gevaar voor de veiligheid, wordt voldaan.

Intussen zien we in het eerste kwartaal van dit jaar een toename van het aantal eerste asielverzoeken met 33 procent ten opzichte van de overeenkomstige periode vorig jaar. Niet verwonderlijk dat de oppositie rechts van de VVD – inclusief 50PLUS, dat ook een streng asielbeleid nastreeft – de wind in de zeilen heeft. Volgens de laatste peiling van Maurice de Hond zou die rechtse oppositie nu uitkomen op 61 Tweede Kamerzetels, tegen 51 bij de verkiezingen van 29 oktober 2025. Met de 17 gepeilde zetels voor de VVD erbij, hebben we dus virtueel een absolute Kamermeerderheid voor een strenger asielbeleid.

Import van strijdbare mannen

Die blanke etnostaat waar Mona Keijzer zich zo druk over maakt, die gaat er niet komen. De obsessie met huidskleur is vooral een linkse hobby. De rechtse kiezer is daar niet mee bezig. Die heeft andere zorgen. Neem de verloedering van de publieke ruimte.

De recente rellen in Scheveningen en Zandvoort, bijvoorbeeld, zijn niet zomaar uitwassen veroorzaakt door baldadige jongeren, maar een symptoom van iets dat veel ingrijpender is: de voortgaande islamisering. Wie wil weten hoe dit precies zit verwijs ik naar het laatste artikel van Benno de Jongh in Wynia’s Week. Kort samengevat: met het huidige asielbeleid importeren we strijdbare jongemannen die ons vijandig gezind zijn. In dit licht bezien lijkt de suggestie van Bram Moszkowicz om het noodrecht van stal te halen ineens veel minder theoretisch dan op het eerste gezicht lijkt.

Zoals gezegd: die blanke etnostaat gaat er niet komen. Wat er uiteindelijk wel gaat komen als de huidige demografische transitie doorzet en de geïmmigreerde moslims niet seculariseren, is een geïslamiseerd Nederland. Dit is geen wilde speculatie. Een diploma basisschool met een voldoende voor rekenen volstaat om tot die conclusie te komen.

Wynia’s Week verschijnt 156 keer per jaar en wordt volledig mogelijk gemaakt door de donateurs. Doet u mee? Doneren kan zo. Hartelijk dank!