Netto nul-klimaatfanatici op de ministeries ondermijnen de economie en het vertrouwen van de burger

Honderdduizenden Nederlanders gaan door geldgebrek hun verwarming de komende maanden te laag zetten. Gevolg: vocht en schimmel en de ellende van ziekenhuisopnames en zelfs voortijdig overlijden (lees Marianne Zwagerman in De Telegraaf).

Daar is – dankzij de 400 miljard euro resterend aardgas in ons Noorden – natuurlijk een oplossing voor. Oud Shell-CEO Jeroen van der Veer gaf de aanzet. Stuur een team naar Tokio voor up-to-date kennis over ‘High Damping Rubber Bearings’ (HDRBs). Reserveer een paar jaar om overal in het Noorden waar nodig zulke rubberen en stalen onderdelen aan funderingen toe te voegen. Doe daarna de gasvelden weer open. Leen nu onmiddellijk wat nodig is om de gasprijs voor de komende winters vrij van belastingen te maken en betaal dat over een paar jaar terug uit de gegarandeerde winst op het nieuwe aardgas.

Mechanische opwindpoppen

Mag dat van Europa? Natuurlijk, onze staatsschuld is onder het EU-gemiddelde en deze extra leningen voor goedkoper gas zijn eenmalig en krijgen hun aflossing uit de gaswinst. Mag dat van mijn oud-collega’s Flip de Kam en Lex Hoogduin die nu beweren dat Nederland op weg is naar een faillissement? Die twee zijn dus tegenstanders, maar beter dat zij met hun beweringen in de kou staan dan de honderdduizenden die nu het geld niet hebben.

Om dit snel op te lossen, is wat de aanstaande vader Rob Jetten er van vindt onbelangrijk. Dat geldt ook voor de problemen met veel te hoge belastingen, dure diesel en benzine en de stikstof-idiotie en het ergerlijke schofferen van boeren en ondernemers. Dat ligt niet aan Jetten en zijn zwakke ministers, maar aan de machtige bureaucratie. Ons politieke systeem wordt gedomineerd door ‘netto nul’-klimaat-fanatici op de ministeries. Zij luisteren liefst naar ‘transitie-professoren’ die, wat ook het nieuws is over fabrieken die sluiten en boeren die failliet gaan, als mechanische opwindpoppen blijven roepen: ‘de transitie moet nog sneller’.

Voor andere feiten en meningen hebben de fanatieke ambtenaren geen aandacht. Ze creëren nog steeds extra plaatsen op hun ministeries voor net afgestudeerde linkse ‘bestuurskundigen’. In heel Den Haag heerst zware sociale pressie om mee te doen met de enige correcte ideologie van ‘netto nul’.

Tien jaar geleden viel nog te begrijpen dat veel mensen achter die vlag wilden lopen. De Amerikaanse oud-vicepresident Al Gore had voorspeld dat de oceanen zeven meter zouden stijgen. Veel jongeren voelden zich aangesproken door de beschuldiging (later herhaald door Greta Thunberg in haar ‘How dare you’-toespraak bij de VN) dat onze planeet werd uitgehold ten koste van toekomstige generaties.

Glas-import

In 2026 weten we meer. Constructie van windmolens beschadigt landschap en vogels en vereist enorme hoeveelheden grondstoffen. Als de wind niet waait en de zon niet schijnt kopen wij energie uit Duitse bruinkool. Containerschepen vol bomen varen binnen uit Canada en Estland om als ‘biomassa’ verbrand te worden. Allemaal voor de Nederlandse CO2-statistiek waarin dat gunstig uitpakt.

Als onze glasindustrie vanwege extreem dure energie helemaal verdwijnt moet in de toekomst al het glas voor HAK-appelmoes en Heineken-bier ook per schip binnenkomen. Nu al importeert Nederland voor 350 miljoen euro per jaar aan glas uit lage-lonen landen in Afrika en Azië. Geloven de netto-nul fanaten echt dat de glasindustrie in Bangladesh minder CO2 uitstoot? Of gaat het er ook bij schepen vol glas-import alleen maar om dat in de metingen onze Nederlands gemeten CO2-uitstoot naar beneden gaat?

Geen normbesef

Tien jaar geleden konden we nog geloven dat veel landen na het akkoord van Parijs zouden meewerken aan ‘netto nul’ in 2050. Intussen weten we dat de tien grootste landen in de wereld allemaal ‘netto nul’ hebben laten lopen. De ‘transitie-professoren’ zullen roepen dat wij ons dan extra moeten inspannen, nog ambitieuzer dan ‘nul CO2’, namelijk de eigen uitstoot van 0,3 procent van het wereldtotaal (dat is wat China uitstoot in drie dagen) naar nul en daarbij ook nog extra kunstmatige absorptie van CO2 in de Noordzee. Alleen fanatici kunnen nog volhouden dat voor zo’n plan al het andere moet wijken.

De klimaat-fanatici hebben nooit economisch inzicht gehad en zijn met deze extreme eisen ook hun normbesef kwijt. Een paar jaar geleden moest Caroline van der Plas (BBB) melden dat wel iedere week een boer zich het leven nam uit financiële wanhoop. Daarover horen we nooit iets van de klimaat-fanatici. Die richten zich op minder koeien en meer vegetariërs.

Oogkleppen

Het zou goed zijn, speciaal voor de zorgsector, als Nederlanders gemiddeld wat langer gingen werken, maar opeenvolgende kabinetten doen niets aan het web van specifieke toeslagen die maken dat wie meer uren werkt vaak weer driekwart van het extra geld kan inleveren. Geen Nobelprijs economie is nodig om te accepteren dat versimpelen en, waar dat kan, afschaffen van toeslagen alleen mogelijk is bij royalere uitkeringen, hogere AOW en hogere lonen, zodat mensen financieel zelf meer ruimte hebben dan nu. Vanwege ‘netto nul’ is ook daar geen geld voor. Dat staat betere groei in de weg en dus ook meer inkomsten voor zorg en politie in de toekomst.

De klimaat-fanatici hebben oogkleppen, ook voor trends in de wijdere wereld. Afrika-specialist David Pilling schrijft in de Financial Times hoe mensen in Afrikaanse grote steden hogere ambities krijgen: ‘Op het platteland van Afrika zijn kinderen nuttig om te helpen op het land, maar in steden worden ze financiële verplichtingen, waardoor de gemiddelde gezinsgrootte na verloop van tijd daalt. Tegen 2050 verwacht de VN dat het gemiddelde vruchtbaarheidscijfer van Afrika zal dalen tot slechts 2,6.’

Afrikaanse boerenfamilies die naar de stad gaan en daar werken kunnen hun 2-3 kinderen rijker opvoeden dan arme dorpsgenoten die urbanisatie niet aandurfden en met gemiddeld 5-6 kinderen per gezin achterblijven. Kleinere gezinnen in de stad en hoger opgeleide moeders betekenen beter onderwijs en een volgende generatie die meer kan bijdragen aan de economie. David Pilling is daar optimistisch over. Dan komt er misschien ook in Nigeria geld voor minder vervuiling, betere recycling van afval en een gezonder milieu.

Met die trek naar de steden kan een land als Nederland heel goed helpen. Wij kunnen partnerships aangaan met universiteiten in Lagos, Dar es Salaam en Addis Abeba en ingenieurs en landbouwkundigen helpen opleiden. Maar geld voor zulke overzeese partnerships is er weer niet, want onderwijs en onderzoek moeten van het kabinet bezuinigen. ‘Netto nul’ gaat voor.

Tirannie

Een beter asielbeleid hangt voor een deel af van de buurlanden. Een beter klimaatbeleid kunnen we direct zelf. Zie ook mijn bijdrage van vorige week. Het vraagt nu vooral om inzicht dat zo’n ideologische klimaat-tirannie slecht is, en niet alleen economisch en financieel. Slecht is de tirannie intussen ook voor het onderling vertrouwen tussen Haagse ambtenaren, rechters en staatsraden en de normale, niet door het ‘netto nul virus’ besmette Nederlanders.

Wynia’s Week brengt broodnodige, onafhankelijke berichtgeving: drie keer per week, 156 keer per jaar, met artikelen en columns, video’s en podcasts. Onze donateurs maken dat mogelijk. Doet u (weer) mee? Hartelijk dank!