Greenpeace maakt zowel Nederland als Bonaire alleen maar armer

Bonaire en Singapore zijn even tropisch met een gemiddelde jaartemperatuur van 28 graden. Maar de cijfers voor de levensverwachting zijn heel anders. Singapore staat wereldwijd aan de top met 85 jaar; voor Bonaire is de meest recente schatting 77 jaar.

De belangrijkste verklaring is dat Singapore veel rijker is dan Bonaire, zodat meer mensen werken in de dienstensector. Stadsstaat Singapore moet alle voedsel importeren, maar op het armere Bonaire is ook landbouw en in de tropen betekent dat zweten.

In een armer land gebeuren ook meer ongelukken in de bouw, in de industrie en met motorfietsen, vrachtwagens en bussen. Een tweede hoofdoorzaak voor het grote verschil in volksgezondheid is dat in Singapore de woningen airco hebben, en dat is voor jong en – speciaal – voor oud en ziek, comfortabeler dan proberen te slapen in tropische hitte.

Greenpeace schaadt Bonaire

En dan komt Greenpeace met een rechtszaak tegen de staat, die het omgekeerde bereikt van wat Bonaire nodig heeft. Door Greenpeace gaan de verschillen met Singapore nog groter worden. Toerisme is de belangrijkste bron van inkomsten voor Bonaire, maar Greenpeace is voor grote krimp van Schiphol, zodat in de toekomst minder toeristen naar Bonaire kunnen vliegen. Ook heeft Greenpeace geen interesse in betaalbare energie, vooral goedkoop en schoon aardgas, zodat mensen zich airco kunnen permitteren en zeewater kan worden ontzout.

Greenpeace gebruikt Bonaire om haar bekende doelen voor Nederland dichterbij te brengen. Dat cynisme blijkt al direct uit de selectie van de acht inwoners van Bonaire die mee mochten doen in de rechtszaak van Greenpeace tegen de staat. Geen van de acht is werkzaam in de toeristenindustrie, toch veruit de grootste sector op het eiland. Een ‘kunst en cultuur activiste’, nog twee anderen die zichzelf beschrijven als ‘activist’ of ‘mobiliser’, een ‘artiest’ en een ‘ecoloog’ steunen de rechtszaak, maar niemand die werkt in een hotel, restaurant, guesthouse of voor een reisbureau.

En zo kon Greenpeace – bekend als vijand van Schiphol en daarmee ook van de toeristenindustrie in de Cariben – wegkomen met een program van eisen dat Bonaire helemaal niet dichter bij het niveau van welzijn en welvaart van Singapore brengt.

Mijn vriend en collega bij Wynia’s Week Lucas Bergkamp heeft er al vanuit zijn juridische expertise op gewezen wat er allemaal juridisch niet klopt aan deze zaak. Hier nog een staaltje van hevig overdreven informatie van Greenpeace, waar de rechters dan blind in meegaan: ‘De rechtbank acht voldoende aannemelijk dat klimaatverandering voor bepaalde groepen in de Caribische regio nu al een verhoogd risico op ziekte en sterfte meebrengt; de Staat heeft dit ook niet betwist.’ De betreffende literatuurverwijzing betreft een artikel over alle tropische eilanden wereldwijd, maar geen enkele observatie gaat specifiek over Bonaire.

Niets beter voor de levensverwachting dan meer welvaart

Het artikel baseert zich op een grotere studie uit The Lancet, die wel veel landencijfers presenteert, maar evenmin onderbouwing voor de wilde bewering dat er nu al op Bonaire een ‘verhoogd risico bestaat op ziekte en sterfte’. De hoofdstelling in dit landenoverzicht is juist dat niets beter is voor de levensverwachting dan meer welvaart, maar die boodschap past niet bij de ‘degrowth’-campagnes van Greenpeace.

De staat had die bewering over de nu al dalende volksgezondheid op Bonaire natuurlijk moeten afstraffen, maar de ambtenaren van het ministerie van Klimaat en Groene Groei vonden het misschien wel mooi om met die onzin in te stemmen en daarmee Greenpeace te helpen.

Zonder airco overleven met 41 graden

Het is bekend dat wereldwijd veel meer mensen sterven door koude dan door hitte. Recent overleden bij voorbeeld tragisch en onnodig dertig daklozen in New York omdat de nieuwe burgemeester Zohran Mamdami de normale hulpacties van de politie voor daklozen had opgeschort.

Hitte kan ook slecht zijn, maar dan eerder in steden met grote verschillen tussen zomer en winter, met miljoenen mensen zonder airco, en ook nog zware pollutie van kolencentrales, afvalverbranding en verkeer. In Lahore (Pakistan) bijvoorbeeld, varieert de temperatuur van 8 graden (minimum in december en januari) tot 39 graden (maximum in mei en juni). Prachtige monumenten in Lahore – geloof uw columnist – maar zware smog en vijftien miljoen inwoners die niet een paar dagen komen logeren in een vijfsterren hotel maar die er het hele jaar zonder airco moeten overleven. Gaat dat maximum van 39 naar 41 graden dan is dat een duidelijke verslechtering voor de burgers.

Prioriteiten voor Bonaire

Heel anders dan Bonaire, een eiland gezegend met frisse zeewind, en nauwelijks pollutie. Heel weinig verschil tussen winter en zomer, en eigenlijk het hele jaar aangenaam. In geen enkele maand een maximum dagtemperatuur van meer dan 32 graden; niet te vergelijken dus met Lahore. Ik zou denken dat de ‘activisten’ die meedoen met Greenpeace bovendien al lang airco in hun huis hebben – hoe zouden ze zich anders kunnen permitteren om ‘mobiliser’ als hoofdberoep op te geven?

De prioriteiten voor Bonaire moeten daarom zijn (1) goedkope energie onder andere ook voor een desalinatie-fabriek. Tekort aan vers water belemmert meer winstgevende landbouw. Tropisch fruit verdient beter voor de boeren dan aloë en cactussen; (2) een hogere welvaart zodat werkers in landbouw en toerisme ook airco kunnen betalen; (3) een mooi vliegveld voor meer inkomende toeristen.

Het juridische succes van Greenpeace brengt de Nederlandse doelen van Greenpeace dichterbij en dat was ook de bedoeling van Greenpeace. De rechters schrijven: ‘Greenpeace wijst er terecht op dat landen zoals Nederland zich hebben verbonden om in totaal méér inspanningen te leveren dan het minimum dat voor de gemiddelde en minder ontwikkelde lidstaten geldt.’

De rechters eisen dat Nederland ‘netto nul’ haalt in 2050 en daarboven dan nog extra, omdat er veel landen zijn die ‘netto nul’ niet kunnen of willen. Bovendien eisen de rechters nu dat de volledige uitstoot van Schiphol en de Rotterdamse haven meetelt, en bekritiseren zij het kabinet dat Schiphol en de haven slechts gedeeltelijk meetelt, ‘zoals Greenpeace [terecht] stelt’.

Onnozele rechters

Dat is wat Greenpeace heeft gewonnen. Voor Bonaire een toekomst met meer subsidiegeld uit Nederland, maar minder eigen inkomsten uit toerisme. In Nederland ‘degrowth’.

Met rechters die zo onnozel (of misschien vooringenomen) beslissen over extreme claims van Greenpeace worden én Nederland én Bonaire alleen maar armer.

Wynia’s Week brengt broodnodige, onafhankelijke berichtgeving: drie keer per week, 156 keer per jaar, met artikelen en columns, video’s en podcasts. Onze donateurs maken dat mogelijk. Doet u (weer) mee? Hartelijk dank!