Menno Tamminga is economisch columnist van Wynia’s Week. Hij is opgeleid als macro econoom en was eerder redacteur en columnist van Het Financieele Dagblad en van NRC Handelsblad.
Het is 1983. Nederland zit diep in een economische crisis, de staatskas is leeg en de Amsterdamse ‘bouwwethouder’ Jan Schaefer heeft bedacht dat het overheidspensioenfonds ABP een geschikte geldschieter is voor duizenden nieuwe woningen in de Venserpolder. Het mes snijdt aan alle kanten: meer woningen, meer werkloze bouwvakkers aan de slag, meer...
Het lijkt een open deur. De groei van de Nederlandse economie wordt na enige tijd gevolgd door een groei van de arbeidsmigratie en andersom. Krimpt de economie, krimpt de arbeidsmigratie. Het Centraal Planbureau (CPB) heeft het verband eerder deze maand in een onderzoek vastgesteld en dan is het een politiek feit.
Het staat er echt. ‘We gaan door met de ambities uit het regeerakkoord en nemen een beperkt aantal nieuwe maatregelen’, schrijft demissionair minister van Financiën Steven van Weyenberg (D66) in de maandag gepubliceerde Voorjaarsnota van het kabinet RutteVier.
Het was een brief op poten. Een brief vol klare taal. De ondernemers waarschuwden het kabinet. Ze klaagden over het kille ondernemingsklimaat. Over eenzijdige experimenten in het overheidsbeleid. Over snel stijgende belastingen. Ze gaven het kabinet ook de oplossing. ‘Een radicale verbetering van het ondernemingsklimaat door een positieve benadering van ondernemend Nederland...
Economie is strijd en aan het eind van de dag trekken grote ondernemingen vaak aan het langste eind. De economische strijd tussen ondernemingen gaat om de beste producten, tiptop diensten, de beste medewerkers en het meest getalenteerde kader. Je lees het succes of falen af aan de winst.
Achttien weken na de verloren verkiezingen is het hoge woord eruit bij de VVD. Bezuinigingen op de overheidsuitgaven zijn ‘een feit’, zei VVD-leider en formatie-onderhandelaar Dilan Yeşilgöz in WNL op Zondag. PVV-aanvoerder en onderhandelaar Geert Wilders klom meteen in de pen. Op X (voorheen Twitter) hekelde hij Yeşilgöz. Er is niks afgesproken over...
Soms moet je de rollen omdraaien voor het beste inzicht. Neem de aanbesteding van vier nieuwe onderzeeboten aan de Franse scheepswerf Naval. De Zweeds-Nederlandse combinatie van het beursgenoteerde Saab en familiebedrijf Damen (Gorinchem), die lange tijd de favoriet was, vist achter het net.
Het demissionaire kabinet siddert. Chipmachinefabrikant ASML in Veldhoven, de meest succesvolle Nederlandse multinational, sprak zeven weken geleden dreigende taal. ASML (bijna 23.000 voltijdbanen in Nederland) wil zijn productie in Nederland verdubbelen. Dat ‘kán hier, maar ook ergens anders’, zei topman Peter Wennink.
Je staat er als klant niet steeds bij stil als je door de paden loopt en de aanbiedingen in de schappen ziet glanzen, maar in de supermarkt is een heimelijke wapenwedloop uitgebroken. Een nogal eenzijdige wapenwedloop, bovendien. De supermarkten bewapenen zich op steeds meer manieren. Tegen u. Tegen hun klanten.
‘Pief, paf, poef!’ roepen bij gebrek aan kogels is geen adequate landsverdediging. In 2015 maakte RTL een reportage over het dreigende gebrek aan munitie en werd het Nederland van ‘pief, paf, poef!’ geconfronteerd met de gevolgen van politieke desinteresse en jarenlange bezuinigingen op Defensie.
