Als Yeşilgöz en Heinen de VVD willen redden moeten zij stoppen met netto-nul CO2-uitstoot

In Maurice de Honds laatste peiling heeft de VVD een kwart van de aanhang verloren sinds de verkiezingen van november 2025. Nog één zetel verlies in de peiling en de VVD wordt virtueel de vierde partij achter PVV, JA21 en FvD voor kiezers die huiveren voor links.

Even slecht als met de VVD gaat het met de Conservatieven in Engeland. Partijleider Kemi Badenoch is nu een campagne begonnen om kiezers terug te winnen. Haar twee speerpunten: Engeland uit het EVRM (het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens) én stoppen met het streven naar ‘netto nul’ CO2-uitstoot.

Extreme klimaatkosten blokkeren andere uitgaven

Kemi Badenoch spreekt vanuit de oppositie, maar de VVD is regeringspartij. Dat maakt het extra lastig voor Dilan Yeşilgöz om Kemi te volgen in het redden van haar partij. Maar ‘netto nul’ is haast in het VVD-belang. Minister Eelco Heinen bouwt zijn hele reputatie op een verantwoordelijke begroting. Het zijn de extreme klimaatkosten die urgente andere uitgaven blokkeren.

Met een campagne tegen ‘netto nul’ kan minister Heinen voorrekenen hoeveel miljarden dan beschikbaar komen voor dringende noden. Hij kan beloven dat de hypotheekrente aftrekbaar blijft – ook beter om belastingontduiking door directeur-grootaandeelhouders (DGA’s) niet nog meer aan te moedigen. Hij kan de belasting en accijns op energie flink verlagen. Hij krijgt ruimte voor serieus armoedebeleid zonder hogere belastingen.

En ‘netto nul’ laten varen is vooral gewenst om deze logische reden: De VS heeft ‘netto nul’ al lang afgeschaft. China en India hebben hoge economische groei nodig voor hun politieke stabiliteit en willen dus geen grote offers brengen voor ‘netto nul’. Zelfs een rijk land als Zuid-Korea stookt nog zestig kolencentrales voor goedkopere energie. We kunnen dat allemaal betreuren, maar het gevolg is faillissementen in Nederland vanwege de handicaps voor ons Nederlands bedrijfsleven.

Nergens in het EU-klimaatverdrag staat dat de doelstelling van ‘netto nul’ ook voor iedere lidstaat apart moet gelden. Polen heeft al verklaard dat ‘netto nul’ niet geldt voor Polen. Polen voert nu ook actie om het Europees Emissiehandelstelsel (ETS, de ‘Timmermans-tijdlijn’ voor almaar stijgende EU-belasting op energie) aan te passen. De Poolse minister noemt aanpassing ‘heel waarschijnlijk’.

EU-landen gaan straks de schuld geven aan Trump en Xi

Nederland heeft ‘netto nul’ in de eigen klimaatwet toegevoegd, maar wij hebben wel een groot vliegveld en een grote haven die ook andere landen bedienen. Finland, daarentegen, heeft heel veel bos, een bescheiden vliegveld en achttien Finnen per km2 tegen vijfhonderdveertig Nederlanders.

Er komt een tijd dat minister Heinen gaat proberen om de Finnen te overtuigen een deel van onze financiële klimaatlast over te nemen. Finland zal dan riposteren dat Nederland meer moet uitgeven aan defensie. Zulke gesprekken worden nare nachtelijke vergaderingen in Brussel en steeds meer EU-politici gaan dan hun eigen kiezers overtuigen dat het allemaal de schuld is van Trump, Xi Jinping, Modi en zelfs van andere EU-landen dat ze met spijt ‘netto nul’ in eigen land moeten opgeven.

Met opgeven gouden standaard was Nederland het laatste

In de monetaire economie is er een historische parallel. Nederland was ooit op de ‘gouden standaard’, een monetair stelsel waarbij landen beloven dat hun papiergeld kan worden ingeruild voor goud tegen een stabiele prijs. Nadat Engeland daar in 1931 mee had gebroken en had gedevalueerd, was Engeland dus goedkoper en kon beter concurreren.

Nederland wilde betrouwbaar blijven, hield de belofte van de gouden standaard nog vijf jaar langer vol en minister P.J. Oud devalueerde als laatste (met Zwitserland) pas in september 1936. (Voor de jongeren onder ons: Oud was later de oprichter en politiek leider van de VVD.) Daardoor was bij ons de werkloosheid langduriger en hoger dan in de landen die eerder uitstapten. We deden onszelf grote schade aan door vijf jaar hardnekkig vast te houden aan een ideaal dat door acties van andere landen onhaalbaar was geworden.

Kom met verantwoordelijk klimaatbeleid

Eenzelfde rampzalig scenario dreigt wanneer Nederland het land wordt dat ‘netto nul’ het langst blijft volhouden in de EU. De duurste benzine en elektriciteit en daardoor steeds meer failliete bedrijven en stijgende armoede. Om dat te voorkomen kunnen VVD, JA21, SGP en BBB nu een verantwoordelijk klimaatbeleid voorstellen:

– ‘Netto nul’ uit de Nederlandse klimaatwet. Aansluiten bij Polen en Italië en grondige aanpassing eisen van de ‘Timmermans tijdlijn’ voor almaar hogere EU-belasting op energie.

– Opwarming van de aarde serieus blijven nemen, want VVD, JA21, SGP en BBB zijn geen ‘klimaatontkenners’ zoals PVV en FvD, maar dokters die de patiënt willen redden zonder hem dood te laten bloeden.

– Onmiddellijk starten met kleine en middelgrote kerncentrales. Eén ronde van juridische procedures alleen voor aanwonenden. Geen rechtstoegang voor Greenpeace en Johan Vollenbroek. Snel miljarden sparen op het elektriciteitsnet door kleinere kerncentrales dicht bij verbruikers te brengen.

– Vier grote kerncentrales. In Frankrijk is in vijftig jaar grootschalig nucleair nog nooit iets naars gebeurd. Veiliger dan waterstof en beter voor het milieu dan wind op zee.

Doe niet paniekerig

– Het risico op stijging van de zeespiegel niet absurd opblazen – zoals nu weer voor Bonaire – maar accepteren dat de bestaande klimaatmodellen dat niet kunnen voorspellen. Zie hier. We moeten voor een mogelijke toekomstige noodsituatie niet paniekerig doen over ongefundeerde opgeblazen cijfers, maar werken aan innovatieve research tegen verdere afbrokkeling van de ijskappen op Groenland en West-Antarctica.

– Stoppen met gevaarlijke waterstof, oneconomische CO2-opslag en extra wind op zee. Dat maakt geld vrij voor goedkopere benzine, diesel en elektriciteit om de economische groei weer te herstellen en zo beter voorbereid te zijn op de toekomst.

Volgende week meer over klimaatbeleid zonder ‘netto nul’.

Wynia’s Week brengt broodnodige, onafhankelijke berichtgeving: drie keer per week, 156 keer per jaar, met artikelen en columns, video’s en podcasts. Onze donateurs maken dat mogelijk. Doet u (weer) mee? Hartelijk dank!